وقتی خلبان آمریکایی در دهدشت بود، ارتش‌ ایالات متحده در اصفهان چکار می‌کرد؟

هم‌زمان با عملیات جست‌وجوی خلبان مفقود جنگنده سقوط‌کرده در ارتفاعات کوه سیاه دهدشت، ماجرایی دیگر در نقطه‌ای دورتر در جریان بود؛ ماجرایی که ساعاتی بعد نگاه جهان را به خود خیره کرد. روز گذشته در چنین ساعاتی، برخی رسانه‌ های آمریکایی از اعزام چندین هواگرد به داخل آسمان ایران برای یافتن خلبان خبر دادند. اما چیزی نگذشت که صبح همان روز خبر نابودی چهار هواگرد آمریکایی در نزدیکی اصفهان روی خروجی رسانه‌ های داخلی و بین‌المللی قرار گرفت. 

از نگاه تحلیلگران، اعزام چندین هواپیمای بزرگ ترابری و چند بالگرد برای نجات تنها یک خلبان اقدامی عقلانی به نظر نمی‌رسید. برای چنین مأموریتی معمولاً یک هواپیمای ترابری برای سوخت‌ رسانی و دو بالگرد نجات برای عملیات نجات و پشتیبانی، پس از شناسایی محل توسط پهپادها کافی است. همچنین فاصله محل انهدام هواگردهای آمریکایی با محل مفقودی خلبان آمریکایی عجیب بود. همین اتفاق، دو فرضیه را پدید آورد: یا آمریکا قصد انجام عملیاتی ویژه در اصفهان را داشت و برای دستیابی به محموله ۴۰۰ کیلویی اورانیوم غنی‌ شده که احتمال می‌دادند در آن منطقه باشد وارد عمل شده، یا آنچه رخ داده صرفاً نوعی مانور برای بررسی شرایط و سنجش مسیر عملیات احتمالی آینده بوده است.

هواگردها هنگامی که در مسیر اصفهان بودند، توسط یگان تکاوری فراجای استان اصفهان، یگانی که معمولاً مسئول مقابله با باندهای بزرگ مواد مخدر و اشرار در بیابان‌ها و کویرهاست رصد و شناسایی شدند.

دقایقی بعد آتش سنگین تسلیحات یگان، چهارتا از آن هواگردها را هدف قرار داد و آنها دچار نقص فنی شدند و توان ادامه پرواز را از دست دادند. خدمه ناچار شدند در یک فرودگاه خاکی و متروکه در اطراف اصفهان فرود اضطراری انجام دهند.

پس از فرود و گزارش اتفاق، نیروهای آمریکایی به سرعت هواگردهای آسیب‌ دیده را ترک کردند و با هواپیمای پشتیبان هرکولس پا به فرار گذاشتند. کمی بعد، برای جلوگیری از دستیابی ایران به تجهیزات و اطلاعات، همان هواگردهای زمین‌ گیرشده توسط خود آمریکا بمباران و منهدم شدند. به همین دلیل بود که با وجود نابودی چند هواگرد که امکان جابجایی صدها نیرو دارد، هیچ گزارشی از کشته شدن نیروهای آمریکایی در خاک ایران منتشر نشد.

با توجه به رخدادهای روزهای اخیر و گزارش‌ های مربوط به هدف قرار گرفتن دو بالگرد آمریکایی در آسمان ایران که برخی رسانه‌ های معتبر آمریکایی نیز بخش‌ هایی از آن را تأیید کرده‌اند ـ احتمالاً در جریان آتش سنگین یگان تکاوری فراجا، شماری از نیروهای آمریکایی دچار مجروحیت جدی شده‌اند و یا به هلاکت رسیده‌اند؛ اما با توجه به سانسور شدید طرف آمریکایی، انتشار جزئیات چنین رخدادی دور از انتظار است.

هرچند این حادثه می‌توانست تلفات گسترده‌ای برجا بگذارد، اما اهمیت و ابعاد ماجرا به اندازه‌ای بود که نبود تلفات انسانی، از ارزش آن در روایت عملیات کم نمی‌کند. ارتش آمریکا در عملیات یادشده با دشواری‌ های جدی روبه‌رو شد: هم بخشی از تجهیزات ارزشمندش را از دست داد، هم نتوانست هدف مورد نظر ـ چه مأموریت سرقت، چه مانور ویژه ـ را به نتیجه برساند، و هم نیروهای زبده‌اش مجبور به فرار شدند.