حتی حمله گسترده آمریکا هم نمیتواند ایران را سرنگون کند
در بحبوحه تنشهای روزافزون بین ایران و ایالات متحده آمریکا، گزارشهای تحلیلی نشان میدهد که حتی یک حمله نظامی گسترده از سوی واشینگتن نمیتواند ساختار سیاسی ایران را بهطور کامل متلاشی کند.
به گزاش خبرفوری به نقل از پایگاه دموکراسی، این موضوع به چالشی بزرگ برای سیاستگذاران آمریکایی و متحدان منطقهای تبدیل شده است.
کارشناسان تأکید دارند که توانایی ایران برای مقاومت در برابر فشارهای خارجی، ریشه در ساختار پیچیده و چندلایه حکومت دارد. نقش کلیدی نهادهای آن و شبکههای گسترده اجتماعی و نظامی، موجب میشود که حتی در صورت آسیب دیدن تأسیسات و زیرساختهای حیاتی، اراده حکومت تضعیف نشود. این نهادها نه تنها از پشتیبانی نظامی قابل توجه برخوردارند، بلکه با مدیریت داخلی بحرانها، زمینه حفظ ثبات سیاسی را فراهم میکنند.
علاوه بر قدرت نظامی، ایران توانسته است با استفاده از منابع سیاسی و اقتصادی محدود، جامعه را به شکلی کنترل کند که هرگونه تلاش برای فروپاشی سریع حکومت، با مقاومت داخلی مواجه شود. حتی اعتراضات اخیر که پس از بحرانهای اقتصادی و سرکوبها شکل گرفتهاند، فاقد انسجامی هستند که بتواند خلأ قدرت را پر کند یا جایگزینی روشن ایجاد نماید.
بیشتر بخوانید: سیاست ترامپ در برابر ایران: سطحی و خطرناک
محدودیت راهبردهای نظامی
تحلیلگران تأکید میکنند که استراتژیهای صرفا نظامی برای تغییر نظام در ایران نه تنها پیچیده و پرریسک هستند، بلکه پیامدهای منطقهای و بینالمللی شدیدی به همراه دارند. هرگونه حمله مستقیم میتواند موج تازهای از بیثباتی در خاورمیانه ایجاد کرده و روابط آمریکا با متحدان منطقهای را تحت فشار قرار دهد.
نمونههایی از توانایی ایران در مقابله با فشار خارجی در سالهای اخیر مشهود بوده است: تهدیدات نظامی آمریکا و اسرائیل، بمباران محدود تأسیسات هستهای و حضور گسترده نیروهای آمریکایی در منطقه، نتوانستهاند تصویر فروپاشی قریبالوقوع حکومت را ایجاد کنند. حتی در صورت حملات شدید، ایران قادر است ذخایر نظامی و زیرساختهای حیاتی خود را مدیریت کند و واکنش سریع نشان دهد.
پیامدهای ژئوپلیتیک و دیپلماتیک
کارشناسان سیاسی تأکید دارند که تلاش برای تغییر حکومت از طریق زور، به احتمال زیاد منجر به افزایش تنشهای منطقهای و ایجاد بحرانهای انسانی گسترده خواهد شد. این وضعیت، هم واشینگتن و هم تهران را در یک مسیر پرخطر قرار میدهد و اهمیت دیپلماسی و مذاکره را بیش از پیش برجسته میکند.
تحلیلها نشان میدهد که هیچ گزینه نظامی سادهای برای سرنگونی ایران وجود ندارد و فشارهای خارجی باید با درک دقیق از پیچیدگیهای داخلی و ساختاری این کشور همراه باشد.
