فایننشال تایمز: اشتباهات آمریکا و میل جدید ترامپ به جنگ | چرا ماجراجویی در ایران بد تمام می‌شود؟

به گزارش خبرفوری به نقل از فایننشیال تایمز، راکمن می‌نویسد ترامپ که در ژانویه ۲۰۲۵ موفقیت خود را در «جنگ‌هایی که هرگز وارد آن‌ها نمی‌شویم» تعریف کرده بود، اکنون تنها پس از گذشت یک سال، نیروی نظامی عظیمی را در خاورمیانه مستقر کرده و در آستانه تصمیمی برای حمله به ایران است.

نویسنده معتقد است موفقیت‌های ادعایی در بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران در ژوئن گذشته و بازداشت نیکولاس مادورو در ژانویه، ترامپ را به «اعتمادبه‌نفس بیش از حد» دچار کرده است؛ امری که می‌تواند شکست فرسایشی را جایگزین بردهای سریع او کند.

بیشتر بخوانید: چگونه ایران برای جنگ طولانی آماده می‌شود؟

راکمن می‌نویسد اهداف عملیات پیشنهادی علیه ایران به‌طور خطرناکی مبهم است. ترامپ از یک سو بر توقف برنامه هسته‌ای تأکید می‌کند (برنامه‌ای که ژوئن گذشته مدعی نابودی کامل آن شده بود) و از سوی دیگر با وعده «کمک در راه است» به معترضان، شائبه «تغییر نظام» را تقویت کرده است. راکمن هشدار می‌دهد که برخلاف عملیات‌های نقطه‌ای قبلی، اهدافی نظیر نابودی توان موشکی ایران یا قطع حمایت از حماس و حزب‌الله، تنها با قدرت نظامی محقق نمی‌شوند و نیازمند امتیازدهی سیاسی ایران هستند. ابهام در این اهداف، احتمال تبدیل شدن درگیری به یک عملیات نظامی طولانی‌مدت را افزایش می‌دهد.

در این یادداشت آمده است که طولانی شدن جنگ، شانس تلافی‌جویی موفق ایران را بالا می‌برد. راکمن یادآوری می‌کند که حتی در درگیری ۱۲ روزه ژوئن گذشته، ذخایر رهگیرهای موشکی آمریکا به‌شدت تحت فشار قرار گرفت و ایالات متحده حدود یک‌چهارم کل ذخایر رهگیرهای «تاد» خود را برای دفاع از اسرائیل در برابر حملات بالستیک ایران مصرف کرد. علاوه بر این، حضور ۳۰ تا ۴۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه و زیرساخت‌های حیاتی متحدان - نظیر تأسیسات آب‌شیرین‌کن ریاض - به‌شدت در برابر پهپادها و موشک‌های ایرانی آسیب‌پذیر هستند. نویسنده تأکید می‌کند اگر تهران احساس کند برای بقای خود می‌جنگد، اشتهای او برای ریسک تغییر خواهد کرد.

در پایان، راکمن می‌نویسد ترامپ که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ با شعار صلح و انتقاد از جنگ‌های عراق و افغانستان رأی گرفت، اکنون به طرز کنایه‌آمیز و خطرناکی به همان «جنگ‌های انتخابی» که زمانی آن‌ها را محکوم می‌کرد، علاقه‌مند شده است. راکمن هشدار می‌دهد که حتی اگر ترامپ در آخرین لحظه عقب‌نشینی کند یا این عملیات هم با موفقیت همراه شود، پیروزی دوباره تنها میل او به ریسک‌های بزرگ‌تر را افزایش داده و احتمال وقوع یک فاجعه نهایی را بالا می‌برد.