امسال تعداد اندکی واکسن آنفلوآنزا وارد شده است

وی افزود: اما برای سایر مردم، تا این لحظه متأسفانه واکسنی وارد نشده است و به تدریج زمان را از دست می دهیم. بر اساس اطلاعاتی که در دست دارم، واکسن به شکل عمده وارد نشده است و دلیل آن نیز بحث تحریم‌ها و عدم امکان انتقال ارز بوده است. متأسفانه امکان واردات واکسن به تعداد مورد نیاز — که تقریباً سالانه سه میلیون دوز بوده است — فراهم نشده است.

احمدی خاطرنشان کرد: امسال نیز به دلیل تحریم‌ها و بسته شدن مسیرهای ارسال، امکان واردات واکسن فراهم نشده است، مگر آنکه بخواهند آن را به شکل فوری وارد کنند که این کار نیز به این سادگی نیست. چراکه برای واردات واکسن، باید شش تا هشت ماه قبل سفارش داده شود تا تولیدکننده بتواند آن را تولید کند؛ زیرا سویهٔ واکسن هر سال تغییر می‌کند و باید بر اساس ویروس‌های جدید ساخته شود.

سخنگوی انجمن داروسازان ادامه داد: واکسن یک داروی معمولی نیست که از قبل در انبار موجود باشد و صرفاً وارد شود؛ چراکه تامین واکسن هر ساله زمان مشخصی دارد و از زمان تولید تا مصرف، مدت محدودی قابل استفاده است. به همین دلیل، هر کشوری باید شش تا هشت ماه قبل درخواست خود را ثبت کرده و هزینهٔ آن را منتقل کند. متأسفانه به دلیل مسائل تحریم‌ها و جنگهای اخیر، این اقدام از سوی ما انجام نشده و امکانپذیر نبوده است. در نتیجه، تنها تعداد اندکی واکسن وارد شده که آن نیز برای برخی بیماران خاص در نظر گرفته شده است.امیدواریم که برای سایر کالاها این اتفاق نیفتد و مسیرها باز شود تا بیماران بتوانند از داروهای جدید، واکسن‌ها و سایر ملزومات بهره‌مند شوند.

وی در خصوص تولید داخلی واکسن آنفلونزا نیز گفت: واکسن در داخل کشور حتی یک عدد هم تولید نشده است چون نیاز به مادهٔ اولیهٔ دارد. تولید واکسن در داخل کشور نیازمند پیش نیازهایی است که واردات برخی مواد جانبی را ضروری می‌سازد و متأسفانه در این زمینه نیز موفق به واردات نشده‌ایم.

احمدی افزود: وقتی همه این مسیرها بسته می‌شود و جنگ رخ می دهد، مردم و بیماران به دلیل عواقب جنگ و تحریم بیش از هر چیز آسیب می‌بینند. درست است که مادهٔ ۲۳ کنوانسیون چهارم ژنو به صراحت اعلام می کند که ارسال دارو و کالاهای سلامت‌محور حتی در زمان جنگ نیز باید از تحریم و جنگ مصون باشد، اما متأسفانه کشورهای اروپایی، کشورهای متخاصم و حتی سازمان ملل این مادهٔ ۲۳ کنوانسیون ژنو را رعایت نمی‌کنند و همه سکوت کرده‌اند.

سخنگوی انجمن داروسازان در پایان گفت: جالب آنکه عملاً می‌توان گفت نسل‌کشی در حال وقوع است، اما سازمان ملل، سازمان‌های حقوق بشر و دولت‌های غربی سکوت کرده و اجازه ارسال این داروها را نمی‌دهند. این یک جنایت جنگی آشکار است که از ارسال دارو برای بیماران نیازمند جلوگیری شود. مسئولان این اقدامات باید در برابر تاریخ پاسخگو باشند و قطعاً در آینده مشخص خواهد شد که چه جنایتی در حق مردم ایران مرتکب شده‌اند؛ اینکه مانع ورود داروها و کالاهای مرتبط با سلامت و جان مردم شدند. امیدواریم روزی دادگاه عادلی تشکیل شود تا این افراد در برابر اقدام خود پاسخگو باشند و به صدای مظلومیت مردمی که از دارو محروم شده‌اند، برسند.