روزنامه اصولگرای خراسان:
سعید جلیلی بالاخره از مذاکره دفاع کرد، اما چرا اینقدر دیر؟/ هنگامی که طرفدارانش به اصل مذاکره حمله می کردند چرا سکوت کرد؟
سعید جلیلی اخیراً در یکی از سلسلهجلسات «حکمت سیاسی اسلام» گفته است: «جنگ و مذاکره، هر دو ابزارند؛ ممکن است در مقطعی به کار آیند و در مقطعی دیگر نه. اما آنچه اصالت دارد، مبارزه با ظلم، دفاع از حق و ایستادگی در برابر باطل است.»
روزنامه خراسان نوشت: این سخن، از حیث نظری، گزارهای دقیق، واقعبینانه و منطبق با منطق سیاست خارجی است. هیچ دولت عاقلی جنگ یا مذاکره را بهخودیخود واجد اصالت نمیداند؛ هر دو ابزارهایی برای تأمین منافع ملی و وادارکردن دشمن به پذیرش اراده سیاسیاند.
مسئله اما درستی این سخن نیست، مسئله، زمان بیان آن است.
در ماههای گذشته، هنگامی که بخشی از طرفداران، چهرههای سیاسی نزدیک به آقای جلیلی، نه صرفاً به نقد محتوای مذاکرات، بلکه به نفی اساس مذاکره روی آورده بودند، چنین موضع روشنی از او شنیده نشد. در همان روزهایی که مذاکرهکنندگان ایرانی در میادین شهری با تندترین شعارها مواجه بودند و هرکس از ضرورت استفاده هوشمندانه از دیپلماسی سخن میگفت، در معرض اتهام سازش و حتی خیانت قرار میگرفت، انتظار میرفت آقای جلیلی همین حقیقت ساده را با صدایی بلند بیان کند که جنگ و مذاکره، هر دو ابزار مبارزهاند.
اتفاقاً رئیس تیم مذاکرهکننده ایران نیز در اوج همان فشارها بارها تأکید کرده بود که مذاکره روشی از مبارزه است و گفته بود: «قرار نیست یا جنگ کنیم یا مذاکره؛ بلکه قرار است به وقت خود جنگ کنیم و به وقت خود مذاکره کنیم.» فاصله این گزاره با سخن امروز آقای جلیلی چندان زیاد نیست، اما فاصله میان هزینههای پرداختشده برای بیان این دو سخن، بسیار معنادار است.
سیاستورزی مسئولانه تنها به بیان سخن درست محدود نمیشود، سیاستمدار باید حقیقت را زمانی بگوید که گفتن آن هزینه دارد، فضای جامعه را از افراط دور میکند و مانع از قربانیشدن منافع ملی در رقابتهای جناحی میشود. گفتن یک موضع عقلانی پس از فروکشکردن هیجانات، البته ارزشمند است؛ اما نمیتواند سکوت در لحظهای را جبران کند که نزدیکان یک جریان، مرز میان نقد سیاسی و تخریب ناجوانمردانه را درنوردیده بودند.
آقای جلیلی امروز بهدرستی از ابزاریبودن جنگ و مذاکره سخن میگوید؛ بااینحال، پرسش همچنان باقی است: چرا این حقیقت زمانی بیان نشد که رقبای سیاسی او برای دفاع از همین منطق، در کف خیابان هزینه میدادند؟ شجاعت، صرفاً در ایستادگی برابر دشمن نیست، گاهی مهمترین مصداق آن، ایستادن در برابر افراط نزدیکترین هواداران است.
تندروها خوب می دانستند بدون تفافق با امریکا ایران نابود می شود
خب مشخصه چرا دیر اعلام کرده موافقتشو چون سهم ایشونو از اون هواپیمایی که از امارات پول آورده بود دادند
هزینه های موافقت ایشون پرداخت نشده بوده و احتمالا الان خشکه پرداخت کردن. بقیه اش ادا و اصول هست. دعوا سیاستمدارها همیشه سر لحاف ملا بوده، هست و خواهد بود.
احسنت
اگه بجای پزشکیان جلیلی بود جنگی اتفاق نمی افتاد تا نیاز به تفاهم باشه
آره اگه جلیلی رییس جمهور بود تفاهمی نبود !!!!چون دیگه اثری از ما نبود که تفاهمی بخواهد باشد!!!!!
آره راست میگی چقدر بهت ماسیده اینو میگی چند تمن چند دلار
بکنیدش مدیر جمهور
وقتی کسی در بزنگاههای مهم نمی تونه درست تصمیم بگیره چرا باید مسئولیت داشته باشه ، متعهد بودن شرط لازمه ولی به هیچ وجه کافی نیست ، تا کی باید مردم جور اشتباهات جلیلی ها رو بکشن،چون خوب بلدن شعار بدن
قضیه وفاق فقط حول پزشکیانه؟
نخیر چنین نیست به قول یک نفر که گفت تند روها اگر بخواهند در برابر ملت و نظام بلبل زبونی کنند و خطر ناک بشوند ترمزشان کشیده میشه من فکر میکنم ترمز اینم کشیدند و ساکت شده و گرنه ذات همان ذاته 😡😡😡
اگر به تعداد طرفدارباشه،که اینها ۵ درصد هم نمیشوند،
فقط کافی است،
پزشکیان مجوز بگیره واعلام کند
تا طرفداران توافق به خیابان بیایند،بعد ببینید طرفدارهای جلیلی در مقابل طرفداران توافق، مانند قطره ای در مقابل دریا( ملت) هستند.
بابا چقد بغض جلیلی رو دارید؟؟!! خسته نمیشید عقده ایا؟
تو چرا سوختی بسوز سوزناک هم بسوز عقده از کامنتت میباره یخ میخای برق قحط شده یخ نداریم تحمل کن 😝👺
رییس دولت سایه،تا الان داشت تو سایه استراحت میکرد، تازه الان بیدار شده و اومده اظهار نظر کرده!!😉😘🤔🫣🙄😡
اين يعني تسليم امريكا شديد