آیا دولت در برابر تندروها، طرف مردم خواهد ایستاد؟

دولت به‌عنوان مجری امور قدرت این را دارد که زمینه مساعد و تجهیزات مناسب برای ساخت دیوار اتحاد ملی را تهیه کند و بدنه دیوار را با بدنه دولت همپوشان کرده تا با فداکاری جلوی تنش‌های اصلی را بگیرد و آنجاست که کل جامعه و به‌خصوص جوانان ایران که هیچ قدرتی توانایی مقابل با آنان را ندارد، بطن این دیوار را مستحکم کرده و هرگونه تنش وارده را از بین خواهند برد.

نکته کلیدی این است که دولت، سیاستگذاران و مسئولان دلسوز، از مقابله با تندروها و تندروی‌ها نترسند و فضا را برای حضور جوانان در ساختارهای اجرایی کشور فراهم کنند. در این شرایط دولت و جوانان می‌توانند بدنه و بطن دیوار اتحاد ملی را با چنان استحکامی بنا کنند که هرگونه برخورد با این اتحاد در قالب یک نیروی قدرتمند به خود تندروها بازگردد و چنان ضربه‌ای به آنان وارد کند که فکر بی‌قانونی و معرکه‌گیری از سرشان بیرون برود و مجبور شوند به خواسته‌های شرعی، قانونی و عرفی جامعه تن دهند.

مشکل اصلی اینجاست که دولت در ابتدای راه مقابله با تندروی‌ها قرار دارد و بدون اینکه از آحاد جامعه و مخصوصا جوانان برای بهینه کردن ساختار دولت بهره ببرد، می‌خواهد با نیروهای قدیمی و ساختارهای شکننده در مقابل ساختارشکنان تندرو بایستد. گام اول دولت برای ایجاد دیوار قوی و مستحکم اتحاد ملی باید تحقق خواسته‌های حداقلی جامعه باشد به‌طوری که مشکلات انرژی و اینترنت از ذهن جامعه فراموش شوند و مردم در زندگی روزمره خود بهبود محسوس شرایط اقتصادی را به چشم ببینند.

در گام بعدی، دولت باید با آغوش باز به استفاده از نیروهای جوان در بدنه و بطن خود بپردازد و از آنان در تصمیم‌گیری‌ها به‌طور مستقیم و علنی استفاده کند تا به همین سبب نیروهای تندرو و خودخواه از ساختارهای سیاستگذاری حذف و تصفیه شوند و خللی در ساختار محکم دیوار اتحاد ملی ایجاد نشود. در گام نهایی، خود دولت باید بدنه این دیوار را تشکیل دهد تا همگان به چشم ببینند که مردان سازندگی و اتحاد، به پشتوانه جوانان، هرگونه نیروی تفرقه برانگیز داخلی و خارجی را با اتحاد دولت و مردم دفع خواهند کرد.