رئیس جمهور کوبا: دیگر هرگز مستعمره نخواهیم شد

دیاز کانل سه‌شنبه شب در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: کوبا که به خوبی معنای مستعمره و نومستعمره بودن در دو امپراتوری را می‌داند، کاملا آگاه است که دیگر هرگز مستعمره نخواهد شد.

وی تاکید کرد: خون‌هایی که برای استقلال، حاکمیت و خودمختاری‌اش ریخته شده است، بیهوده نخواهد ماند و ما تا آخرین لحظه از آن دفاع خواهیم کرد.

تاکید دیاز کانل بر استقلال کوبا در حالی است که پس از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید روابط هاوانا و واشنگتن بار دیگر متشنج شده است و رئیس جمهور آمریکا دوشنبه در اقدامی جنجالی عکسی منتشر کرد که در آن مکزیک، کانادا، کوبا، گرینلند، ایسلند و بخش‌هایی از کارائیب و آمریکای مرکزی به رنگ پرچم آمریکا درآمده بود.

ترامپ ۲۹ ژانویه گذشته (۹ بهمن) با امضای یک فرمان اجرایی، در مواجهه با آنچه کاخ سفید «تهدید غیرمعمول و فوق‌العاده» از سوی کوبا علیه امنیت این کشور و منطقه خوانده، وضعیت «اضطراری ملی» اعلام کرد. در متن این فرمان، دولت کوبا متهم شده است که با «کشورهای متخاصم متعدد» همسو شده، به «گروه‌های تروریستی فراملی» پناه داده و اجازه استقرار «توانمندی‌های نظامی و اطلاعاتی پیشرفته» روسیه و چین را در این جزیره داده است.

براساس این فرمان، اعمال تعرفه بر کشورهایی که به کوبا نفت می‌فروشند اعلام شد و تهدیدهایی نیز مبنی بر اقدامات تلافی‌جویانه علیه کسانی که این فرمان اجرایی کاخ سفید را زیر پا بگذارند، صورت گرفت.

این اقدامات در بحبوحه تشدید تنش‌ها میان واشنگتن و هاوانا صورت می‌گیرد و کوبا این اتهام‌ها را رد کرده و هشدار داده است که از تمامیت ارضی خود دفاع خواهد کرد.

ترامپ پیشتر (هفتم مارس/ ۱۶ اسفند) مدعی شد که «تغییر بزرگی به زودی در کوبا رخ خواهد داد» و افزود که این کشور در «پایان راه» قرار دارد.

رئیس‌جمهوری آمریکا از زمان بازگشت به کاخ سفید، سیاست فشار حداکثری را بار دیگر در کانون رویکرد این کشور در برابر کوبا قرار داده است؛ تشدید تحریم‌ها، اعمال محدودیت بر شرکت‌ها و نهادهای مرتبط با نیروهای مسلح کوبا، مسدود کردن مسیرهای تامین ارز و سوخت و افزایش فشارهای دیپلماتیک و اعمال محاصره انرژی از جمله مهم‌ترین ابزارهایی است که کاخ سفید در برابر این جزیره به کار بسته است.

فشارهای واشنگتن که افزایش هزینه‌های سیاسی و اقتصادی هاوانا و تضعیف ساختارهای وابسته به حکومت را دنبال می‌کند، به کمبود سوخت و مواد غذایی، خاموشی‌های گسترده، تورم و کاهش درآمدهای ارزی منجر شده است.