پشت‌پرده اظهارنظر جنجالی بسنت درباره ایران/ نقشه آمریکا برای آشوب دوباره در ایران؟

به گزارش خبرفوری، وزیر خزانه داری آمریکا دیشب در اظهارنظری عجیب گفت: ایران با ۳ گزینه روبرو است: یا سپاه پاسداران دچار فروپاشی درونی شود، یا مردم علیه آن قیام کنند یا تهران به میز مذاکرات بازگردد و شرایط آمریکا را بپذیرد.

این اظهارنظر عجیب بسیاری را به فکر فرو برد. برخی معتقدند ممکن است بسنت با این اظهارنظر جنجالی در حال لو دادن نقشه ترامپ برای ایران باشد. به عبارت دیگر، وزیر خزانه داری آمریکا گفته ممکن است آمریکا به دنبال این باشد که بار دیگر توطئه ای داخلی در کشور راه بیندازد و سپس به ایران حمله کند.

مقامات آمریکایی بارها در سخنرانی های خود به «وحدت» مقامات داخلی ایران اشاره کرده اند. در واقع، آنطور که رسانه های غربی نوشته اند، آمریکا قبل از جنگ 39 روزه، تلاش کرد از طریق به هم ریختن کشور، ابتدا شرایط سیاسی و اجتماعی کشور را به هم بریزد و سپس به ایران حمله کند (اینجا بخوانید).

ممکن است این بار نیز آمریکا به دنبال اجرای این نقشه باشد. اگر گزینه ها و اقدامات آمریکا در این روزها را مرور کنیم ممکن است به این نتیجه برسیم که آمریکا به دنبال تکرار سناریویی است که قبل اسفند در ایران اجرا کرد. این اقدامات بدین شرح هستند:

الف. تحریم حداکثری، فشار اقتصادی و تلاش برای افزایش قیمت دلار و طلا و ...

ب. محاصره اقتصادی جهت افزایش فشار بر مردم و همچنین، به هم ریختن اوضاع اقتصادی

ج. اقدامات فتنه انگیز داخلی مانند اظهارنظر درباره مذاکرات مخفیانه با مقامات سیاسی و نظامی کشور، وضعیت جسمانی رهبر انقلاب، نابودی توانمندی نظامی کامل ایران و ... .

ایران چه باید بکند؟

برای مقابله با تلاش آمریکا در دامن‌زدن به اختلاف و خدشه‌دار کردن وحدت ملی، ایران باید «اتحاد» را به عنوان یک راهبرد کلان و فرابخشی در نظر گیرد و در هفت حوزهٔ کلیدی اقدام کند:

الف. حوزهٔ سیاسی و گفتمانی:

-همهٔ نهادها، از دولت تا مجلس و قوهٔ قضائیه، در مواجهه با مسائل داخلی و خارجی، انسجام کلامی و عملی خود را حفظ کنند و از بزرگ‌نمایی اختلاف‌نظرهای درونی بپرهیزند.

- توجه تمام ارگان های دولتی و اجتماعی به فرامین رهبر انقلاب و توجه به انسجام داخلی و وحدت.

ب. حوزهٔ اقتصادی و معیشتی:

- با اجرای سیاست «اقتصاد مقاومتی» (تولید داخلی، مهار تورم، اشتغال‌زایی و کاهش وابستگی به نفت و دلار)، زمینهٔ ناامیدی دشمن از تأثیر تحریم‌ها فراهم شود.

- دولت در برابر فشارهای اقتصادی، پاسخ‌های هوشمندانه و سریع (مانند مدیریت بازار ارز و تأمین کالاهای اساسی) ارائه دهد تا خلأهای معیشتی بهانهٔ نارضایتی نشود.

ج. حوزهٔ نظامی و امنیتی:

- فرماندهان نظامی با نمایش قدرت بازدارندگی و آمادگی همه‌جانبهٔ نیروهای مسلح، پیام «همبستگی نظامی» را به دشمن مخابره کنند.

- مقامات امنیتی هرگونه تحرک تجزیه‌طلبانه یا نفوذ سایبری-امنیتی را با هوشیاری کامل خنثی کرده و مستندات آن را در افکار عمومی بازتاب دهند.

د. حوزهٔ دیپلماسی منطقه‌ای:

- مقامات سیاسی و دیپلماتیک با کشورهای همسایه (به ویژه عربستان، ترکیه، پاکستان و کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس) گفت‌وگوهای مستقیم و مستمر داشته باشند و بر «همسایگی خوب» و «امنیت دسته‌جمعی» تأکید کند.

- ایران باید پیشنهاد تشکیل «نظم امنیتی منطقه‌ای بدون دخالت بیگانه» را در محافل بین‌المللی پیگیری نماید.

ن. حوزهٔ روابط بین‌الملل:

- ایران باید ضمن حفظ آمادگی برای مذاکره شرافتمندانه با آمریکا در چارچوب قوانین بین الملل و در سایه قدرت ملی، هم‌زمان با قدرت‌های شرق (چین، روسیه و کشورهای همسو) همکاری‌های راهبردی خود را گسترش دهد تا از انزوای دیپلماتیک جلوگیری شود.

و. حوزهٔ رسانه و جنگ نرم:

- مقامات رسانه ای و امنیتی کشور با راه‌اندازی «سامانه پاسخ سریع رسانه‌ای»، شایعات و اخبار جعلی درباره شکاف در حاکمیت را بی‌درنگ تکذیب و مستندسازی کند.

- ایران باید از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی و تولید محتوای خلاقانه (مانند اینفوگرافیک، پادکست و کلیپ‌های کوتاه) برای تبیین دستاوردهای وحدت‌آفرین استفاده نماید.

ی. حوزهٔ فرهنگ و آموزش عمومی:

- در نظام آموزشی و صداوسیما، بر مفاهیم «همبستگی ملی»، «تنوع قومی در چارچوب هویت ایرانی-اسلامی» و «تاریخچه توطئه‌های بیگانه» تأکید شود.

- از نخبگان، احزاب و تشکل‌های مدنی خواسته شود که در فضای نقد منصفانه، از تخریب و دوقطبی‌سازی پرهیز کنند.