یادگاری نویسی در راه پله های برج آزادی/آیا همه جا باید حصار کشید تا بنای تاریخی حفظ شود؟
خبرنگار: ونوس بهنودمعماری منحصر به فرد برج آزادی زمانی حیرت انگیز است که داخل برج ساختار پیچیده ای از ظرفت کنار هم قرار دادن دیوارهای بتنی مشاهده می شود. با این وجود یادگاری نویسی یکی از تجربه های تلخ بازدید از فضای داخلی این اثر تاریخی است.
به گزارش خبر فوری، در داخل برج آزادی برای رسیدن به بالای برج هم راه پله و هم آسانسور تعبیه شده است. به دلیل فرم خاص بنا، راه پله و پله ها به شکل منحصر به فردی طراحی شده اند.
در مجموعه آزادی سه نوع پلکان ایرانی استفاده شده است. سری اول پله‌ها که برگرفته شده از پله های سردآبه ها و آب انبارهای قدیمی ایران که به صورت شیب دار طراحی شده است و از موزه اصلی تا تراز صفر (هم سطح کف میدان) ادامه دارد. سری دوم پله‌ها، پله‌هایی کوتاه شبیه به کاخ آپادانا (تخت جمشید) قابل مشاهده هستند. ارتفاع این پله‌ها بین 12 تا 14 سانتی متر می‌باشد و سری سوم پله هایی شبیه به مساجد اصفهان (منار جنبان) قابل مشاهده هستند.این پله ها به فراخور فرم بنا ارتفاع ها و عرض های متفاوتی به خود گرفته است و هر قدر به سمت بالای برج بروید، پله ها کوچکتر و مرتفع تر می شوند.
این در حالی است که بررسی میدانی خبر فوری نشان می دهد از گذشته نشانه های وندالیزم و یادگاری نویسی به دلیل در دسترس بودن دیوارهای راه پله ها و برخی بخش های داخلی برج وجود داشته است. راهنمایان اذعان دارند که در برخی قسمت ها با تعبیه نرده از ایجاد خسارت به دیوارها خودداری شده است.
زمانی که برج آزادی ساخته شد به عنوان نمادی از هنر، معماری و توانمندی ایران در عرصه های مختلف به بهره برداری رسید. حال برای حفاظت از آن آیا لازم است همه جا نرده و خطوط قرمز تردد تعبیه شود؟
