عباس عبدی، تحلیلگر سیاسی:
متأسفانه آوردن سیاست جنگ به خیابان عوارض جدی خود را دارد/ قرار نیست خیابان که مسئولیتی در برابر مصالح ملی ندارد و حتی آن را تشخیص نمیدهد، سیاست تعیین کند/ ظاهرا عده ای میخواهند خانه مذاکرهکننده را روی سرش خراب کنند، مشابه کار اسرائیل در مورد لاریجانی
برخی افراد از موضع مثلاً انقلابی، اصل مذاکره را هم نفی میکنند و میخواهند خانه مذاکرهکننده را روی سرش خراب کنند. البته این کار را به بدترین شکل اسراییل انجام میدهد، همچنان که در مورد مرحوم لاریجانی انجام داد، ظاهراً اسراییلیها به دلایلی موقعیت روزانه ایشان را در اختیار داشتند ولی اقدام به ترور نکردند تا اینکه مطمئن شدند وی طرح مذاکره را نهایی کرده است، در این مرحله اقدام به ترور و خانه را بر سر مذاکرهکننده خراب کردند و بیشترین خسارات به اقتصاد کشور را پس از آن ترور وارد کردند تا رسیدیم به آتشبس.
عباس عبدی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی با عنوان «مسئولیت و مذاکره» در اعتماد نوشت: در یادداشت دیروز در باره گریزناپذیری از پذیرفتن مذاکره برای هر دو طرف جنگ نوشتم. در این میان طرفی که موضع قوی و بالاتر را دارد در صورت ضرورت و نیاز میتواند شرطهای خیلی نامتعارفی بگذارد تا طرف دیگر نپذیرد و به جنگ ادامه دهد. در این یادداشت میخواهم به پاسخ این پرسش بپردازم که چه کسی باید مذاکره کند؟
اهمیت این پرسش از آنجا است که برخی افراد از موضع مثلاً انقلابی، اصل مذاکره را هم نفی میکنند و میخواهند خانه مذاکرهکننده را روی سرش خراب کنند. البته این کار را به بدترین شکل اسراییل انجام میدهد، همچنان که در مورد مرحوم لاریجانی انجام داد، ظاهراً اسراییلیها به دلایلی موقعیت روزانه ایشان را در اختیار داشتند ولی اقدام به ترور نکردند تا اینکه مطمئن شدند وی طرح مذاکره را نهایی کرده است، در این مرحله اقدام به ترور و خانه را بر سر مذاکرهکننده خراب کردند و بیشترین خسارات به اقتصاد کشور را پس از آن ترور وارد کردند تا رسیدیم به آتشبس.
بنابراین انقلابیون بدلی و صوری چندان نگران نباشند، اسراییل به عنوان تنها موجودی که همراه آنان مخالف مذاکره و حل مسأله است، اگر بتواند کاشانه همه مذاکرهکنندگان بالفعل و بالقوه را با بمب روی سرشان خراب میکند، و نشان داده که توان و اراده این کار را دارد.
ولی شعار مخالفت با مذاکره یک ظاهر دارد و دو باطن. ظاهرش همان مخالفت با مذاکره است. ولی باطن اصلی آن شعار علیه مدیریت استثنایی در زمان جنگ است. به عبارت دیگر مگر یک در هزار هم احتمال دارد که هر گونه مذاکرهای بدون اجازه مدیریت عالی جنگ و کشور انجام شود؟ اگر امکان دارد که واویلا است و اول باید این مسأله را حل کرد، و پرسید جنگ چگونه اداره میشود که یک عدهای میجنگند و عدهای دیگر خودسرانه مذاکره میکنند؟ این نوعی تعریض به عالیترین مقامات است زیرا به معنای آن است که مذاکره بدون اجازه و رضایت و دستور آن انجام میشود و در واقع نقد به این جایگاه است، و اگر چنین کاری امکان ندارد، باطن دوم این شعار آشکار میشود که با علم و آگاهی مستقیماً این شعار علیه مسئولیت اصلی جنگ و صلح داده میشود.
متأسفانه آوردن سیاست جنگ به خیابان عوارض جدی خود را دارد. خیابان نباید محل مناقشه در باره اصل مذاکره یا مفاد آن باشد. خیابان فقط در دفاع از کشور و مدیریت جنگ است. چه پیروز شوند و چه پیروز نشوند. قرار نیست خیابان که مسئولیتی در برابر مصالح ملی ندارد و حتی آن را تشخیص نمیدهد، سیاست تعیین کند.
مگر در جنگ تحمیلی چنین وضعی وجود داشت؟ همه تصمیمات در سطح شورای عالی دفاع و رهبری گرفته میشد. حتی قطعنامه هم به صورت کاملاً ناگهانی پذیرفته شد. سخنران برنامه رادیویی یک ساعت پیش از اخبار ساعت ۱۴، در حال تبیین شعار رسمی جنگ جنگ تا پیروزی بود. پس از آن به یک باره متن اطلاعیه پذیرش قطعنامه خوانده شد.
