سوپر انقلابیها می خواهند امتیاز مذاکره با آمریکا مال سعید جلیلی باشد نه قالیباف / دنبال سرمایه تبلیعاتی برای انتخابات ریاست جمهوری بعدی برای او هستند
«مذاکره» و پیگیری روند سیاسی برای پایان درگیری ها و بازگشت کشور به شرایط عادی موضوعی است که این روزها بیش از هر زمان دیگری در محافل مختلف سیاسی، اقتصادی و ... مطرح می شود؛ حتی در بحث های خانوادگی و جمع های خودمانی هم این مساله مورد پرسش و بحث قرار می گیرد.
نسبت به این موضوع، تقریبا در بین سیاسیون داخل کشور نگاه واحدی وجود دارد؛ شاید با اندک مغایرت های تاکتیکی، اما گروهی در داخل کشور، عینک متفاوتی برای نگریستن به این مساله دارند.
«سوپر انقلابیها» تقریبا تنها گروهی هستند که نگاه متفاوتی به موضوع «مذاکره» دارند. شاید آنها حتی اصل مذاکره با آمریکا را بهطور کامل رد نکنند، اما فرد مذاکر کننده برایشان اهمیت حیاتی دارد. مثلا آنها «محمدباقر قالیباف» بهعنوان رئیس تیم مذاکرهکننده را هدف انتقاد قرا می دهند، در حالی که پس از انتصاب «محسن رضایی» به دبیری شورای عالی امنیت ملی، اعتراضات تند کمتری دیده میشود.
مشخصا اینگونه به نظر می رسد که این جریان، سیاست خارجی را از دریچه انتخابات ریاستجمهوری مینگرد و ترجیح میدهد مذاکرهکننده شانس رقابت با چهرههایی مانند «سعید جلیلی» یا کاندیدای مورد نظر این طیف را نداشته باشد. در حالی که شاید نقش قالیباف و رضایی در مذاکرات یکسان باشد و حتی خیلی اختلاف نظر ماهوی درباره چگونگی موضوع بین این دو وجود نداشته باشد.
قالیباف؛ مذاکره را «نوعی مبارزه» میداند و تأکید دارد که دستاوردهای دیپلماتیک ایران در اسلام آباد چندین برابر اقدام نظامی بوده است؛ در عین حال بارها گفته امتیازات را با موشک میگیرند و فقط در مذاکره تفهیم میکنند. محسن رضایی نیز پس از انتصاب به دبیری شورای عالی امنیت ملی در مرداد ۱۴۰۵، نقش کلیدی در تعیین چارچوب کلان مذاکرات پیدا کرد. او شروط ایران را شامل پایان جنگ در همه جبههها، آزادسازی داراییهای بلوکهشده و رفع محاصره دریایی اعلام کرده و تأکید دارد تا تحقق این شروط هیچ مذاکرهای در کار نیست. (تقریبا همانی که در مذاکرات اسلام آباد مورد توافق قرار گرفت.)
به نظر می آید، تفاوت اصلی تصمیم گیران امروز مذاکرات در مخاطب و زمینه انتخاباتی است. قالیباف چهرهای با پایگاه اجتماعی و سابقه مدیریتی است که میتواند از موفقیت مذاکره امتیاز سیاسی بگیرد؛ رضایی به دلیل محمدویت احتمالی سنی و پایگاه اجتماعی، کمتر رقیب مستقیم انتخابات ریاستجمهوری محسوب میشود و اعتراضات علیه او محدودتر بوده است. متاسفانه دیدگاه سوپر انقلابیها و طیفی که جلیلی یا یکی شبیه به او را مناسب ریاست جمهوری می دانند. (عمدتاً نزدیک به جبهه پایداری) این است که هر اقدام خارجی را با محاسبات داخلی و انتخاباتی میسنجند.
نمونههای تناقض در حرف و عمل جریان به اصطلاح سوپر انقلابی زیاد است. مثلا یکی از روحانیون مجلسی نزدیک به جبهه پایداری سالهاست که درباره دولت های مختلف نسخه ثابتی دارد. او در دولت روحانی، تیم مذاکرهکننده و برجام را نمونه بارز «دیپلماسی التماسی» می خواند و تلاش می کرد که این ادبیات را جا بیاندازد. در دولت شهید رئیسی نیز بازهم این طیف به روند مذاکرات و تیم وزارت خارجه انتقاد داشتند و تغییر تیم را مطالبه میکردند. (حتی به گفته شهید امیرعبداللهیان، مانع شکل گیری توافق در آن زمان شدند!)
حالا در دولت پزشکیان بازهم نسخه آنها ثابت است! همان ادبیات علیه قالیباف و تیم مذاکره کننده در اسلامآباد تکرار میشود و حتی وقتی مذاکرات با اذن رهبری و تصویب شورای عالی امنیت ملی پیش رفته و تبدیل به «نسخه تفاهم اسلام آباد» شده، آن را «عقبنشینی ذلتبار» توصیف کردهاند.
