تبدیل مجموعه ورزشی اهواز به قلیان‌سرا
یک باشگاه‌دار اهوازی با اشاره به عملکرد سلیقه‌ای شهرداری در قبال باشگاه‌ها، گفت: در این بین نیز علی رغم دغدغه بسیار اداره کل ورزش خوزستان، زور این دستگاه به شهرداری و آبفا نمی‌رسد.
جواد صفرپور با انتقاد از عملکرد شهرداری در قبال باشگاه‌های ورزشی، اظهار کرد: من در جلسه شورای ورزش استان نیز اشاره کردم که سرانه ورزش در تمام دنیا با شهرداری‌هاست. متأسفانه شهرداری‌ها نه‌تنها خدماتی ارائه نمی‌دهند، بلکه سنگ‌اندازی هم می‌کنند و عوارض را سلیقه‌ای تعیین و دریافت می‌کنند.
وی افزود: ما هر سال از معاونت اقتصادی شهرداری مصوبه‌ای برای معقول‌تر شدن عوارض می‌گیریم که تأییدیه شورای شهر و فرمانداری را هم دارد و شهردار یا معاون او نیز آن را امضا می‌کند. اما وقتی پایان سال می‌رسد، شهرداری مناطق آن را ملغی یا غیرقانونی اعلام می‌کند. مگر می‌شود نامه‌ای که وحدت رویه دارد و تاییدیه شورای شهر و فرمانداری را دارد، به‌سادگی ملغی شود؟
صفرپور با اشاره به سابقه عوارض سطوح، بیان کرد: ما به دیوان عدالت اداری نامه زدیم و دیوان اعلام کرد عوارض سطوح غیرقانونی است، چون در اکثر شهرهای ایران گرفته نمی‌شود و فقط در اهواز و یکی دو شهر دیگر اخذ می‌شد. شهرداری می‌گوید حالا که عوارض سطوح غیرقانونی است، باید تمام ملک‌ها را تبدیل کاربری و تجاری‌سازی کنیم.
وی افزود: باشگاه‌ها معمولا در کوچه‌ها و بین خانه‌های مسکونی هستند؛ یک خانه چهارصد تا پانصد متری حداقل شش تا هشت میلیارد تومان ارزش دارد و تجاری‌سازی‌اش حتی ممکن است به ۱۰ میلیارد تومان هم برسد.
این باشگاه‌دار در ادامه با تأکید بر غیرعملی بودن این راهکار، گفت: آیا صاحب خانه، حاضر است ملکش را تجاری کند؟ معلوم است که اینکار را نمی‌کند، چون به دردش نمی‌خورد و این راهکار در واقع به بن‌بست می‌رسد.
وی افزود: نکته مهم این است که ٩٨ درصد باشگاه‌ها استیجاری و مستأجر هستند. یعنی حتی اگر صاحب ملک هم راضی شود، ملک او در کوچه مسکونی است و قابلیت تجاری‌سازی ندارد.
صفرپور با اشاره به جایگزینی عوارض سطوح با «پذیره»، گفت: شهرداری بعد از غیرقانونی شدن عوارض سطوح، یک کلاه شرعی به نام «پذیره» گذاشت. در قانون، پذیره باید یک‌بار پرداخت شود، اما شهرداری هر ساله آن را ۲ بار دریافت می‌کند. در خود بخشنامه شهرداری آمده که پذیره یک‌بار پرداخت می‌شود، ولی در عمل این‌گونه نیست.
وی افزود: شهرداری ما را در سطح یک آرایشگاه قرار داده در صورتی که ما در سطح آرایشگاه نیستیم. ما کار فرهنگی و آموزشی می‌کنیم و سرمایه‌ای که می‌گذاریم حداقل ۱۰ تا ۵۰ برابر یک آرایشگاه است.
باشگاه‌داری صرفه اقتصادی ندارد
این باشگاه‌دار اهوازی اظهار کرد: یک آرایشگاه با یک عروس، ۴۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان درآمد دارد، اما من با سرمایه ۱۸ تا ۲۰ میلیارد تومان، برای ۲۴ جلسه تمرینی مبلغ یک میلیون و پانصد هزار تومان می‌گیرم. با این شرایط، باشگاه‌داری صرفه اقتصادی ندارد.
وی افزود: وقتی سرمایه و درآمد قابل مقایسه نیست، چطور انتظار دارند ما با این عوارض سنگین و پذیره‌های مکرر، بتوانیم باشگاه را سرپا نگه داریم؟
آبفا آب باشگاه‌ها را تجاری حساب می‌کند
صفرپور با اشاره به مشکل آبفا، گفت: سازمان آب و فاضلاب، آب باشگاه‌ها را تجاری حساب می‌کند. ما آن قبض تجاری را پرداخت می‌کنیم اما چرا مابه‌التفاوت تغییر کاربری برای هر باشگاه ۳۰ تا ۹۰ میلیون تومان باشد؟ مصرف آب باشگاه‌ها بین ۵ تا ۶ متر بیشتر نیست، چون استفاده آبی ندارند ولی ظاهراً این پول‌ها را باید بگیرند!