آن مردم متحد بودند و از سیاستگذاران و ساختار حمایت میکردند، و قطعنامه را پذیرفتند بدون این که اندکی درباره پذیرش آن اطلاع میداشتند. اگر قرار بود پیش از آن خیابانکشی شود که سنگ روی سنگ بند نمیشد.
انجام مذاکره و مفاد مورد مذاکره صد درصد منحصرا در اختیار کسانی است که طی سالها و تا کنون این مسیر طولانی را آمدهاند. قرار نیست کسان دیگری در این مورد دخالت کنند و نمیتوانند هم دخالت کنند و هر گونه دخالتی ولو رسانهای زیانبار است. آنان باید در باره اصل مذاکره کردن یا نکردن، مفاد مذاکره و توافق احتمالی بدون هر دخالتی تصمیم بگیرند و این برنامه را پیش ببرند.
البته همه میتوانند در باره این مسایل نظر کارشناسی و مشورتی دهند، ولی اگر قرار باشد که سیاست مذاکره و مفاد آن به خیابان کشیده شود، ممکن است دیگرانی هم که نگاه متفاوتی دارند، بخواهند ابراز وجود کنند و به لحاظ منطقی هیچ تقدمی در حق اظهار عمومی این دو رویکرد بر یکدیگر وجود ندارد.
بنابراین نیروی پیشبرنده جنگ باید در چارچوبی که قبول دارد و حق میداند تصمیم بگیرد که مذاکره کنند یا نکنند یا در چه چارچوبی توافق کنند. مسئولیت نتایج هر تصمیمی هم باید روشن باشد. ضرورت تناسب میان قدرت و مسئولیت روشن است. مردم فقط میتوانند حمایت کنند و منتظر نتایج آن باشند.
خدا وکیلی اداره کشور دست کیه ؟ مداحان ؛
مجریان یا افرادی که شبا میان تو خیابون که نسبت به جمعیت کشور تعداشون هم خیلی کمه
یه انسان دیگه هم اومد حرف زد چه جالب
نمیذاریم مذاکره انجام و موفق بشه
بیشتر کسانی که شبها دور میدان جمع میشن و ما مجبور هستیم بهشون باید افتخار کنیم ؛ افرادی هستن که هیچ اطلاعاتی از سیاست و اقتصاد ندارن فقط میشینن باهم حرف میزنن و سعی میکنن فتوا بدن. دیگه یکجور سرگرمی شده واسشون .همه هم کارشناس سیاسی و جنگ هستن خدااااااروشکر
هر کی از مذاکره حرف بزنه خائنه مخصوصا ظریف
"خیابان که مسئولیتی در برابر مصالح ملی ندارد و حتی آن را تشخیص نمیدهد، سیاست تعیین کند. "
مصالح ملی ،شاید ولی مردم در برابر مصالح خودشون که آگاه هستند و شاید در حد شما کارشناس عزیز،ولی کمی کنتر تشخیص هم میدهند.اگر مسئولین عرضه ی کاری رو داتند،تا الان کار تمام شده بود
خب این مردم خیابات که میفرمایید چند درصد هستند؟ چرا بقیه حق اظهار نظر ندارند
عباس عبدی احمد زید ابادی نشه صلوات😄
خخ امریکا از اسمون اومد زد پکوند و رفت
اینا هنوز تو خیابونن فکر کردن پیروز شدن:)
جنگ جنگه مردم عادی میمیرن احتمالم داره مقامات بالا هم ...
روال اینه که هر کاری مسعول و متخصص خودشو داره که حالا یا مستقیم مثل رییس جمهور یا غیر مستقیم مثل وزا و ... توسط مردم انتخاب شدن و مسعولیت تخصصی اون را به عهده آنها گذاشتن دیگه مردم عادی نمیتونن نظر تخصصی تحمیل و حکم کنند فقط میتوانند پرسشگری و مطالبه کنند و مسعول مربوطه موظف به پاسخگویی باید باشد که اگر توانست پاسخ گو باشد و اگر نتوانست پاسخگوی اکثریت مردم اون هم نه قشر خاص و ... به مراجع دیگه تخصصی برای برسی این مشکل مثل استیضاح و ... ارجاع بشه
کلیت این جور سیستم ها جوری چیده شده که نه حقی از مردم ضایع بشه و نه مسعولی بتونه از موقعیت خودش بر خلاف صلاح مردم که صاحب اصلی قدرت هستند بهره ببره یا ظلم کند
وقتی این سیستم را میای درش دخل و تصرفی میکنی و نظم و ردیف اون را بهم میزنی و یک سری خاص افکار تندروی برای سرکوب یک سری تفکرات دیگر جامعه که خوشت نمیاد که فکر میکنی دارن به نفعت کار میکنند وارد میکنی و این سیستم منظم که با ازمون خطا فراوان به دست اومده بسیاری از نکات درس لحاظ شده که مشکلی پیدا نشود را به سلیقه خودت و بیدون آگاهی به عقوبتش دستکاری میکنی داستان همین میشه بعد نتیجه میشه همون تفکر تند. رو در نهایت بر میگرده تو صورت خودتم سیلی میزنع و خودش بخشی از یک مشکل جدیدتر میشه که باز کلی باید هزینه و تلاش کنی اونو خنثی کنی
تندروی در اون طرف هم اپوزسیون هم دیده میشه با شعار ملی گرایی و دمکراسی و آزادی بیان و .. میرسه به عاشقان ساواک و مریدان شعبون استخوانی و خواهان حمله و نابودی کشورت و ...