می توان نگاه این طیف به موضوع مذاکره را اینگونه تحلیل کرد که اگر مذاکرهکننده بتواند از نتیجه مذاکره، سرمایه سیاسی کسب کند، حتی بهترین دستاورد برای منافع ملی را زیر سؤال میبرند. آنها مذاکرهکنندهای را میپسندند که یا زمینه رأی نداشته باشد یا نتواند رقیب کاندیداهای مورد نظرشان شود.
این نگاه انتخاباتی به سیاست خارجی، منافع ملی را قربانی رقابتهای جناحی میکند. کشور در شرایطی که به انسجام و تصمیمگیری واحد نیاز دارد، با دوگانگی روایتها مواجه میشود. یک روز «بردیم»، روز دیگر «باختیم». سوپر انقلابیها و دیگر گروههای سیاسی باید بیاموزند موضوعات مرتبط با منافع ملی و سیاست خارجی را از عینک سیاست داخلی و کاربری انتخاباتی جدا کنند. قدرت تمایز میان این دو عرصه، شرط اولیه مسئولیتپذیری ملی است. در غیر این صورت، هر دستاوردی قربانی سیاست بازی و محاسبات کوتاهمدت جناحی خواهد شد.
یعنی : فروختن ایران برای ارضاء نفاسات شخصی
ما مردم شریف و فرودست ایران خواهان جنگ تا نتیجه نهایی یکی از طرفین درگیر جنگ هستیم برای ما ملت شریف فرقی ندارد کدام طرف شکست خورده چونکه نتیجه از پیش مشخص است
کاملا موافقم 👏🏻👏🏻👏🏻
تو ملت شریف اونوقت ؟؟؟!!!!
تو یکنفر ساندیسخور پررو یک ملتی اونهم شریف ؟؟؟؟!!!
خوارج زمان
خوارج روزی شمشیر را بر روی امام علی کشیدن
اگر جلیلی چوب لای چرخ نمیگذاشت مدتها پیش باید نتیجه میگرفتیم
چرا مزخرف میگی آقای جلیلی الان کجای داستانه الان که کلا پزشکیان راس کاره گند زده
درود خدابردومرد خدا قالیباف وجلیلی رزمندگان ۸سال دفاع مقدس،مرگ بربدخواهان کودنشان.
یعنی کینه ای شما نسبت به جلیلی دارید به ترامپ ندارید
ان شا ا..هم سوپرها هم غیر سوپرها به هدف شون برسند.من ا..توفیق
مذاکره بین دو کس آسیب دیده قاضی میخواد
نسبت به خسارت قضاوت کنه
تنها فایده جلیلی تا امروز خسارت بوده با چه رویی میخواهد ادامه دهد .
نتیجه مذاکرات اتمی جلیلی و کرسنت نمونه هایی از این خسارات جلیلی هست .
قطعا گزارش کننده،متن،ازطیف اصلاح طلب است،همانهایی که درجنگ دم از رفراندوم زدند!!!!!!!!!!!!،آقای جلیلی چندی پیش از مذاکره رسماً حمایت کردند،وتیرگزارش کننده این متن،به سنگ خورد،امروز همه انقلابیون زیرچترمقام معظم رهبری،امام آقاسید مجتبی خامنه ای( حفظ الله تعالی) هستیم.وازآقای قالیباف و جلیلی،حمایت میکنیم.وقطعا اغفال بعضی کدخدا پرستان نمیشوند.هنوزبرجام یادمان نرفته.!!!!! ملت شریف ایران اسلامی بیداروهوشیاراست،وبلاشک درست انتخاب میکنند.وبه عده ای سوزنبان غرب پرست،اجازه انحراف مسیر را نمیدهند.
دوران جلیلی ها خیلی وقته تمام شده ولی متاسفانه سنگ پای قزوین هستند
جلیلی نماینده پنج درصدی ست! هیچگاه جایگاه مردمی نداشته و نخواهد داشت
آقای دکتر جلیلی ثابت شدس نیاز به این خاله زنک بازیای پزشکی مزشکیانینا نداره
تابوده اصلاح طلبان گندزدن کشوراون برجام مکانیزم ماشه دسته گل تیم روحانی اینم مذاکره هفت ماه پیش پزشکیان که طرف وسط مذاکره بهمون حمله کرد و متاسفانه بزیا هنوز خودشونو زدن به خواب.خدایا چنان کن که عاقبت کار تو خشنود باشی یو ما رستگار
درود بر ازادخواهان و ازاده طلبان بی ادعا
این تندروها چی میخوان
سوپرانقلابیها!!!صاحب انقلاب ومملکت هستند یا مردم که آنهارانمیخواهند.
از دنیا خیر زیادی دیدن انشاالله خیر از آخرت نبینن