جنجال شنای مدیر افبیآی در ساحل یادبود جنگ مقدس! | حاشیههای مدیر مست ادامه دارد
چرا کشتی غرقشده یواساس آریزونا در پرل هاربر، برخلاف تقریبا تمام سایتهای غواصی دیگر آمریکا، فقط یک جاذبه تاریخی یا ماجراجویانه نیست، بلکه نوعی «قبرستان جنگی مقدس» به شمار میرود؟
به گزارش خبرفوری، این کشتی جنگی آمریکا در حمله ژاپن به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ غرق شد و بیش از ۱۱۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی آمریکایی همراه آن جان باختند. بسیاری از اجساد هرگز بیرون آورده نشدند و هنوز درون بقایای کشتی قرار دارند. به همین دلیل، این محل برای آمریکاییها بار احساسی و تاریخی بسیار سنگینی دارد.
اما رسانهها حالا از جنجالی تازه نوشتهاند؛ ماجرایی که پس از انتشار خبر حضور کش پاتل رئیس افبیآی، در یک برنامه غواصی نزدیک بقایای این کشتی آغاز شد. منتقدان گفتند شنا یا غواصی تفریحی در اطراف این کشتی بیاحترامی به کشتهشدگان جنگ است. برخی مقامهای سابق امنیتی و نظامی نیز تأکید کردند که این محل باید مانند یک آرامگاه نظامی با احترام کامل حفظ شود.
بیشتر بخوانید:
پرستوی موساد در رختخواب مدیر افبیآی | الکسیس ویلکینز کیست؟
افشای پرونده قدیمی «کش پاتل» | ماجرای بازداشت مدیر افبیآی بهخاطر ادرار در مکان عمومی!
رئیس افبیآی با پول مردم آمریکا خودروی لاکچری خرید
تفاوت اصلی یواساس آریزونا با دیگر سایتهای غواصی آمریکا در همین جنبه نمادین و انسانی آن است. بیشتر کشتیهای غرقشده در دریا در نهایت به مقصد گردشگری یا تحقیقاتی تبدیل میشوند، اما این منطقه همچنان محل دفن صدها نظامی آمریکایی محسوب میشود. حتی امروز نیز بازماندگان معدودی که در زمان حمله روی این کشتی خدمت میکردند، این حق را دارند که پس از مرگ، خاکسترشان توسط غواصان نظامی در کنار همرزمانشان داخل کشتی قرار گیرد. این سنت سالها ادامه داشت و به یکی از احساسیترین رسوم نیروی دریایی آمریکا تبدیل شد.
یواساس آریزونا هنوز زیر آب قابل مشاهده است و بهطرز عجیبی پس از دههها همچنان نفت از آن نشت میکند؛ پدیدهای که به «اشکهای آریزونا» معروف شده است. بازدیدکنندگان میتوانند لکههای کوچک نفت را روی سطح آب ببینند؛ چیزی که برای بسیاری نمادی از زنده بودن خاطره قربانیان جنگ است. کارشناسان میگویند محیط بدون اکسیژن داخل کشتی باعث شده بخشهایی از آن به شکل غیرمنتظرهای حفظ شود و حتی بعضی اشیای شخصی ملوانان هنوز درون بقایا باقی مانده باشند.
در ادامه توضیح داده میشود که دسترسی به این مکان بهشدت محدود است. غواصی عمومی در اطراف کشتی ممنوع است و فقط غواصان رسمی نیروی دریایی، سازمان پارکهای ملی یا پژوهشگران ویژه اجازه ورود دارند. هدف این محدودیت، هم حفظ بقایای تاریخی و هم احترام به قربانیان است. حتی غواصان حرفهای نیز هنگام ورود به محل، آموزشها و دستورالعملهای ویژهای دریافت میکنند تا هیچ بخشی از کشتی یا اشیای باقیمانده را لمس نکنند.
