بازسازی، از کارخانهها آغاز میشود
تجربه اقتصادهای بزرگ جهان نشان میدهد که پس از هر جنگ یا بحران گسترده، نخستین اولویت دولتها، بازگرداندن چرخ تولید به حرکت است. بازسازی اقتصادی، از کارخانهها آغاز میشود؛ زیرا این کارخانهها هستند که اشتغال ایجاد میکنند، زنجیرههای تأمین را فعال نگه میدارند، ارزآوری میکنند و منابع لازم برای بازسازی سایر بخشهای اقتصاد را فراهم میآورند. به همین دلیل، در دوره پس از بحران، موفقترین کشورها آنهایی بودهاند که از صنایع مادر خود نه بهعنوان چند بنگاه اقتصادی، بلکه بهعنوان داراییهای راهبردی ملی حمایت کردهاند.
امروز صنعت فولاد ایران در چنین جایگاهی قرار دارد. فولاد، نقطه اتصال معدن، انرژی، حملونقل، صنایع پاییندستی، صادرات و پروژههای عمرانی است و هرگونه اختلال در آن، دهها بخش دیگر اقتصاد را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
در این میان، فولاد خوزستان بهعنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان فولاد میانی و بزرگترین صادرکننده فولاد کشور، نقشی فراتر از یک شرکت ایفا میکند. این مجموعه طی سالهای اخیر، همزمان با تحریمهای مستقیم آمریکا، محدودیتهای انرژی و در نهایت حمله نظامی دشمن، توانسته است بخش مهمی از نیاز صنایع داخلی و بازارهای صادراتی را تأمین کند. این کارنامه نشان میدهد که حمایت از چنین مجموعههایی، حمایت از یک بنگاه نیست؛ حمایت از استمرار تولید ملی است.
امروز، مهمترین سرمایه صنایع فولادی، زمان است. بازارهای صادراتی منتظر بازگشت تولیدکنندگان نمیمانند و رقبا در نخستین فرصت جای خالی را پر میکنند. از سوی دیگر، هر وقفه در تولید فولاد، دهها واحد نوردی، صنایع پاییندستی، پیمانکاران، شرکتهای حملونقل و هزاران فرصت شغلی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. بنابراین، سیاستگذاری اقتصادی باید به گونهای باشد که هیچ مانعی بر موانع ناشی از جنگ و تحریم افزوده نشود. تأمین پایدار انرژی، تسهیل صادرات، حمایت از سرمایهگذاری، تسریع در بازسازی زیرساختهای آسیبدیده و رفع گلوگاههای تولید، امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.
اگر قرار است اقتصاد ایران با قدرت از این مقطع عبور کند، باید از پیشرانهای اصلی آن حمایت شود. شرکتهایی مانند فولاد خوزستان، بخشی از زیرساخت امنیت اقتصادی کشورند. حمایت از این صنایع، به معنای حفظ اشتغال، تثبیت بازار داخلی، صیانت از ارزآوری و تقویت توان رقابتی ایران در بازارهای جهانی است.
