کارنامه چهارماهه و دستاوردهای امیدبخش فولاد خوزستان
در اقتصاد امروز، مزیت رقابتی فقط به قیمت تمامشده، فناوری یا دسترسی به بازار محدود نمیشود. تجربه سالهای اخیر نشان داده است که «تابآوری» به یکی از مهمترین سرمایههای بنگاههای بزرگ صنعتی تبدیل شده است؛ یعنی توانایی ادامه تولید، حفظ بازار و تداوم سرمایهگذاری در شرایطی که بحرانهای پیدرپی، از تحریم و محدودیت انرژی گرفته تا جنگ، فعالیت اقتصادی را با اختلال روبهرو میکنند.
کارنامه چهارماهه فولاد خوزستان را باید از همین زاویه خواند. رشد ۱۹ درصدی درآمدها در شرایطی به دست آمده که صنعت فولاد ایران طی دو سال اخیر، یکی از دشوارترین دورههای خود را پشت سر گذاشته است. محدودیتهای برق و گاز، افزایش هزینههای تولید، فشارهای ناشی از تحریم، رقابت شدید در بازارهای صادراتی و در نهایت آسیبهای ناشی از حمله دشمن، هر کدام بهتنهایی میتوانست مسیر یک شرکت را تغییر دهد. با این حال، حفظ روند درآمدی شرکت نشان میدهد که راهبرد مدیریت، تنها معطوف به عبور از بحران نبوده، بلکه حفظ جایگاه رقابتی نیز در دستور کار قرار داشته است.
نکته مهمتر، ترکیب درآمدهای فولاد خوزستان است. سهم قابل توجه صادرات در کنار حفظ بازار داخلی، بیانگر آن است که شرکت تلاش کرده میان دو مأموریت مهم خود تعادل برقرار کند؛ از یک سو نیاز صنایع پاییندستی کشور را تأمین کند و از سوی دیگر، حضور خود را در بازارهای بینالمللی حفظ نماید. این موضوع در صنعت فولاد اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا بازارهای جهانی، بازارهای صبوری نیستند. هر وقفه در عرضه، فرصتی برای رقبایی مانند عربستان، امارات، عمان و دیگر تولیدکنندگان منطقه ایجاد میکند تا سهم بیشتری از بازار را در اختیار بگیرند.
با این همه، نباید از یک واقعیت غفلت کرد. استمرار این روند، بیش از هر چیز به کیفیت سیاستگذاری داخلی وابسته است. اگر محدودیتهای انرژی، بهویژه در ماههای گرم سال، همچنان مهمترین مانع تولید باقی بماند، بخشی از مزیتهای رقابتی صنعت فولاد ایران به تدریج فرسوده خواهد شد. امروز، فولاد خوزستان نشان داده است که برای حفظ تولید، توسعه صادرات و سرمایهگذاری در آینده آماده است؛ اکنون نوبت سیاستگذاری است که با تأمین پایدار انرژی و ایجاد ثبات، اجازه دهد این تابآوری به جهش تولید و ارزآوری بیشتر برای کشور تبدیل شود.
