بازگشت فضانوردان ماموریت آرتمیس ۲ به زمین پس از ۱۰ روز سفر به دور ماه

فضانوردان مأموریت آرتمیس ۲ پس از یک سفر ۱۰ روزه به سمت پنهان ماه، با موفقیت در اقیانوس آرام فرود آمدند.

بازگشت فضانوردان ماموریت آرتمیس ۲ به زمین پس از ۱۰ روز سفر به دور ماه

به نقل از سی ان ان، کپسول اوریون ناسا که اینتگریتی (Integrity) نام دارد، روز جمعه با چتر نجات به آرامی در آب های آرام سواحل جنوبی کالیفرنیا فرود آمد و ماموریتی را به پایان رساند که فضانوردان را به اعماق فضا برد.

این طولانی ترین سفر انسان به فضا بود.

پرواز آرتمیس ۲ که در مجموع یک میلیون و ۱۱۷ هزار و ۵۱۵ کیلومتر را در دو مدار زمین طی کرد و در اوج خود از کنار ماه در فاصله حدود ۲۵۲ هزار مایلی عبور کرد، اولین پرواز آزمایشی با حضور چهار خدمه در مجموعه‌ای از ماموریت‌ های آرتمیس بود که هدف آن بازگرداندن فضانوردان به سطح ماه تا سال ۲۰۲۸ است.

این فرود که حدود دو ساعت قبل از غروب آفتاب اتفاق افتاد، به صورت زنده از طریق پخش اینترنتی ناسا پخش شد.

راب ناویاس سخنگوی ناسا لحظاتی پس از فرود آرتمیس ۲ گفت: یک فرود عالی برای اینتگریتی و چهار فضانوردش در محل تعیین شده صورت گفت.

تیم‌های بازیابی برای ایمن‌سازی کپسول شناور و بازیابی خدمه آمریکایی با نام های رید وایزمن ۵۰ ساله، ویکتور گلاور ۴۹ ساله، کریستینا کخ ۴۷ ساله، به همراه جرمی هانسن ۵۰ ساله فضانورد کانادایی آماده بودند.

برنامه آرتمیس که به نام خواهر دوقلوی آپولو نامگذاری شده است، نقطه عطفی بزرگ برای ناسا محسوب می‌شود و برنامه فضایی انسانی آن را پس از دهه‌ها تمرکز بر شاتل‌های فضایی و ایستگاه فضایی بین‌المللی، به فراتر از مدار پایین زمین می برد.

در مقایسه با آپولو که زاده رقابت فضایی آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در دوران جنگ سرد است، ناسا آرتمیس را به عنوان یک تلاش گسترده‌تر و مشارکتی‌تر توصیف کرده است، در حالیکه امیدوار است قبل از چین که هدفش فرود انسان در سطح ماه در سال ۲۰۳۰ است، به این کره بازگردد.

 مقامات ناسا می‌گویند این سازمان با اتکا به دستاوردهای اخیر، در موقعیت ممتازی قرار دارد تا چشم‌انداز آینده خود را محقق کند.

انتظار می‌رود فضانوردان آمریکایی تا سال ۲۰۲۸ میلادی به ماه بازگردند و استقرار پایگاهی دائمی را آغاز کنند.

ناسا همچنین قصد دارد پرتاب مأموریت‌های علمی و اکتشافی را ادامه دهد که از جمله آن‌ها راه‌اندازی تلسکوپ فضایی نانسی گرِیس رومن پیش از پایان سال ۲۰۲۶ میلادی است.

در راستای پشتیبانی از اهداف بلندمدت اکتشافی، این سازمان در حال پیشبرد فناوری‌های پیشرانه و انرژی هسته‌ای است که برای امکان‌پذیرکردن مأموریت‌ها در اعماق فضا و گسترش دامنه فعالیت‌ها در فراتر از مدار زمین طراحی شده‌اند.

منبع: ایرنا
شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید