سبک زندگی «اربابان جنگ» | وقتی بودجههای نظامی به خانههای لوکس سرهنگها میرسد
گزارشی تازه ریسپانسیبل استیت کرفت به بهانه انتشار یک فیلم مستند با عنوان «اربابان جنگ»، به رابطه میان افزایش بودجه نظامی آمریکا، شرکتهای خصوصی طرف قرارداد با پنتاگون و ثروت مدیران این شرکتها پرداخته است.
به گزارش خبرفوری، این فیلم که با همکاری مؤسسه کوئینسی و نشریه «اینترسپت» ساخته شده، تلاش میکند با زبان طنز، تصویری انتقادی از ساختار مجتمع نظامی-صنعتی آمریکا ارائه دهد.
بر اساس این گزارش، بودجه پنتاگون برای نخستین بار از مرز یک تریلیون دلار عبور کرده و شرکتهای خصوصی اکنون بیش از نیمی از دلارهای مالیاتی اختصاصیافته به وزارت دفاع آمریکا را دریافت میکنند. نویسنده معتقد است در میان ذینفعان این روند، مدیران ارشد شرکتهای بزرگ تسلیحاتی جایگاه ویژهای دارند؛ شرکتهایی که از قراردادهای چندصد میلیارد دلاری دولت آمریکا بهره میبرند.
نماد پیوند بودجه نظامی و ثروت خصوصی
یکی از محورهای اصلی فیلم، شرکت لاکهید مارتین است؛ شرکتی که بهطور معمول یکی از بزرگترین دریافتکنندگان قراردادهای پنتاگون محسوب میشود. طبق اطلاعات مطرحشده در گزارش، این شرکت در سال ۲۰۲۵ حدود ۷۵ میلیارد دلار درآمد داشته که بیش از ۷۲ درصد آن از دولت آمریکا تأمین شده است.
بیشتر بخوانید:
زن ایرانی که بر سر اسکات بسنت فریاد زد | ایزابلا جاویدان کیست؟
بانوی اول پنتاگون؛ از پشت صحنه رسانه تا حلقه نزدیک جنگ | همسر پیت هگست تا کجا پیش میرود؟
پشت پرده کارخانه مخفی موشکهای ارزان آمریکا
پروژه مخفی پنتاگون برای ادغام سربازان و ماشینها
فیلم با استفاده از یک شخصیت خیالی در نقش مشاور املاک، به زندگی مجلل مدیران این شرکت میپردازد و نشان میدهد چگونه دستمزدهای چند ده میلیون دلاری مدیران ارشد میتواند به خرید خانههای گرانقیمت در مناطق مختلف آمریکا منجر شود. حتی در فیلم به خرید عمارت میامی متعلق به خواننده مشهور، لنی کراویتز، توسط یکی از مدیران ارشد اشاره میشود.
اما نویسنده تأکید میکند که موضوع تنها به سبک زندگی مدیران محدود نمیشود. پژوهشی از ویلیام هارتونگ و استیون سملر برای پروژه «هزینههای جنگ» دانشگاه براون نشان میدهد حدود ۵۴ درصد از هزینههای سالانه پنتاگون اکنون به پیمانکاران خصوصی اختصاص دارد؛ رقمی که در دهه ۱۹۹۰ حدود ۴۱ درصد بود.
فاصله میان مدیران و سربازان
یکی از نکات برجسته گزارش، مقایسه درآمد مدیران شرکتهای نظامی با وضعیت اقتصادی نیروهای نظامی آمریکاست.
برای نمونه، «اربابان جنگ» به دستمزد ۳۳.۷ میلیون دلاری مریلین هیوستون، مدیرعامل وقت لاکهید مارتین در سال ۲۰۱۵، اشاره میکند؛ رقمی که طبق دادههای مورد استناد مقاله، بیش از ۱۵۰ برابر متوسط دریافتی یک نیروی نظامی ردهپایین بوده است. همزمان، دستمزد پایه نیروهای نظامی طی دو دهه گذشته، با در نظر گرفتن تورم، رشد قابلتوجهی نداشته است.
این شکاف زمانی برجستهتر میشود که وضعیت مسکن نیروهای نظامی را در نظر بگیریم. گزارش دفتر حسابرسی دولت آمریکا در سال ۲۰۲۴ نشان داد دو سوم نیروهای نظامی معتقدند هزینه مسکن برای آنها غیرقابلپرداخت یا بسیار سنگین است. برخی از آنان برای تأمین هزینههای زندگی مجبور به رفتوآمدهای طولانی، دور ماندن خانوادهها از محل خدمت یا حتی داشتن شغل دوم هستند.
مشکلات فجیع در پایگاههای نظامی
گزارش همچنین به تحقیق سنای آمریکا در ژوئیه ۲۰۲۶ اشاره میکند که شرایط نامناسب در برخی پایگاههای نظامی در جورجیا را آشکار کرده است؛ از جمله گزارشهایی درباره قرار گرفتن نوزادان در معرض سرب، آلودگی شدید کپک که به مراجعه به اورژانس منجر شده و آبگرفتگی محلهای اسکان. نویسنده سپس به وضعیت نیروهای آمریکایی در مأموریتهای جنگی اشاره میکند. به نوشته او، در جریان استقرار طولانیمدت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در نزدیکی ایران، مشکلاتی از جمله کمبود غذا و خرابی سیستمهای لولهکشی گزارش شد و در نهایت چند ملوان تلاش کردند خود را به دریا بیندازند.
سود جنگ، هزینه مالیاتدهندگان
«اربابان جنگ» تلاش میکند این پرسش را مطرح کند که افزایش مداوم هزینههای نظامی تا چه اندازه به امنیت ملی آمریکا کمک میکند و چه مقدار از آن در قالب سود شرکتها، بازخرید سهام و دستمزدهای نجومی مدیران به بخش خصوصی بازمیگردد.
گزارش همچنین به قدرت لابیگری پیمانکاران دفاعی اشاره میکند؛ به گفته نویسنده، تعداد لابیگران این شرکتها تقریباً دو برابر شمار اعضای کنگره است. در کنار آن، رشد قیمت سهام، بازخرید سهام و بستههای دستمزدی چند میلیون دلاری مدیران از دیگر موارد مورد انتقاد قرار گرفته است.
فیلم «اربابان جنگ» در ظاهر یک کمدی است، اما موضوعی جدی را دنبال میکند: آیا افزایش وابستگی دولت آمریکا به پیمانکاران خصوصی نظامی، منابع عمومی را بیش از آنکه صرف امنیت ملی کند، به سمت منافع اقتصادی شرکتهای بزرگ سوق میدهد؟ نویسنده پاسخ خود را روشن بیان میکند، اما این پرسش اصلی فیلم است؛ پرسشی درباره اینکه چه کسانی از بزرگتر شدن ماشین نظامی آمریکا سود میبرند و هزینه آن در نهایت بر دوش چه کسانی قرار میگیرد.
دقیقاً مثل کاسبان جنگ در کشور عزیزمان تنها تفاوتی که دارد آنها در کاخ و روی زمین هستن و مال ما در سایه و زیرزمین لم دادن