آیا امکان دارد مسئولین کشور، چیزی را به رهبری تحمیل کنند؟/ اخیرا گفته میشود عدهای بهدنبال تحمیل مذاکره به رهبری هستند
روزنامه همشهری در خصوص اظهاراتی مبنی بر تحمیل مذاکره به رهبری مطلبی منتشر کرد.
همشهری نوشت: امکان تحمیل نظر به رهبر انقلاب وجود ندارد. انتشار گزینشی برخی نامههای «بهکلی سری» بین مسئولان و رهبری، تصویری ناقص و گمراهکننده از یک فرآیند طبیعی ایجاد کرده است.
تبادل نظر و حتی بیان نظر مخالف توسط مسئولان کاملاً طبیعی است و وظیفه آنهاست که صادقانه نظر خود را بگویند؛ اما تصمیم نهایی همیشه با رهبر انقلاب است. حتی توبیخ احتمالی یک مسئول نیز در این چارچوب عادی محسوب میشود.
رهبر انقلاب در برخی موارد از نظر شخصی خود عبور میکنند، اما این عبور به معنای تحمیل بودن نظر دیگران نیست:
نظر مردم: گاهی با نظر اکثریت مردم مدارا میکنند تا تجربهای شکل بگیرد و نگاهها اصلاح شود (مانند نرمش قهرمانانه).
همراهی با نظر شورایی مسئولان: ممکن است با نظر جمعی مسئولان همراهی کنند حتی اگر نظر شخصیشان متفاوت باشد؛ این انتخاب آگاهانه است، نه انفعال (مانند مثال امام خمینی در مشورت درباره شلیک به ناو آمریکایی)
مصلحت بالاتر: گاهی به دلیل مصلحتی فراتر از استدلال مسئول مربوطه، با نظر او همراهی میکنند (مانند تعلیق غنیسازی در دهه ۸۰ که بعداً فواید آن روشن شد).
اقتضای شرایط: در مواردی که شرایط مادی و واقعی کشور اجازه نمیدهد، تسامح میکنند (مانند پذیرش قطعنامه ۵۹۸).
نمونههای تاریخی مانند حکمیت در زمان امیرالمؤمنین قابل مقایسه نیستند، چون نظام جمهوری اسلامی مبتنی بر مردمسالاری دینی است و سازوکار آن به گونهای طراحی شده که نمیگذارد کسی با مکر و خدعه اراده خود را به رهبری یا نظام تحمیل کند.
در نهایت، استفاده از واژه «تحمیل» نسبت به رهبر انقلاب، تعبیری نادرست، غیرمنصفانه و نوعی بیاحترامی است که تصویری غلط از رهبریِ مسلوبالاراده میسازد.
این تعاملات طبیعی بخشی از اداره کشور هستند و نباید گزینشی و ناقص برای قضاوت قرار گیرند.
