پمپئو؛ دایه مهربانتر از مادر با طرح دروغ های شاخدار
ظاهراّ شعبده بازی دولتمردان آمریکائی پایانی ندارد. این بار نیز قرار است مایک پمپئو یک عنصر اطلاعاتی - امنیتی سابق و وزیر خارجه فعلی آمریکا، صحنه گردان نمایش باشد.
وزیر خارجه آمریکا درحالی قراراست به سان دایهای مهربانتر از مادر، با طرح دروغ های شاخدار و اتهامات خنده دار به قول خود به افشاگری در باره فساد حکومتی و سقوط ارزش پول ملی و وضعیت بد اقتصادی در ایران بپردازد و برای ملت بزرگ و تمدن ساز ایران اشک تمساح بریزد که دولت و رئیسجمهور کنونی آمریکا، مردم فهیم و فرهیخته ایران را به اتهام حمایت از تروریسم از سفر به خاک آمریکا منع کرده اند و رئیسجمهور و دیگر مقامات این کشور بارها دراظهاراتی توهینآمیز ملت ایران را یاغی و وحشی خواندهاند.
ظاهراّ شعبده بازی دولتمردان آمریکائی پایانی ندارد. این بار نیز قرار است مایک پمپئو یک عنصر اطلاعاتی - امنیتی سابق و وزیر خارجه فعلی آمریکا، صحنه گردان نمایش باشد. افکار عمومی مردم دنیا و بخش بزرگی از رهبران کشورهای جهان، ظرف 18 ماه اخیر مبهوت بازی مقامات آمریکائی بودهاند که به گونهای خارقالعاده و اعجابانگیز هر روز با توئیتهای جنجالی یا اظهارات عجیب یا ملاقات های سراسر نمایشی دنیا را به حیرت واداشتهاند. این بار نیز قرار است آقای پمپئو با مطالب محیرالعقول خود، دنیا را مات و مبهوت نماید. اما دنیا دیگر به این نمایشهای تکراری و ملالآور عادت کرده و بها و ارزشی برای اقدامات، سخنان و مواضع متزلزل و رنگارنگ ِآمریکائیها قائل نیست.
پس از نمایش دو ماه گذشته رئیسجمهور آمریکا در خروج از برجام و متعاقب آن اظهارات وزیرخارجه اطلاعاتی - امنیتیِ این کشور که درآن به نحوی ناشیانه و نابخردانه به زعم خود برای جمهوری اسلامی ایران خط و نشان کشید؛ این بار نیز قرار است مایک پمپئو در لس آنجلس با حضور در جمعی که در آن برخی چهره های جنجالی و مزدبگیران گروههای تروریستی مانند نیوت گینگریچ، رئیس اسبق مجلس نمایندگان آمریکا نیز سخنرانی میکنند؛ به اصطلاح پرده ای دیگر از استراتژی فشار حداکثری با هدف منزوی کردن جمهوری اسلامی ایران را به صحنه نمایش آورد.
بدون تردید توصیف دولتمردان کنونی آمریکا به عنوان هنجارشکن و قانونگریز و ضد حقوق بینالملل، توصیفی برپایه واقعیت رفتاری و اخلاقی آنهاست. فهرست هنجارشکنی و اقدامات فراقانونی دولت و رئیس جمهور آمریکا، فهرست مطول و بلندبالائی است. خروج از توافقات بین المللی، نقض تعهدات قانونی، تضعیف نهادها و سازمان های بین المللی، تحمیل یکجانبه گرائی، خودمحوری و نفع طلبی به سبک آمریکائی، نادیده انگاشتن دیگران حتی شرکاء و متحدین آمریکا، کینه توزی و خصومت ورزی درمقابل کشورهای مستقل و بازگشت به سیاست غیرانسانی و فراقانونی تحدید و تحریم ازجمله این موارد است.
منبع: ایسنا
729