ورود جنگ به مرحله دوم/ جنگ زیرساخت های ایران و آمریکا/ کشورهای عربی به ایران واکنش نشان خواهند داد؟

به گزارش خبر فوری، با حملات چندی پیش اسرائیل و آمریکا به تأسیسات نفتی تهران و کرج و همچنین، تاسیسات آب‌شیرین‌کن در قشم، رسما و علنا وارد فاز دوم جنگ یعنی جنگ تأسیساتی شدیم. به محض حمله ائتلاف آمریکا- اسرائیل به تأسیسات نفتی و سوخت تهران و کرج، ایران نیز حملاتی سنگین را به تأسیسات نفتی و پالایشگاه حیفا انجام داد. ایران همچنین اعلام کرد که اگر ائتلاف اسرائیل- آمریکا سطح درگیری ها را بیشتر کرده و وارد فاز نبرد تأسیساتی بیشتر شوند، تمام تأسیسات انرژی و زیرساخت های کشورهای همسایه که این تأسیسات و تجهیزات را در اختیار ارتش اسرائیل و آمریکا می گذارند، هدف مشروع موشک های ایران خواهند بود.

بیشتر بخوانید:

توقف ۱۰ روزه حمله آمریکا به زیرساختهای نفتی ایران

با این حال، طبق برخی اظهارنظرها و تحلیل ها، اسرائیل و آمریکا احتمالا وارد فاز جنگ تأسیساتی شوند و این یعنی، قرار است به زودی شاهد جنگی پرهزینه تر و خونین تر باشیم.

 فاز دوم جنگ؛ نبرد هزینه ها!

فرشاد عادل، تحلیلگر، در کانال خود از نبرد تأسیساتی ایران و اسرائیل با عنوان "فاز دوم" نبرد حیاتی این روزها یاد کرده است. این تحلیلگر، نبرد ایران و ائتلاف دوگانه را به دو مرحله و فاز تقسیم می کند و می نویسد:

در فاز اول جنگ، آمریکا و اسرائیل به دنبال حذف شبکه فرماندهی و خنثی‌سازی توان آفندی نیروهای مسلح بودند که با ضربات وارد شده به نظر می‌ رسد که آمریکا این فاز را تمام شده می‌ داند.

هدف نهایی در فاز دوم جنگ، تحمیل «هر هزینه‌ای» به ایران به منظور پذیرش تسلیم است و به همین سبب احتمال شدت گرفتن حملات و نیز حمله به اهداف جدید همانگونه که ترامپ و هگزت نیز گفته اند وجود خواهد داشت.

اگر آنچه فرشاد عادل گفته، درست باشد، باید گفت که هدف فاز دوم نبرد، افزایش هزینه های اقتصادی است. قطع آب، برق، گاز، اختلال در سیستم آب شیرین، اختلال در اینترنت، حمل و نقل و سوخت و ... همه و همه مصادیق افزایش هزینه های تأسیساتی و ساختاری هستند. به همین دلیل می توان فاز دوم جنگ ایران و آمریکا را "فاز هزینه‌محور" نامید.

 ایران؛ آماده برای نبرد هزینه‌محور

ایران در طول جنگ بارها نشان داده می تواند به تأسیسات مختلف کشورهای اطراف برسد و برد و قدرت موشک هایش آنقدر است که این تاسیسات را نابود کند.

پالایشگاه حیفا، مجموعه نفتی آرامکو، تأسیسات گاز قطر انرژی، پالایشگاه باپکو انرژی، آب‌شیرین‌کن ها، نیروگاه غرب دوحه و ... از مهم ترین اهداف زیرساختی ایران در منطقه هستند.

اما واکنش کشورهای منطقه چه خواهد بود؟ آیا آنها حاضر به پذیرش هزینه جنگ هستند؟ آیا مانند فاز اول جنگ، صبوری می کنند؟ دو سناریو در این رابطه محتمل است. یک سناریوی خوش‌بینانه و یک سناریوی بدبینانه.

الف. سناریوی خوش‌بینانه: اگر هزینه ضربه اقتصادی ایران به کشورهای عربی زیاد باشد و همزمان، آنها احساس ترس کنند و بخواهند جلوی هزینه بیشتر را بگیرند، ممکن است شروع به فشار آوردن به ترامپ کنند که دست از جنگ بردارد و نیروهای خود را از منطقه عقب براند.

ب. سناریوی بدبینانه: اگر هزینه و ضربه اقتصادی ایران به کشورهای عربی زیاد باشد و همزمان آنها احساس ترس کنند و بخواهند جلوی هزینه بیشتر را بگیرند اما در عین حال، دچار ترس انفعالی نشده و به نوعی دچار احساس ترس و خشم انتقامی شوند ممکن است وارد نبرد محدود با ایران شده یا حتی مقابله به مثل کنند.

این دو سناریو عینا برای ترامپ و آمریکا نیز قابل تکرار است. رئیس جمهور ایالات متحده احتمالا می داند جنگ هزینه‌محور و زیرساختی سبب افزایش قیمت جهانی نفت، قیمت بنزین، ایجاد مشکلات جدی صادراتی و وارداتی در خاورمیانه و ... می شود. با این حال، او می تواند دو رویکرد نسبت به این تحولات داشته باشد. ترامپ یا می ترسد و عقب نشینی می کند و یا می ترسد و برعکس، با شدت بیشتری به جنگ و تخریب می پردازد. بنابراین، می توان گفت که جنگ هزینه‌محور و زیرساختی شمشیر دو لبه‌ای است که می تواند هم به ضرر ایران تمام شود و هم به نفع آن.