تا این مشکل فرهنگی را حاکمیتی پیدا نشه که درمانش کنه برای همیشه. از مدارس آموزش و قوای سه گانه تلاش فرهنگی ... نکنند قطعا خود به خود درست نمیشه. ما تهش همین هستیم چون تک تک مون خودمون یک هیتلر و صدام حسین و ...بلفرطه هستیم که از کودکی تفکراتتمون در جامعه دیکتاتور وار پرورش یافته
حالا برو دور میدون پرچم کسایی رو تکون بده که واس نظر تو هم تره خورد نمیکنن اندازه سر سوزن عزت نفس اگه داشتین میفهمیدین اما افسوس
اگه یه روز جاذبه بر عکس شد مذاکره با آمریکا هم با فایده میشه خیلی ها مثلا نخست وزیر کانادا هم گفتن مذاکره یه امر دو طرفست ولی آمریکا فقط می خواد خواسته های خودش تامین بشه
اشتباه نکنید. مردم مصالح خودشون رو میدونن. مشکل اینه که فقط عده معدودی حق اومدن به خیابون رو دارن و بقیه اغتشاشگر و تروریست هستن
هرکس حرفش محکمه پسند باشد نیازی به تحریک مردم وکشوندن اونا تو خیابون نداره اونم واسه 2ماه
بالاخره یک نفر حرف حساب زد. اینترنت هم قطع بودنش کشت ما را
عالی بود. از این اندیشه ها در ایران یا کم است یا هست ولی اظهار وجود نمی تواند
عامووووو ویل کن دلت خوشه...
تو این 50 سال کی حکومت داری بلد بودیم؟
دیگه از چایی خبری نیست برید خونه هاتون پرچم هاتونه تحویل بدید دیگه تو خیابانها ومیادین شهر ها شلوغ نکنید مردم اعصاب ندارند
فقط روز های جمعه برید شعار بدید اونم نه شعار مرگ بر آمریکا. فقط اسرائیل. وغیرو ذالک. مفهوم شد
آتش بس و مذاکره یک تله برای محاصره بود و افتادید داخلش. هنوز داغ هستید.
قبل از مذاکره هم محاصره شروع شده بود آیکیو
چیکار میکردن عمو؟
با این تجهیزات با این اقتصاد داغون به کی کجا هی موشک میزدیم با بزرگترین قدرت نظامی دنیا طرفیم سابقه استفاده از بمب اتم هم داره یه بار بگو میخوایم یه ویرانه از ایران بمونه
مثلا چند تا بمب اتم بزنه میخواین چیکار کنین یا به نظرت مثلا دنیا چیکار میکرد؟
هیچی سازمان ملل محکوم میکرد بقیه کشورها هم ابراز تاسف تموم شد رفت
دلت خوشه توام وضع و اضاعه هم وطنتا نمیبینی؟
بیکاری تورم کمرو زانوهای مردمو شکسته
تو چه کاره هستی عباس بزار مردم در خیابان غذا و چای دبش میل کنند در خانه نان خالی هم نیست
یک عمر مرگ بر منافق گفتین الان نفاق و دورویی رو بین خودتون و همه رواج دادین.چند روز پیش خونه ی یکی از اقوام مهمان بودیم شب دختر و پسر صاحبخانه آماده شدن که برن تجمعات خیابانی با تعجب ازشون پرسیدم که شما که تا نیم ساعت پیش میگفتین مخالف این نظام و دولت هستیم پس چرا الان دارین میرین خیابون؟ گفت خاله من به خاطر کنکور تربیت معلم میرم داداشم هم به خاطر یه وامی که قولشو دادن بهمون .فقط میریم جلوی دوربین دیده بشیم زود میایم واااقعا متاسف شدم که تو این مملکت دارم زندگی میکنم برای اینکه بتونی درس بخونی ، وام بگیری، استخدام بشی و... باید نقش بازی کنی و دورو باشی.کاری ندارم حالا مثل اینکه یه عده پول هم میگیرین هرشب...سوالم اینه معلمی که اینجوری با نقش بازی کردن استخدام میشه چی میخواد تو آینده به بچه هامون یاد بده؟
خواهرزاده های گرامی دروغ گفتن مثل چی. موقع وام میگن تصویر دوربین های صداسیما بیار ببینیم بودی یا نه؟ بالاخره این کارناوال شبانه فقط شعار و اینا نیست که عشق و نوشی هم هست در کنارش
این خانه از پایبست ویران است.
