مردی که ارواح مردگان را جمعآوری میکرد، کشته شد
اوکراین روزهای اینچنینی را کم ندیده است؛ روزهایی که در آن، مرگ تنها در میدان نبرد رخ نمیدهد، بلکه سالها بعد هم در قالب جستوجوی بیپایان خانوادهها ادامه پیدا میکند.
به گزارش خبرفوری، اولکسی ژوکوف، مردی که عمر خود را صرف یافتن پیکر کشتهشدگان جنگ کرد، اکنون خود به یکی از همان قربانیانی تبدیل شده که برای بازگرداندنشان از خط مقدم میرفت.
مراسم خداحافظی با ژوکوف در کییف، مقابل کلیسای ولودیمیر، صحنهای آمیخته از سوگ و احترام بود. تابوت او به دیوار تکیه داده شده بود و صدای سرود مذهبی از داخل کلیسا به گوش میرسید. بیرون، نوازندگان تشریفات نظامی آماده بودند و مقابل در ورودی، به جای خودروی رسمی حمل پیکر، یک ون ساده ایستاده بود؛ روی آن صلیب سرخ و عدد ۲۰۰ نقش بسته بود. در زبان نظامی اوکراین، این عدد به معنای «کشتهشده در جنگ» است.
بیشتر بخوانید:
جنجال ویدئوی تحقیر سرباز با لباس زنانه در خط مقدم | ببینید
دیدار معشوقه پنهان ترامپ با زلنسکی | از نازیهای اوکراینی تا توهم ترور پوتین
تجارت جسد در اوکراین | فساد در صنعت تدفین | چگونه مقامات از مرگ سربازان سود میبرند؟
نبرد با ناخنهای لاکزده | چگونه یک زن کلیشههای نظامی را شکست؟
این ون متعلق به سازمان داوطلبانه «پلازدارم» بود؛ نهادی که ژوکوف خود پایهگذاری کرده بود تا پیکر سربازان را از مناطق جنگی خارج کند و به خانوادههایشان برساند. اما اینبار همان خودرو، بنیانگذار خود را حمل میکرد. ژوکوف هنگام انجام مأموریت، بر اثر انفجار مین جان باخت و همان سرنوشتی را یافت که سالها برای دیگران از آن جلوگیری میکرد.
ژوکوف در سال ۱۹۸۵ در اسلوویانسک، در قلب منطقه دونباس، به دنیا آمد. علاقه او به یافتن پیکر مردگان جنگ، ابتدا از جستوجو در جنگلهای اطراف زادگاهش برای بقایای سربازان جنگ جهانی دوم آغاز شد. او بعدها میگفت آنچه در مدرسه درباره قهرمانان جنگ آموخته بود، با واقعیت فاصله دارد؛ زیرا هنوز هم صدها جسد در خاک مانده بودند، بینام و بینشان.
با آغاز جنگ دونباس در ۲۰۱۴، مأموریت او شکل تازهای گرفت. پس از سقوط دو بالگرد ارتش اوکراین در نزدیکی اسلوویانسک، ژوکوف با صحنهای روبهرو شد که مسیر زندگیاش را تغییر داد: برخی افراد بهجای جمعآوری اجساد، در حال غارت قطعات فلزی هواپیماها بودند. او برای یافتن و انتقال پیکر سربازان وارد عمل شد، اما همین کار باعث بازداشتش از سوی جداییطلبان طرفدار روسیه شد و حتی تا مرز اعدام پیش رفت.
جنگ تمامعیار روسیه علیه اوکراین در ۲۰۲۲، خطر کار او را چند برابر کرد. مینها، گلولهبارانها و پهپادها عملیات جستوجو را به مأموریتی مرگبار بدل کرده بودند. خود ژوکوف نیز در سال نخست جنگ یک چشمش را از دست داد، اما کار را متوقف نکرد. او و همکارانش توانستند پیکر بسیاری از کشتهشدگان را شناسایی و به خانوادههایی تحویل دهند که گاه ماهها و حتی سالها چشمانتظار بودند.
ژوکوف، با وجود تعهد آشکارش به اوکراین، از نفرت سخن نمیگفت. او درباره سربازان روس کشتهشده نیز با احترام حرف میزد و از مادران و همسران روس پیامهای قدردانی دریافت میکرد. دو روز پیش از مرگش نوشته بود: «ما میان دو جهان، بدنها و روحها را جمع میکنیم تا آنها را از جنگ بازگردانیم.»
