ترور مرد موشکی روسیه | راز ترور ژنرال موشکی روسیه چیست؟ | ژنرال دامیر داویدوف کیست؟

به گزارش خبرفوری، سکوت کرملین درباره این ماجرا توجه بسیاری را جلب کرده است. از صبح سه‌شنبه، مقام‌های روسیه از انتشار جزئیات رسمی خودداری کرده‌اند، اما کانال‌های تلگرامی نزدیک به محافل امنیتی روسیه هویت قربانی را فاش کرده‌اند. به گفته این منابع، داویدوف مسئول اصلی برنامه‌های موشکی روسیه بود؛ فردی که نقش مهمی در تأمین و توسعه تسلیحاتی داشت که در حملات علیه کی‌یف و دیگر شهرهای اوکراین به کار گرفته می‌شوند.

بر اساس گزارش‌ها، داویدوف در اثر انفجار بمبی که در خودروی شخصی‌اش کار گذاشته شده بود جان باخت. حدود نیم کیلوگرم ماده منفجره تی‌ان‌تی در یک خودروی ب‌ام‌و جاساز شده بود. این خودرو اندکی پس از خروج از پارکینگ مجتمع مسکونی «آویاتوروف» در مسکو منفجر شد. این مجتمع محل سکونت بسیاری از افسران ارشد ارتش روسیه است و پیش‌تر نیز شاهد یک ترور مشابه بوده است. در آوریل ۲۰۲۵، ژنرال «یاروسلاو موسکالیک» که مسئول برنامه‌ریزی عملیاتی نیروهای مسلح روسیه بود، در همین منطقه هدف حمله قرار گرفت و کشته شد.

بیشتر بخوانید:

پوتین به دو دخترش دستور داده که با او زندگی کنند! | چرا تدابیر امنیتی مسکو تشدید شد؟

مراقب مرگ ناگهانی ولادیمیر پوتین باشید! | دعا کنید پوتین سلامت باشد

پارتی‌بازی معشوقه ولادیمیر پوتین، صدای مردم را درآورد

داویدوف در شهر بسته و فوق‌امنیتی «پنزا-۱۹» که امروزه «زارچنی» نام دارد، بزرگ شد. این منطقه از دوران اتحاد جماهیر شوروی یکی از مراکز اصلی طراحی و توسعه موشک‌ها و تسلیحات راهبردی بوده است. گفته می‌شود پدر او نیز ریاست دفتر مرکزی آزمایش نمونه‌های اولیه موشک‌ها را بر عهده داشت. داویدوف راه پدرش را ادامه داد و وارد صنعت نظامی شد؛ روندی که در بخش‌های حساس دفاعی روسیه امری رایج محسوب می‌شود، زیرا خانواده‌های فعال در این حوزه معمولاً با فرهنگ محرمانگی و الزامات امنیتی آشنا هستند.

اطلاعات اندکی درباره مسیر حرفه‌ای او در دسترس است. یکی از معدود اشاره‌های رسمی به نام او در سال ۲۰۱۹ و در نشریه وزارت دفاع روسیه منتشر شد. در آن گزارش، داویدوف به عنوان رئیس اداره «گراو» معرفی شده بود؛ نهادی که مسئول مدیریت تولید موشک‌ها و سامانه‌های توپخانه سنگین است. این جایگاه پس از آغاز جنگ اوکراین اهمیت بسیار بیشتری پیدا کرد.

از سال ۲۰۲۳ و با تبدیل اقتصاد روسیه به یک اقتصاد جنگی، ظرفیت صنایع نظامی این کشور به شکل چشمگیری افزایش یافته است. برآوردها نشان می‌دهد کارخانه‌های روسیه اکنون سالانه حدود ۸۰۰ موشک بالستیک و ۱۵۰ موشک هایپرسونیک تولید می‌کنند. این حجم تولید در مقایسه با اروپا بسیار قابل توجه است؛ به طوری که بسیاری از کشورهای اروپایی حتی توان تولید یک موشک از این نوع را نیز ندارند.

در حال حاضر تنها سامانه‌ای که توانایی اثبات‌شده برای مقابله با این موشک‌ها را دارد، سامانه دفاع هوایی «پاتریوت PAC-3 » آمریکاست. اما از ژوئن ۲۰۲۵، دولت دونالد ترامپ ارسال مستقیم این سامانه‌ها به اوکراین را متوقف کرده است. تنها حدود ۳۰ موشک پاتریوت از طریق یک کنسرسیوم متشکل از کشورهای اتحادیه اروپا در اختیار کی‌یف قرار گرفته است.

در چنین شرایطی، موشک‌های تحت مدیریت داویدوف به یکی از مهم‌ترین ابزارهای فشار نظامی روسیه علیه اوکراین تبدیل شده بودند. در برخی حملات، مسکو در یک شب تا ۴۷ موشک به سوی اهداف اوکراینی شلیک کرده است. تأمین مستمر موشک‌های «اسکندر»، «کالیبر»، «خا-۱۰۱»، «زیرکون» و «کینژال» که در این حملات استفاده می‌شوند، بر عهده ساختاری بود که داویدوف آن را مدیریت می‌کرد.

با این حال، پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ مانده است: سرویس‌های اطلاعاتی اوکراین چگونه توانسته‌اند در قلب مسکو چنین عملیاتی را اجرا کنند؟ پس از ترور ژنرال موسکالیک در سال گذشته، برای ده مقام ارشد نظامی روسیه محافظ ویژه تعیین شد. با وجود این، مجتمع آویاتوروف ظاهرا به اندازه کافی ایمن‌سازی نشده بود و احتمال می‌رود بمب در همان محل نصب شده باشد. برخی منابع امنیتی معتقدند هکرهای اوکراینی بارها موفق شده‌اند به شبکه دوربین‌های نظارتی روسیه نفوذ کنند و از این طریق مسیر حرکت اهداف خود را زیر نظر بگیرند یا حتی در لحظات حساس، تصاویر دوربین‌ها را از دسترس خارج کنند؛ موضوعی که همچنان یکی از نقاط ضعف جدی سامانه امنیتی روسیه به شمار می‌رود.