مذاکرات ایران و آمریکا بدون اعتماد به ترامپ

دنیس سیترونوویچ نوشت:

در عین حال، تهران معتقد است که از رویارویی اخیر با دستاوردهای قابل توجهی خارج شده و درک روشنی دارد که آخرین چیزی که واشنگتن در حال حاضر می‌خواهد، تشدید تنش بیشتر است. تلاش‌های دولت آمریکا برای مهار تنش‌ها در تنگه هرمز، حتی پس از تنش‌های اخیر، تنها این برداشت را تقویت کرده است.

در این شرایط، احتمال عقب‌نشینی ایران از مواضع هسته‌ای خود بسیار کم است. این موضوع در مورد درخواست آن برای دریافت لغو معنادار تحریم از همان ابتدا، اصرار آن بر حفظ حقوق حاکمیتی خود در هرمز، و تمایل آن به بحث درباره محدودیت‌های برنامه هسته‌ای خود فقط به عنوان بخشی از مرحله بعدی فرآیند، صدق می‌کند.

اگر خواسته‌های واشنگتن با این مواضع اساسی در تضاد باشد، ایران به احتمال زیاد بی‌توافقی را ترجیح می‌دهد تا اینکه توافقی را بپذیرد که به‌زعم او وضعیت راهبردی اش را بهبود نمی‌بخشد. خطر وارد کردن خواسته‌های سخت‌تر در آخرین لحظه این است که چنین استراتژی فرض می‌کند ایران فاقد اعتماد به نفس است و می‌توان با فشار او را به امتیاز دادن واداشت. حقیقت برعکس است: تهران در حال حاضر دلیل کمی برای مصالحه بر سر آنچه منافع هسته‌ای خود می‌داند، می‌بیند.

دولت آمریکا باید یک واقعیت اساسی را درک کند. اگر هدف تغییر اساسی محاسبات راهبردی ایران است، این کار مستلزم کارزاری طولانی و پرهزینه برای تضعیف اعتماد تهران به موقعیت خود است. اما تا زمانی که واشنگتن اولویت را به حصول توافق می‌دهد، اصرار بر خواسته‌هایی که ایران تقریباً مطمئناً آنها را رد می‌کند و فقط توافق را دورتر از دسترس قرار می‌دهد، منطقی ندارد.