رژیم صهیونیستی قلعه بوفور را تصرف کرد | قلعهای بر فراز جنگ | اهمیت استراتژیک بوفور چیست؟
امروز نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی کنترل قلعه بوفور در جنوب لبنان را به دست گرفتند که این اقدام نشاندهنده عمیقترین پیشروی آنها در خاک لبنان در بیش از ۲۶ سال گذشته است.
به گزارش خبرفوری اما چرا این دژ ۹۰۰ ساله هنوز از نظر نظامی در منطقهای حیاتی است و چه مزایایی برای نیروهای مسلط بر آن فراهم میکند؟
میراث درگیری: چرا این قلعه اهمیت دارد؟
قلعه بوفور که در عربی به نام «قلعه الشقیف» (دژ صخره بلند) شناخته میشود، دژی از دوره جنگهای صلیبی است که در ارتفاع ۷۰۰ متری از سطح دریا، در نزدیکی شهر نبطیه و تقریبا ۱۴.۵ کیلومتری مرز اسرائیل قرار دارد. طی نزدیک به یک هزاره، قدرتهای مختلفی از جمله صلیبیون، ارتش صلاحالدین ایوبی، ممالیک، عثمانیها، سازمان آزادیبخش فلسطین و اسرائیل برای کنترل این یال استراتژیک جنگیدهاند.
سکوی تماشای طبیعی منطقه
ارزش نظامی اصلی این قلعه از موقعیت جغرافیایی آن نشأت میگیرد. این قلعه بر روی یالی مرتفع مشرف بر رودخانه لیتانی، یکی از مهمترین عوارض جغرافیایی جنوب لبنان، قرار دارد. از این نقطه دید استراتژیک، یک نیروی نظامی میتواند منطقه وسیعی شامل جنوب لبنان، دره شرقی بقاع، بلندیهای اشغالی جولان و جلیل شمالی در اسرائیل را زیر نظر داشته باشد.
بیشتر بخوانید:
جاسوس اسرائیلی که میگوید ترکیه و مصر اهداف بعدی اسرائیل هستند | جاناتان پولارد کیست؟
مقام موساد: انتشار عکس جنجالی رستم قاسمی کار ما بود | اولین بار چه کسی عکس را منتشر کرد؟
ایستگاه رادیویی مرموز با پیامهای رمزی به فارسی | جنگ اطلاعاتی بالا گرفت
ژنرال بازنشسته بسام یاسین در گفتوگو با نشریه «الشرق الاوسط» میگوید که این قلعه دید کاملی بر شهرها و سرزمینهای حساس دارد: «این قلعه مستقیماً بر یوهمور الشقیف، زوطرة شرقی، زوطرة غربی، کفر تبنت و نبطیه فوقا مشرف است. همه این مناطق از این قلعه قابل رویت هستند.» علاوه بر این، این دژ بر شهرک متولا در فاصله کمتر از چهار کیلومتری شمال اسرائیل نیز اشراف دارد. این قابلیت نظارت بدون مانع، یک مزیت اطلاعاتی قابل توجه فراهم میکند و به کنترلکنندگان قلعه اجازه میدهد تحرکات نیروها، مسیرهای تدارکاتی و پرتاب موشکها را در یک منطقه عملیاتی وسیع ردیابی کنند.
قدرت تدافعی و کنترل عملیاتی
فراتر از نظارت، موقعیت زمینی این قلعه مزایای دفاعی قابل توجهی فراهم میکند. موقعیت مرتفع و صخرهای آن و همچنین گذرگاههای زیرزمینی تاریخی آن (از جمله تونلهایی که قدمت آنها به دوره صلیبی میرسد و به سمت رود لیتانی امتداد مییابد)، تصرف یا تخریب آن را بسیار دشوار میکند. تحلیلگران نظامی خاطرنشان میکنند که هر نیرویی که در داخل این قلعه مستقر شده و به موشکهای ضدتانک مجهز باشد، به دلیل موقعیت خاص منطقه، به سختی میتوان آن را بیرون راند.
کنترل قلعه بوفور همچنین نیروها را قادر میسازد از محورهای پیشروی مجاور محافظت کنند. این قلعه پوشش دفاعی نیروهای مستقر در روستاهای مجاور مانند طیبه، دیر سریان و قنطره را فراهم میکند و همزمان خطوط تدارکاتی را در عمق خاک لبنان ایمن میسازد. این ویژگی، این قلعه را به «دروازهای» برای عملیات بیشتر در جنوب رود لیتانی تبدیل میکند.
شکستن خط رود لیتانی
این تصرف به ویژه از این جهت حائز اهمیت است که نیروهای رژیم صهیونیستی برای اولین بار از سال ۲۰۰۶ از رود لیتانی عبور کرده و سپس قلعه را به دست گرفتند. این مانور، حضور رژیم صهیونیستی را به شمال آبراهی توسعه میدهد که از دیرباز یک خط قرمز استراتژیک محسوب میشده است. یسرائیل کاتس، وزیر دفاع رژیم صهیونیستی، تصرف این قلعه را «یکی از مهمترین نقاط استراتژیک برای دفاع از شهرکهای جلیل و حفاظت از امنیت نیروهای ارتش» توصیف کرد.
دروازهای تاکتیکی به سمت نبطیه
نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی از موقعیت خود در بوفور، اکنون بر بزرگراههای اصلی منتهی به نبطیه، پنجمین شهر بزرگ لبنان و یک قطب مهم اقتصادی و فرهنگی برای جنوب این کشور، اشراف دارند. تصرف این قلعه، عملاً خطوط تدارکاتی حزبالله را از غرب دره بقاع به سمت منطقه نبطیه و جنوب لبنان قطع میکند. به دنبال این تصرف، رژیم صهیونیستی برای همه ساکنان جنوب رودخانه زهرانی دستور تخلیه صادر کرد که نشاندهنده آمادگی برای حمله احتمالی به خود شهر نبطیه است.
وزن روانی و تاریخی
این قلعه دارای اهمیت نمادین عمیقی برای هر دو طرف است. برای رژیم صهیونیستی، این مکان صحنه نبرد دو روزه و خونین در ژوئن ۱۹۸۲ در طول جنگ اول لبنان بود که طی آن ارتش تلفات سنگینی از جمله یک افسر بلندپایه را متحمل شد. اسرائیل به مدت ۱۸ سال این موضع را در اختیار داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۰ با شتاب و در حالی که بسیاری از اسرائیلیها آن را عقبنشینیای آسیبزا تلقی میکردند، از آن خارج شد. نتانیاهو به این میراث اشاره کرد و گفت این مکان «پس از ۱۹۸۲ به نمادی از شکاف عمیق در جامعه ما تبدیل شد.»
برای لبنان، به ویژه شهر نبطیه، این قلعه نماد مقاومت در برابر اشغال خارجی است. تصرف آن نگرانیهایی را ایجاد میکند که درگیری در حال گسترش به عمق خاک لبنان است و هم غیرنظامیان و هم یک میراث جهانی به حفاظتشده یونسکو را تهدید میکند.
اینطور که داره پیشروی میکنه نهایت دو هفته دیگه بیروته و عملا لبنان سقوط میکنه