مناظره جنجالی در نیوزویک | آیا آمریکا باید نیروهای زمینی به ایران اعزام کند؟
ایران به باور نویسندگان نشریه نیوزویک در شرایطی بحرانی قرار دارد؛ به ادعای این نشریه، گزارشها حاکی از آن است که با هزاران نفر در جریان هفتهها اعتراض که ریشه در مشکلات اقتصادی و ناآرامیهای سیاسی دارد، برخورد شده است.
به گزارش خبر فوری به نقل از نیوزویک، در برابر این اتفاقات آیا آمریکا باید وارد عمل شود؟ آیا اعزام نیرو یا حمله نظامی به ایران ضروری است؟ در این زمینه، دو نویسنده نیوزویک، فیصل کُتی و پل دو کِنوا، دیدگاههای متضادی را مطرح میکنند.
روشن است که طرح موضوع حمله نظامی به کشورمان در رسانههای غربی، با هدف حفظ بی ثباتی در کشور دنبال میشود اما طرح دیدگاهها در همین رسانهها، ابعاد پنهان دسیسهها علیه ایران را به نمایش میگذارد.
فیصل کُتی: برخوردها با معترضان در ایران غیرقابل دفاع است. اما دونالد ترامپ نباید با حمله نظامی آمریکا یا اعزام نیرو پاسخ دهد. تاریخ نشان میدهد که استفاده از قدرت نظامی آمریکا هیچگاه کسی را آزاد نکرده است ـ و قطعاً ایرانیان را نیز آزاد نخواهد کرد؛ بلکه به تقویت تندروها میانجامد.
در سال ۱۹۵۳، مداخله آمریکا دموکراسی ایران را نابود کرد؛ در عراق و لیبی نیز حملاتی که به نام «آزادیبخشی» انجام شدند، به هرجومرج و قدرتگیری افراطگرایان انجامیدند. حمله به ایران بزرگترین هدیه به نظام ایران خواهد بود: برانگیختن ملیگرایی و تغییر روایت به «تهاجم غرب» جنبش «اول آمریکا» به معنای پرهیز از یک فاجعه دیگر در خاورمیانه است؛ یعنی پیگیری پاسخگویی، فشار هدفمند و حمایت از جامعه مدنی ایران ـ نه بمبهایی که صدای اعتراض را دفن میکنند. اگر هدف تضعیف ایران است، تهاجم نظامی مطمئنترین راه برای تقویت آن نیست.
پل دو کِنوا: دونالد ترامپ، با تکیه بر موفقیتهای خود در ونزوئلا و نیجریه، باید از قدرت نظامی آمریکا علیه ایران استفاده کند تا اعتراضات جاری (اغتشاشات با حمایت موساد) بتوانند آنها را کنار بزنند و ایران آزاد و دموکراتیکی شکل بگیرد. سیاستهای موجود ایران را از نظر اقتصادی نابود و از نظر سیاسی منزوی کرده است.
یک حمله سریع آمریکا ـ مشابه عملیاتی که اوایل همین ماه نیکلاس مادورو را در ونزوئلا کنار زد یا حملهای که در ژوئن ۲۰۲۵ برنامه هستهای تهاجمی ایران را بهشدت عقب راند ـ میتواند تهران را تضعیف کند، معترضان را جسورتر سازد، وعده ترامپ برای کمک به مردم ایران را محقق کند و یک دشمن راهبردی آمریکا را به متحدی بالقوه تبدیل کند.
بیشتر بخوانید:
آیا ایران به دنبال ترور ترامپ است؟
فیصل کُتی: سوابق تاریخی همه این ادعاها را نقض میکند. ونزوئلا بیثبات و چندپاره است، نه دموکراتیک. نیجریه با نیروی نظامی آمریکا «آزاد» نشد. برنامه هستهای ایران پس از حملات پیشین دوباره احیا شد. مهمتر از همه، حملات خارجی همواره اعتراضات داخلی را به مقاومت ملیگرایانه تبدیل کردهاند و نخبگان امنیتی را تقویت و اصلاحطلبان را به حاشیه راندهاند.
نیروی نظامی ممکن است افراد را کنار بزند، اما بارها در ایجاد گذار دموکراتیک پایدار شکست خورده است. تغییر نظام از بیرون، حاکمیت قانون را تضعیف میکند. سؤال من ساده است: آیا حتی یک نمونه وجود دارد که مداخله نظامی آمریکا علیه یک دولت منسجم، بدون خشونت طولانیمدت و بیثباتی منطقهای، به دموکراسی پایدار انجامیده باشد؟
پل دو کِنوا: بله. گرنادا در سال ۱۹۸۳ و پاناما در ۱۹۸۹ پس از مداخلات محدود آمریکا به دموکراسیهای باثبات تبدیل شدند. مداخله در هائیتی در سال ۱۹۹۴ نیز به دورهای طولانی از ثبات انجامید. با این حال، هر وضعیت خاص خود را دارد. مردم ایران خواهان تغییر هستند و آشکارا درخواست کمک آمریکا را مطرح میکنند! (این ادعا هیچ نسبتی با واقعیتهای جامعه ایرانی ندارد) هیچ برنامهای برای تحمیل نظام جدید وجود ندارد. هر حکومتی پس از حمله روی کار آید، بهاحتمال زیاد با هژمونی آمریکا به رهبری ترامپ همکاری خواهد کرد!
فیصل کُتی: گرنادا و پاناما مداخلاتی کوچک با پیامدهای منطقهای محدود بودند و هیچ شباهتی به ایران ندارند. هائیتی هرگز ثبات پایدار نداشت. ونزوئلا هنوز در وضعیت نامشخصی است. ادعای درخواست عمومی ایرانیان برای مداخله نظامی آمریکا مبتنی بر شواهد نیست. هیچ نمونه تاریخی از موفقیت چنین مداخلهای علیه یک دولت بزرگ وجود ندارد.
پل دو کِنوا: ترامپ فرصتی تاریخی دارد تا با کمترین خطر برای جان آمریکاییها، حکومت ایران را درهم بشکند و کشور را به مردمش بازگرداند! (احتمالا، منظور، بازگرداندن وابستگی به آمریکاست) معترضان مستقیماً خواهان مداخله آمریکا هستند و ترامپ را تنها فردی میدانند که میتواند اعتراضات را به نتیجه برساند. نادیده گرفتن این فرصت، محکوم کردن مردم ایران است.
فیصل کُتی: ترامپ با یک انتخاب تاریخی روبهروست: یا تکرار الگویی که همواره به تقویت تندروها و سرکوب جامعه مدنی انجامیده، یا شکستن این چرخه. هیچ مدرک معتبری وجود ندارد که حمله به ایران مردمش را آزاد کند؛ اما شواهد فراوانی وجود دارد که نشان میدهد چنین اقدامی نظام را متحدتر، جامعه را نظامیتر و اعتراضات را خاموش میکند. ایرانیان شجاعاند، اما مجوز جنگ آمریکا نیستند. درس تاریخ روشن است: وقتی آزادی با زور تحمیل میشود، استبداد خود را تطبیق میدهد و مردم عادی بهای آن را میپردازند.
ترجمه این مناظره در خبرفوری نشان میدهد که حتی در رسانههای غربی نیز مداخله نظامی آمریکا عامل ویرانی و نه آزادی کشورها توصیف میشود.
