چینِ امن و آرام؛ نیرویی ثبات‌بخش در جهانی پرآشوب
صلح و امنیت، از ویژگی‌های بنیادین حکمرانی در چین و از شاخصه‌های اصلی مدرنیزاسیون این کشور به شمار می‌روند. چینِ صلح‌آمیز مانند نوری است که میلیون‌ها شهروند چینی، که در زندگی روزمره خود از امنیت برخوردارند، بر جهانی می‌تابانند که فاصله زیادی با صلح دارد. این وضعیت، علاوه بر حفاظت از زندگی روزمره میلیون‌ها خانواده، خرد، راهکارها و توانمندی‌های چین را نیز به عرصه حکمرانی امنیت جهانی وارد می‌کند.
پیشبرد «ابتکار چینِ صلح‌آمیز» در جهانی پرتلاطم و به‌سرعت در حال تغییر، تعهدی مهم و سنگین است. شاخص جهانی صلح، در نسخه ۲۰۲۶، نشان می‌دهد که وضعیت صلح در جهان برای ۱۲ سال پیاپی رو به افول بوده و شمار درگیری‌های فعال میان‌دولتی در سراسر جهان به بالاترین سطح خود از پایان جنگ جهانی دوم رسیده است. بر اساس آخرین گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، تا پایان سال ۲۰۲۵، ۱۱۷ میلیون نفر در سراسر جهان به اجبار آواره شده بودند؛ رقمی که معادل یک نفر از هر ۶۷ نفر در جهان است.
در همین حال، گزارش ایمنی جهانی مؤسسه گالوپ در سال ۲۰۲۵ نشان داد که در میان ۱۴۴ کشور و منطقه مورد بررسی، ۹۴ درصد از پاسخ‌دهندگان در چین اعلام کرده‌اند که هنگام پیاده‌روی به تنهایی در شب احساس امنیت می‌کنند. چین بار دیگر در شمار امن‌ترین کشورهای جهان قرار گرفته و تنها قدرت بزرگ جهانی است که در این فهرست حضور دارد. در دنیای امروز، ثبات به منبعی کمیاب تبدیل شده و به‌طور گسترده یکی از نقاط قوت چین به شمار می‌رود.
وقتی وبلاگ‌نویسان و بازدیدکنندگان خارجی به چین سفر می‌کنند، آنچه بیش از همه آنها را شگفت‌زده می‌کند، شبکه قطارهای سریع‌السیر یا نمایش‌های خیره‌کننده نورپردازی با پهپادها نیست، بلکه جزئیات کوچک زندگی روزمره است که مستقیماً با آنها مواجه می‌شوند: امکان بیرون رفتن برای صرف غذا در ساعت یک بامداد، بازگرداندن گوشی جا مانده در تاکسی توسط راننده، گذاشتن کوله‌پشتی روی میز کافه هنگام سفارش و پیدا کردن آن در همان‌جا پس از بازگشت، یا دیدن زن جوانی که پس از پایان کار، سوار مترو و سپس اتوبوس می‌شود و در نهایت ۱۰ دقیقه در یک «هوتونگ» یا کوچه سنتی پیاده‌روی می‌کند تا به خانه برسد. صحنه‌هایی که در یک درام شهری در دیگر نقاط جهان ممکن است به موسیقی متن دلهره‌آور و پرتعلیق نیاز داشته باشند، در چین صرفاً بخشی از زندگی عادی و روزمره محسوب می‌شوند.
داده‌های اداره ملی مهاجرت چین نشان می‌دهد شمار سفر اتباع خارجی به این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ از ۲۲.۹۱ میلیون نفر فراتر رفته که نشان‌دهنده رشد ۲۰.۴ درصدی نسبت به سال گذشته است. میان فضای امنیتی مطلوب در چین و تداوم محبوبیت «سفر به چین» ارتباط نزدیکی وجود دارد. آنچه بیش از همه توجه بسیاری از بازدیدکنندگان خارجی را جلب می‌کند این است که در چین، امنیت نه امتیازی مختص گروهی محدود، بلکه موهبتی عمومی و اساسی است که در اختیار عموم مردم قرار دارد.
امنیت و آرامش در چین تصادفی نیست، بلکه حاصل ترکیبی از عوامل مختلف از جمله استحکام نهادی، کارآمدی حکمرانی، سنت‌های فرهنگی و توسعه اقتصادی است. رویکرد چین به مقوله امنیت، انسان‌محور است و توسعه را در مرکز توجه قرار می‌دهد. اقداماتی مانند فقرزدایی، بیمه درمانی، تأمین اجتماعی، آموزش اجباری و حمایت‌های شغلی، همگی به مردم اطمینان می‌دهند که روند بهبود شرایط زندگی آنها ادامه خواهد داشت.
«احساس امنیت در چین» همچنین ریشه در حسن نیت حاکم بر جامعه و حس مسئولیت‌پذیری مدنی در فضای اجتماعی دارد؛ برای نمونه، گردشگران خارجی که تلفن همراه خود را گم می‌کنند، موفق به بازپس‌گیری آن می‌شوند و پیک‌های تحویل کالا نیز در صورت مشاهده بسته‌های مشکوک، موضوع را گزارش می‌کنند. اخیراً این تصور مثبت که «چینی‌ها گوشی نمی‌دزدند» در شبکه‌های اجتماعی خارجی بازتاب گسترده‌ای پیدا کرده است؛ تا جایی که کاربران فضای مجازی توصیه می‌کنند هر کجای جهان که هستید، اگر برای گرفتن عکس به کسی نیاز داشتید، ابتدا به دنبال یک فرد چینی بگردید.
هرچه جهان پرآشوب‌تر می‌شود، ارزش چین امن و آرام نیز بیشتر نمایان می‌شود. چین به‌عنوان کشوری بزرگ با جمعیتی بیش از ۱.۴ میلیارد نفر، با قاطعیت رویکردی جامع را در قبال امنیت ملی دنبال می‌کند، ثبات اجتماعی بلندمدت را حفظ می‌کند و فضایی فراهم می‌آورد که مردم بتوانند با آرامش و اطمینان زندگی و کار کنند؛ اقدامی که خود سهم قابل توجهی در صلح و امنیت جهانی دارد.
