آمریکا طی 3 هفته گذشته بی‌سروصدا عبور تقریباً ۷۰ کشتی از تنگه هرمز را هماهنگ کرده است

بر اساس گزارشی از نیویورک تایمز، ارتش ایالات متحده در حال انجام عملیات مخفیانه برای هدایت کشتی‌ها از تنگه هرمز است. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که مهمترین آبراه جهان پس از درگیری‌های نظامی در منطقه تا حدی مسدود شده است.

تاکتیک‌های مخفی سنتکام برای تحرکات

گمان می‌رود که فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) طی ۲۱ روز گذشته حرکت تقریباً ۷۰ کشتی تجاری را از طریق تنگه هرمز هماهنگ کرده باشد. برای جلوگیری از رصد نیروهای ایرانی، اکثر این کشتی‌ها فرستنده‌های خود را خاموش کرده و به جای خطوط کشتیرانی معمول، مسیرهایی را انتخاب کردند که از نزدیک سواحل عمان را دنبال می‌کنند.

این اقدام پس از تعلیق «پروژه آزادی» که توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در آوریل ۲۰۲۶ و تنها پس از ۴۸ ساعت اعلام شد، صورت می‌گیرد. دلیل آن، امتناع عربستان سعودی از اجازه دادن به ارتش آمریکا برای استفاده از حریم هوایی این کشور یا پایگاه هوایی شاهزاده سلطان برای عملیات اسکورت آشکار اعلام شد.

قرنطینه‌ها و تأثیر اقتصادی آنها

از ۲۸ فوریه، پس از عملیات نظامی ایالات متحده و اسرائیل، ایران اعلام کرد که این تنگه به ​​روی کشتی‌های کشورهای متخاصم بسته است. تنگه هرمز محل عبور ۲۰ درصد از نفت و گاز طبیعی مایع (LNG) جهان است. در حال حاضر، جمهوری اسلامی از کشتی‌های کشورهای ثالث می‌خواهد که در صورت تمایل به عبور از آن، هزینه‌ای بپردازند و از دستورات نظامی پیروی کنند.

داده‌های دریایی نشان می‌دهد که ترافیک به طرز چشمگیری کاهش یافته است. از میانگین ۱۵۰ کشتی در روز قبل از درگیری، اکنون کمتر از ۱۰ کشتی از این تنگه عبور می‌کنند. تخمین زده می‌شود که ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ کشتی، از جمله نفتکش‌های بزرگ، به همراه ده‌ها هزار دریانورد، همچنان در خلیج فارس سرگردان هستند.

واکنش‌های ذینفعان

همزمان با تلاش‌های هماهنگی ایالات متحده، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران اعلام کرد که در ۲۴ ساعت گذشته پس از انجام مراحل لازم، به ۲۸ کشتی اجازه عبور از تنگه هرمز داده شده است. در همین حال، ایالات متحده همچنان به محاصره بنادر ایران ادامه می‌دهد و از آوریل ۲۰۲۶ بیش از ۱۰۰ کشتی باری را توقیف کرده است.

کاهش ترافیک کشتیرانی از طریق تنگه هرمز، علیرغم تلاش‌های پنهانی ناوبری توسط سنتکام و آتش‌بس‌های موقت قبلی، فشار قابل توجهی بر زنجیره تأمین انرژی جهانی وارد می‌کند.