شکر زیاد خوردی ! ما با قاتلین رهبر شهیدمون حضرت ایت الله العظمی سید علی خامنه ای و سردار شهیدمون حاج قاسم سلیمانی مذاکره نمی کنیم
همانطور که امام بزرگوارمون حضرت ایت الله العظمی سید روح الله خمینی ( ره) فرمودند ، راه قدس از کربلا میگذرد ما نیز با تکیه به توانمندی سربازان عزیز و گمنام حضرت امام زمان (عج) این ارتش جنایتکار دشمن صیهونی را در هم میشکنیم و شیعه را بر کل جهان مسلط می گردانیم کاخ سفید را حسینه کرده و از تلاویو تا ریاض و نیویورک نماز جمعه برگذار میکنیم
پشت این کلمات یا یک جاهل مقدس متعصب نشسته یا یک طنزپرداز تلخ و سیاه
تو باتلاق عجیبی گیر کردین میخواین مذاکره کنین ولی اسیر تندرو هایی شدین که خودتون سالها با ایدئولوژی پرورش دادین
بزارید این خیابانها برن بجنگن
تا مردم از دست و کارهایشان راحت بشن
الآن این پیرزن داخل عکس می داند که سیاست چیست؟!؟!
بعید میدونم.
اما همین پیرزن فرزندانی داره که میتونن بهش توضیح بدن. مگر اینکه اونا هم نادون باشن
یعنی واقعاً مشخص نیست که اومده جیرهش رو بگیره و بره؟
چنای عبدی،اینکه مردم باید حمایت کنند ومنتظر نتایج باشند الان دقیقآ مردم همین کار را میکنند،اما اینکه شفاف نگفتی مردم خانه کدام مذاکره کننده را روسرش خراب کردند ونام شهید لاریجانی رابرای پوشش شخص موردنظرت قرار دادی خیلی بچگانه است،آن شخصی که نامش را پنهان میکنی چرا آمریکا وصهیون او وهم فکرانش را ترور نمیکنند،کافیست سر را از زیر برف بیرون آورد تا مردم،میدان وحاکمیت را دریک قاب دید، صم بکم فهم لا یعلمون باید یاد آوری کرد برای مخاطبانش،
دقت کردین هیچ یک از به اصطلاح اصلاح طلب ها که همش دم از مردم میزدن، یکبار پیشنهاد برگزاری رفراندوم را ندادند، جتی در مورد مذاکرات هم درخودست رفراندوم نمی دهند. چرا؟؟؟
این یه عده رو جمعشون کنید
مردم با شرایط رهبری از مذاکره حمایت میکنند.ولی به مذاکره شما گربگراها اعتماد ندارند.مردم فریبی نکنید لطفاً آقای امثال عبدی
واقعاً فکر میکنی این شدنیه ؟ به نظرت الان کی دست برتر رو داره ؟
همه چی اولش خوب شروع میشه ، ولی منتفع میانی و پایانی نفع خودش را میبره و کلا شروع خوب به پایان مورد انتظار نمیرسه. مثل جنگ که آسون شروع میشه و جمع کردنش خیلی سخته
بزارید بیاند، چکارشون دارید
مستضعفین
چه خوب شد لایک و دیسلایک گذاشتید. دیگه الکی وقتمون برای جواب دادن به کامنتها تلف نمیشه
شماهایی که میگید مذاکرات ممنوع پس میشه بگید چرا تابستان ۶۷ قطعنامه ی ۵۹۸ رو قبول کردین؟ و پذیرش برجام در ۲۰۱۵. چرا این دو را قبول کردین؟ نامردی اگر سانسور کنی
67 که مذاکره نبود فقط قطعنامه رو امضا کردند
چندسال است که هیاهو و جنجال خیابانی فضا را تیره و تار کرده و شفافیت از دست رفته طوریکه اگر دلسوزی حرفی زده یا ادعا و حرکتی کرده زدن تودهنش !!!
جالبه از نظر این قشر هم مردم معترض باید سکوت کنند و هم کسانیکه به آرمانهای انقلاب باور دارند نباید اعتراض کنند
یعنی فقط آقایون شعار بدهند و چون به خلوت می روند با آمریکا توافق کنند همه هم تشویقشون کنند
تسلیم بی قید و شرط و تمام