گفت‌وگوی فراموش‌شده خبرنگار زن ایرانی با آلفرد هیچکاک در ۶۶ سال پیش

در بهار ۱۳۳۸، آلفرد هیچکاک پیش از سفر به لندن برای ساخت فیلم تازه‌اش، چند روزی را در هتلی مجلل نزدیک شانزلیزه پاریس گذراند تا «سرگیجه» را با بازی کیم نواک و جیمز استوارت به مخاطبان فرانسوی معرفی کند.

به همین مناسبت، در سالن باشکوه هتل پلازا مهمانی خصوصی برگزار شد که جمعی از خبرنگاران سینمایی در آن حضور داشتند. پری صابری، کارگردان فقید تئاتر و در آن زمان خبرنگار ۲۷ ساله روزنامه اطلاعات، ازجمله حاضران بود که توانست گفت‌وگویی کوتاه اما خواندنی با استاد تعلیق انجام دهد؛ گفت‌وگویی که هشتم اردیبهشت ۱۳۳۸ در روزنامه اطلاعات منتشر شد.

هیچکاک در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر ادگار آلن‌پو بر «سرگیجه» ضمن ابراز ارادت به پو، هرگونه تأثیر مستقیم را رد کرد و تأکید داشت زبان سینما با ادبیات متفاوت است. او معتقد بود اقتباس از آثار بزرگ ادبی الزاماً به موفقیت فیلم نمی‌انجامد و حتی می‌تواند انتظار تماشاگر را بیش از حد بالا ببرد. به گفته او، گاه رمان‌های ساده‌تر مجال بیشتری برای پرداختی کاملاً سینمایی فراهم می‌کنند.

درباره تفاوت رمان «بین مردگان» با نسخه سینمایی، هیچکاک توضیح داد که در فیلم، تماشاگر زودتر از راز ماجرا آگاه می‌شود اما تعلیق تا پایان حفظ می‌گردد؛ رویکردی که از نظر او مؤثرتر از غافلگیری ناگهانی در فصل آخر است. او حتی در توصیفی شاعرانه گفت صحنه جنایت می‌تواند در دشتی آرام و کنار جویباری آفتاب‌خورده رخ دهد؛ جایی که تضاد زیبایی و هراس، تعلیق را تشدید می‌کند.

هیچکاک با طنزی خاص گفت تماشاگران او را به ساخت فیلم‌های جنایی «محکوم» کرده‌اند و حتی اگر افسانه‌ای بسازد، همه در پی جسد خواهند گشت! او سینما را تنها حرفه‌ای دانست که به اضطراب‌های درونی‌اش آرامش می‌دهد. درباره کیم نواک نیز اشاره کرد که هدایت بازی او دشوار بوده، اما نتیجه رضایت‌بخش از کار درآمده است.