جنجال تازه جی دی ونس | مقایسه نیکسون و ترامپ؛ نسخه جدید نظریه توطئه
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، در اظهاراتی جنجالی که بازتاب گستردهای در محافل سیاسی و رسانهای این کشور داشته است، رسوایی واترگیت را کماهمیت جلوه داد و در عین حال بار دیگر به نظریه جنجالی «دولت پنهان» اشاره کرد.
به گزارش خبرفوری، او در یک نشست در کتابخانه ریاستجمهوری ریچارد نیکسون در ایالت کالیفرنیا گفت اگر ماجرای واترگیت امروز رخ میداد، تنها «یک خبر دوازدهساعته» میبود. ونس افزود: «این تصور که چنین رویدادی میتوانست یک ریاستجمهوری را سرنگون کند، عجیب است.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که واترگیت یکی از بزرگترین رسواییهای سیاسی تاریخ آمریکا محسوب میشود و در نهایت به استعفای رئیسجمهور وقت، ریچارد نیکسون، در سال ۱۹۷۴ منجر شد.
ونس در ادامه سخنان خود میان ریچارد نیکسون و دونالد ترامپ، رئیسجمهور فعلی آمریکا، مقایسهای مستقیم انجام داد. او مدعی شد که همان «دولت پنهان» که به گفته او نیکسون را از قدرت کنار زد، در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ نیز تلاش کرده است علیه او اقدام کند.
بیشتر بخوانید:
چرا جیدی ونس برای مذاکره با ایران در یک استراحتگاه لوکس سوئیسی بود؟
دست رد همسر جیدی ونس به آقای معاون | عیسی به دین خود موسی به دین خود!
واترگیت و نیکسون؛ داستانی از فساد و عبرت سیاسی
او در این زمینه هیچ مدرکی برای حمایت از ادعاهای خود ارائه نکرد. مفهوم «دولت پنهان» در ادبیات سیاسی راستگرایان آمریکا به شبکهای غیررسمی از نهادها و افراد اطلاق میشود که گفته میشود در پشت پرده بر سیاست کشور اثر میگذارند؛ ادعایی که منتقدان آن را فاقد پشتوانه واقعی و نوعی نظریه توطئه میدانند.
ونس در بخش دیگری از سخنانش حتی خود را نیز با ریچارد نیکسون مقایسه کرد. او گفت: «یک سناتور جوان، معاون رئیسجمهور، نویسنده چند کتاب پرفروش، و فردی که رسانهها از او خوششان نمیآید؛ این تا حدی شبیه من است.» او همچنین تأکید کرد که از مدتها پیش به نیکسون علاقه داشته است.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که بسیاری از تحلیلگران سیاسی در آمریکا معتقدند ونس یکی از گزینههای احتمالی برای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ است؛ انتخاباتی که پس از پایان دو دوره ریاستجمهوری ترامپ، صحنه رقابت برای جانشینی او خواهد بود.
ماجرای واترگیت در سال ۱۹۷۲ آغاز شد؛ زمانی که پنج مرد در هتلی به همین نام در واشنگتن، که ستاد انتخاباتی حزب دموکرات بود، به جرم نصب تجهیزات شنود دستگیر شدند. تحقیقات بعدی نشان داد این افراد با ستاد انتخاباتی جمهوریخواهان و در نهایت با کاخ سفید ارتباط داشتهاند.
در نهایت مشخص شد که تلاشهایی برای پنهان کردن این ماجرا از سوی اطرافیان رئیسجمهور وقت صورت گرفته است. این رسوایی سیاسی در نهایت به استعفای نیکسون در سال ۱۹۷۴ انجامید و او پیش از آنکه با استیضاح مواجه شود، از قدرت کنارهگیری کرد.
اظهارات ونس درباره واترگیت با واکنشهای انتقادی روبهرو شده است، زیرا بسیاری از تاریخنگاران و تحلیلگران این رسوایی را نقطه عطفی در تاریخ دموکراسی آمریکا میدانند.
او در سخنان خود همچنین ادعا کرد که رسانهها و برخی نهادها در برخورد با ترامپ نیز نقش مشابهی با گذشته داشتهاند. با این حال، منتقدان این دیدگاه را تلاشی برای بازنویسی تاریخ سیاسی آمریکا و تقویت روایتهای جناحی ارزیابی میکنند.
ونس در سالهای اخیر به یکی از چهرههای شاخص جناح محافظهکار تبدیل شده و مواضع او درباره نهادهای حکومتی، رسانهها و ساختار قدرت در آمریکا همواره بحثبرانگیز بوده است. او خود را در تقابل با آنچه «جریانهای لیبرال و ساختارهای قدرت پنهان» مینامد، تعریف میکند.
