تبلیغات جعلی اینستاگرام برای متا دردسرساز شد
دادگاه آلمان متا را در قبال تبلیغات جعلی منتشرشده در اینستاگرام و فیسبوک مسئول دانست؛ حکمی که میتواند مسئولیت پلتفرمها در برابر آگهیهای فریبنده را پررنگتر کند.
دادگاه منطقهای فرانکفورت در حکمی مهم، شرکت متا را در قبال تبلیغات جعلی منتشرشده در فیسبوک و اینستاگرام مسئول دانست؛ حکمی که میتواند دامنه مسئولیت پلتفرمهای بزرگ در برابر آگهیهای فریبنده و کلاهبرداریهای آنلاین را تحت تأثیر قرار دهد.
پرونده زمانی شکل گرفت که از نام، لوگو و تصویر مدیر یک پورتال مالی آلمانی در تبلیغات سرمایهگذاری جعلی در پلتفرمهای متا استفاده شد.
این تبلیغات کاربران را به سمت پیشنهادهای مالی ساختگی هدایت میکردند و از اعتبار یک کسبوکار واقعی برای جلب اعتماد مخاطبان بهره میگرفتند.
موضوع اصلی پرونده تنها انتشار یک تبلیغ جعلی نبود؛ بلکه به این پرسش مربوط میشد که پلتفرم منتشرکننده تا چه اندازه در برابر تبلیغاتی که از زیرساخت آن برای فریب کاربران استفاده میکنند، مسئول است.
متا در چنین پروندههایی معمولاً بر این استدلال تکیه میکند که حجم بسیار زیادی از محتوا و تبلیغات روزانه روی پلتفرمهایش منتشر میشود و شرکت نمیتواند پیش از انتشار، تکتک آنها را بررسی کند. با این حال، دادگاه فرانکفورت در این پرونده به نقش فعال پلتفرم در فرآیند تبلیغات توجه کرده است.
الگوریتمها فقط محتوا را نمایش نمیدهندیکی از نکات مهم رأی دادگاه، توجه به نحوه عملکرد سیستم تبلیغاتی متا است.
تبلیغات در فیسبوک و اینستاگرام صرفاً در فضایی عمومی قرار نمیگیرند تا کاربران بهصورت تصادفی آنها را ببینند. سیستم تبلیغاتی متا بر اساس دادهها و الگوریتمها مشخص میکند چه تبلیغی، در چه زمانی و برای چه گروهی از کاربران نمایش داده شود.همین موضوع در پرونده فرانکفورت اهمیت پیدا کرده است.
استدلال دادگاه این بود که نقش متا صرفاً میزبانی منفعلانه از محتوای تبلیغاتی نیست و سازوکارهای خودکار این شرکت در توزیع و نمایش آگهیها نقش دارند.در نتیجه، بحث مسئولیت پلتفرم از یک پرسش ساده درباره «چه کسی تبلیغ را ساخته است؟» فراتر میرود و به این مسئله میرسد که پلتفرم چه نقشی در رساندن آن تبلیغ به قربانیان احتمالی داشته است.
گزارش تخلف، اما حذف با تأخیرپرونده همچنین نمونههایی از تأخیر در حذف تبلیغات مورد اعتراض را مطرح کرده است. بر اساس گزارش رویترز، در یک مقطع حدود ۲۶۰ مورد تخلف مشابه در طول یک ماه به متا گزارش شده بود.
در برخی موارد نیز حذف تبلیغات گزارششده تا ۶۲ روز زمان برده است.این ارقام اهمیت ویژهای دارند؛ زیرا تبلیغات جعلی برخلاف بسیاری از محتوای عادی، میتوانند مستقیماً با هدف فریب مالی کاربران طراحی شوند.
هرچه چنین تبلیغاتی مدت بیشتری در معرض کاربران قرار داشته باشند، فرصت بیشتری برای جذب قربانیان خواهند داشت.استفاده از چهره افراد شناختهشده، نام شرکتهای معتبر و طراحی مشابه وبسایتها یا خدمات واقعی نیز یکی از روشهایی است که در تبلیغات سرمایهگذاری جعلی مورد استفاده قرار میگیرد.
در چنین شرایطی، اعتماد ایجادشده از طریق یک پلتفرم شناختهشده میتواند بخشی از فرآیند فریب باشد.
رأی آلمان چه معنایی برای متا دارد؟اهمیت این پرونده برای متا تنها به یک تبلیغ یا یک پرونده حقوقی محدود نمیشود.
شرکتهای بزرگ فناوری سالهاست با این پرسش روبهرو هستند که مسئولیت آنها در برابر محتوای غیرقانونی منتشرشده توسط کاربران تا کجا ادامه دارد.پلتفرمها از یک سو با میلیاردها محتوای روزانه مواجهاند و از سوی دیگر، سیستمهای تبلیغاتی آنها بخش مهمی از درآمدشان را تأمین میکند.
همین تفاوت باعث شده است که تبلیغات پولی در مقایسه با محتوای عادی کاربران، موضوع بحثهای حقوقی جداگانهای باشد.
در این پرونده نیز دادگاه به این واقعیت توجه کرده که متا از فعالیت تبلیغاتی روی پلتفرمهای خود درآمد کسب میکند و در فرآیند انتخاب و نمایش آگهیها نقش دارد.
بنابراین، مسئولیت شرکت نمیتواند صرفاً با این استدلال کنار گذاشته شود که محتوای تبلیغ توسط شخص دیگری تولید شده است.پرونده هنوز به پایان نرسیده است.با وجود اهمیت رأی، تصمیم دادگاه منطقهای فرانکفورت پایان ماجرا نیست. متا اعلام کرده با این حکم موافق نیست و در حال بررسی اقدامات بعدی خود است.
امکان تجدیدنظر نیز وجود دارد و بنابراین هنوز مشخص نیست این پرونده در مراحل بعدی دادخواهی چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد.با این حال، همین رأی میتواند در بحث گستردهتر درباره مسئولیت پلتفرمهای دیجیتال در برابر تبلیغات فریبنده مورد توجه قرار گیرد.
اگر رویکرد دادگاه در مراحل بعدی نیز تأیید شود، شرکتهای فناوری ممکن است با فشار بیشتری برای شناسایی، نظارت و حذف سریعتر تبلیغات جعلی مواجه شوند.
در نهایت، پرونده آلمان یک مسئله کلیدی را برجسته کرده است: وقتی یک تبلیغ جعلی از زیرساخت، الگوریتمهای توزیع و سیستم تجاری یک پلتفرم بزرگ برای رسیدن به کاربران استفاده میکند، مرز میان «میزبانی محتوا» و «مسئولیت در قبال آن» تا کجا امتداد دارد؟ پاسخ دادگاه فرانکفورت در این پرونده نشان میدهد که این مرز میتواند محدودتر از چیزی باشد که شرکتهای فناوری تاکنون استدلال میکردند.
منبع:
فارس
