بخشی دیگر از کاوشگر «وویجر ۱»، دورترین شیء ساخته دست بشر، برای بقا خاموش شد

 مهندسان ناسا ابزار دیگری را در «وویجر ۱» خاموش کرده‌اند تا قدرت دورترین فضاپیمایی که تاکنون به فضا فرستاده شده است، حفظ شود.

طبق اعلام ناسا، آزمایش «ذرات باردار کم‌انرژی»(LECP) روز جمعه ۱۷ آوریل خاموش شد تا اطمینان حاصل شود که «وویجر ۱» زمان بیشتری برای ادامه کاوش خود در فضای فراتر از منظومه شمسی در اختیار دارد.

کاوشگر «وویجر ۱» که در سال ۱۹۷۷ پرتاب شد، در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۱۲ از منظومه شمسی خارج شد و از حبابی از ذرات باردار به نام هلیوپوز(Heliopause) عبور کرد که مرز بیرونی حیاط خلوت کیهانی خورشید را نشان می‌دهد. از این ماه، این فضاپیما با فاصله بیش از ۲۴ میلیارد کیلومتر از زمین، دورترین شیء ساخته دست بشر است.

«وویجر ۱» و دوقلوی کاوشگر میان‌ستاره‌ای آن «وویجر ۲»، داده‌های حیاتی را در مورد محیط به اصطلاح میان‌ستاره‌ای ارائه داده‌اند. این واقعیت که آنها در حال حاضر تنها فضاپیماهای فراتر از منظومه شمسی هستند، به این معنی است که آنها در موقعیت منحصر به فردی برای جمع‌آوری این اطلاعات قرار دارند.

آزمایش «ذرات باردار کم‌انرژی» تقریباً از زمان پرتاب «وویجر ۱» در حال فعالیت بوده است. هدف از این آزمایش اندازه‌گیری ذرات باردار کم‌انرژی از منظومه شمسی و فراتر از آن، مانند یون‌ها، الکترون‌ها و به اصطلاح پرتوهای کیهانی است.

انتخاب خاموش کردن LECP تصادفی نبود. مهندسان ناسا سال‌ها پیش در مورد ترتیب خاموش کردن ابزارهای «وویجر ۱» برای حفظ قدرت هسته‌ای رو به کاهش فضاپیما توافق کردند. ابزار LECP «وویجر ۲» نیز در مارس ۲۰۲۵ خاموش شد.

کاوشگرهای دوقلوی «وویجر» با مجموعه‌های یکسانی از ۱۰ ابزار، زمین را ترک کردند که اکنون فقط سه مورد از آنها در هر دو فضاپیما عملیاتی هستند.