ترامپ مذاکرات ایران را گروگان گرفته است | هدف واقعی ترامپ چیست؟

به گزارش خبرفوری به گواه این تحلیل، هدف اصلی ترامپ این است که هر توافق احتمالی با ایران فقط یک توافق محدود هسته‌ای نباشد، بلکه به یک چارچوب گسترده‌تر منطقه‌ای تبدیل شود که شامل نزدیکی بیشتر کشورهای عربی به اسرائیل نیز باشد.

در این گزارش آمده است که در مذاکرات جاری میان آمریکا و ایران، موضوع اصلی همچنان آتش‌بس شکننده و تلاش برای کاهش تنش‌های نظامی است، اما ترامپ به‌طور فزاینده‌ای شرط‌های سیاسی جدیدی را وارد این روند کرده است. یکی از مهم‌ترین این شروط، گسترش توافق‌های ابراهیم و دعوت از کشورهایی مانند عربستان سعودی، قطر، مصر، اردن، ترکیه و حتی پاکستان برای پیوستن به روند عادی‌سازی روابط با اسرائیل است.

تحلیل‌گران مورد اشاره در گزارش معتقدند که این رویکرد نشان می‌دهد دولت آمریکا تلاش دارد یک «بسته بزرگ‌تر ژئوپلیتیک» ایجاد کند؛ بسته‌ای که نه‌تنها مسئله ایران، بلکه ساختار روابط خاورمیانه را بازطراحی کند. در این چارچوب، کاهش تنش با ایران به‌عنوان فرصتی برای پیشبرد پروژه عادی‌سازی منطقه‌ای با اسرائیل دیده می‌شود.

با این حال، میدل ایست‌‌آی تأکید می‌کند که این استراتژی با تردید و مقاومت جدی در منطقه روبه‌روست. بسیاری از کشورهای عربی، به‌ویژه آن‌هایی که روابط غیررسمی یا محدود با اسرائیل دارند، نگران‌اند که پیوند دادن مذاکرات پیچیده با ایران به موضوع عادی‌سازی، روند دیپلماتیک را دشوارتر یا حتی غیرممکن کند. از نگاه منتقدان، این کار ممکن است به جای حل بحران، آن را چندلایه‌تر و پیچیده‌تر کند.

بیشتر بخوانید:

رئیس تازه ارتش آمریکا؛ یک ژنرال چهار ستاره تندرو که دوست صمیمی هگست است | کریستوفر لانو کیست؟

انتقام ترامپ از شاکی‌اش | تشکیل پرونده جنایی علیه زنی که می‌گوید ترامپ به او تجاوز کرده

فهرست جراحی‌های پوتین منتشر شد | پوتین چقدر خرج عمل های زیبایی کرده است؟

گزارش همچنین به این نکته اشاره دارد که ایران نیز چنین چارچوبی را نمی‌پذیرد، زیرا از دید تهران، پیوند دادن توافق هسته‌ای به روابط کشورهای منطقه با اسرائیل، به معنای ورود یک «شرط سیاسی غیرمرتبط» به مذاکرات است. ایران تأکید دارد که موضوع برنامه هسته‌ای باید جدا از رقابت‌های منطقه‌ای و مسئله فلسطین و اسرائیل بررسی شود.

در ادامه تحلیل آمده است که ترامپ این ایده را در گفت‌وگوها و تماس‌های دیپلماتیک اخیر نیز مطرح کرده و از کشورهای عربی خواسته در صورت دستیابی به توافق، به توافق‌های ابراهیم بپیوندند. برخی منابع دیپلماتیک گفته‌اند که این درخواست‌ها در جریان مذاکرات، حتی برای برخی طرف‌ها غافلگیرکننده بوده و باعث توقف یا کندی روند گفتگوها شده است.

این گزارش همچنین یادآور می‌شود که توافق‌های ابراهیم در دوره نخست ترامپ با امضای چند کشور مانند امارات، بحرین، مراکش و سودان شکل گرفت و به‌عنوان یکی از دستاوردهای اصلی سیاست خارجی او معرفی شد. اکنون او تلاش می‌کند همان مدل را در سطحی گسترده‌تر و در شرایطی بسیار پیچیده‌تر بازتولید کند.

استفاده ترامپ از مذاکرات ایران برای پیشبرد توافق‌های ابراهیم، نشان‌دهنده تلاش او برای یک «معامله بزرگ‌تر خاورمیانه‌ای» است؛ اما همین رویکرد می‌تواند مذاکرات هسته‌ای را از مسیر اصلی خود خارج کرده و احتمال دستیابی به توافق محدود و فوری را کاهش دهد.