وی با اشاره به سرانه ورزش، اظهار کرد: به نظر می‌رسد تمام شهر دست به دست هم داده است که از پیشرفت ورزش جلوگیری کنند. آخرین آمار سرانه ورزش برای هر نفر یک متر و ٢۰ سانتی‌متر است، اما الان به ۵۰ سانتی‌متر هم نرسیده‌ایم. با این حال، سنگ‌اندازی می‌کنند و هیچ‌کس هم پاسخگو نیست.
بیش از ۲۰۰ باشگاه بدون مجوز در اهواز فعال است
این باشگاه‌دار همچنین با اشاره به معضل باشگاه‌های بدون مجوز، بیان کرد: بیش از ٢۰۰ باشگاه فقط در اهواز بدون مجوز فعال هستند. این‌ها خطرناک‌اند، چون تعهدی به اداره ورزش نداده‌اند و وقتی کسی تعهد نداده باشد، خط قرمزها را رد می‌کند.
وی افزود: در باشگاه‌های بدون مجوز، بیمه مسئولیت و بیمه ورزش به ورزشکار تعلق نمی‌گیرد. اگر ورزشکار آسیب ببیند، پرونده به دادگاه کیفری می‌رود. همچنین در این باشگاه‌ها، فروش مکمل‌های غیرمجاز و داروهای غیرمجاز رواج دارد. در این شرایط اقتصادی، اگر کسی به دلیل این مکمل‌های غیر مجاز بیمار شود، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟
صفرپور با اشاره به لزوم نظارت بر این باشگاه‌ها، گفت: من خواهش می‌کنم هماهنگی انجام شود تا این باشگاه‌ها جواز کار بگیرند. جواز گرفتن صرفاً برای شناسنامه‌دار شدن نیست، بلکه برای این است که اگر اتفاقی برای هنرجو بیفتد، مسئولیت مشخص باشد. الان موضوع از مدنی به کیفری می‌رسد و این بد است.
زور اداره کل ورزش خوزستان به شهرداری و آبفا نمی‌رسد!
او با اشاره به عملکرد اداره کل ورزش در این زمینه، کرد: متاسفانه مصوبات شورای ورزش به مرحله اجرا به شهرداری نمی‌رسد و شهرداری سلیقه‌ای عمل می‌کند. مدیرکل ورزش و جوانان استان و رییس اداره ورزش اهواز دغدغه بسیار بیشتری از ما دارند و این موضوع را پیگیری می‌کنند، ولی زورشان به شهرداری نمی‌رسد چون شهرداری و آبفا بسیار قوی هستند.
این باشگاه‌دار اهوازی با اشاره به لزوم پیگیری از مراجع بالاتر، گفت: ما نماینده مجلس و استانداری را وارد کار کردیم، ولی هیچ فشاری به شهرداری وارد نمی‌شود. ما همیشه درباره این مسائل در جلسات صحبت کرده‌ایم، اما خروجی نداشته است. اگر هم داشته، بعد از چند ماه دوندگی و با سه چهار ماه تأخیر بوده است.
وی افزود: در پایان سال، به محض اینکه که شهرداری دوباره کم می‌آورد، شروع به اخذ عوارض غیرمتعارف می‌کند، زیرا هیچ برنامه‌ای برای درآمد در شهرداری وجود ندارد. در ٩٨ درصد شهرداری‌های ایران، عوارض پذیره گرفته نمی‌شود و حتی کمک هم می‌کنند.
صفرپور بیان کرد: شهرداری‌های دنیا ملک‌هایشان را اجاره می‌دهند. مثلا در ترکیه، شهرداری پارک‌ها را به سرمایه‌گذار اجاره می‌دهد و در عوض فضای سبز را نیز به عهده او می‌گذارد. این‌گونه هم هزینه فضای سبز کم می‌شود و هم زمین آباد شده و اجاره نیز دریافت می‌شود.
وی افزود: شهرداری می‌تواند به سرمایه‌گذار بگوید ۵۰۰۰ متر زمین در ساحل به شما می‌دهم و در این مکان، مجموعه ورزشی، فرهنگی و تفریحی بساز و فضای سبز ۵۰۰۰ متری کنارش را نیز خودت تأمین کن.
این باشگاه‌دار در پایان نیز گفت: این در حالی است که در مجموعه ورزشی ١۶ هکتاری اهواز، چهار درخت هم وجود ندارد. فقط شب‌ها تبدیل به قلیان‌سرا شده و جوانان در آنجا نشسته و قلیان می‌کشند!
