بزرگترین سورپرایز ایران برای آمریکا در جنگ احتمالی پیش‌رو

به گزارش خبر فوری، از سرگیری جنگ ایران و آمریکا به شدت محتمل است. دو طرف هر لحظه ممکن است وارد درگیری جدیدی شوند. این درگیری و جنگ‌، احتمالا مهیب تر و خشن تر از دو جنگ قبلی باشد اما پیش بینی جزئیات این جنگ سخت است. آنچه مشخص است این است که واکنش ایران به آمریکا وابستگی زیادی به کنش آمریکا دارد. اگر آمریکا روند جنگ ۴۰ روزه را پیگیری کند احتمالا ایران نیز وارد فرآیند موشک باران اسرائیل و کشورهای عربی و همزمان، تنگ تر کردن آبراهه مهم هرمز شود. اگر آمریکا شروع به بمباران و تخریب زیرساخت های ایران کند، احتمالا ایران نیز وارد فاز حمله به زیرساخت کشورهای منطقه و رژیم صهیونیستی شود. اگر هم جنگ وارد فاز زمینی شود، احتمالا باید شاهد درگیری زمینی گسترده در مناطق مختلف باشیم.

با این حال، برخی معتقدند اگر درگیری ها وارد فاز فرسایشی شود ممکن است ایران با رو کردن یک سورپرایز بزرگ همه را شگفت زده کند. ایران در جنگ ۴۰ روزه با بستن تنگه هرمز، بزرگترین ضربه را به ارتش آمریکا زد. این اتفاق ممکن است در جنگ احتمالی پیش رو نیز تکرار شود اما این بار در تنگه باب المندب و توسط متحد منطقه ای ایران یعنی یمن. همانطور که بیان شد، واکنش ایران بستگی زیادی به کنش آمریکا و اسرائیل دارد اما اگر آمریکا و اسرائیل تصمیم بگیرند که ارتش های منطقه ای متحد خود به خصوص امارات را وارد درگیری کنند، احتمالا شاهد ورود یمن به درگیری ها خواهیم بود و ورود یمن به جنگ به احتمال بسیار زیاد با بسته شدن تنگه باب المندب همراه خواهد شد.

بسته شدن همزمان هرمز و باب المندب چه عواقبی دارد؟

اما بسته شدن تنگه باب المندب چه معنایی خواهد داشت و چرا می توان آن را "سورپرایز بزرگ" نامید؟ تنگه باب المندب دریای سرخ را به خلیج عدن و سپس اقیانوس هند وصل می کند و همان نقشی را که تنگه هرمز برای کشتی ها و نفتکش های امارات و قطر و عربستان ایفا می کند، برای کشتی هایی که به غرب عربستان و شرق آفریقا حرکت کرده یا از آنجا به سمت اقیانوس هند در حرکت هستند، ایفا می کند. بسته شدن همزمان تنگه هرمز و تنگه باب المندب به این معنی است که مسیر ترانزیتی وسیع "مدیترانه _ اقیانوس هند" دچار تعلیق می شود. در واقع، از آنجا که دریای مدیترانه از طریق کانال سوئز به دریای سرخ وصل می شود و دریای سرخ از طریق باب المندب به اقیانوس هند متصل می گردد و از آن سو، تنگه هرمز، خلیج فارس و سواحل کشورهای شبه جزیره عربستان را به دریای عمان و سپس اقیانوس هند وصل می کند، می توان‌ نتیجه گرفت که انسداد باب المندب و تنگه هرمز به انسداد مسیر طویل دریایی مدیترانه - اقیانوس هند منجر می شود و این دقیقا مسیری است که نتانیاهو آرزوی انحصار آن را داشته و همواره می خواسته آن را در اختیار خود داشته باشد. این در حالی است که انسداد آن توسط مقاومت به معنی ورشکستگی ترانزیت بین المللی خواهد بود و کار را برای آمریکا و غرب به شدت سخت خواهد کرد.

استراتژی "بیسمارک و پاریس" استفاده خواهد شد؟

بیسمارک، صدراعظم آهنین آلمان، پس از شکست سنگین فرانسه در عصر ناپلئون سوم و محاصره پاریس، قراردادی نسبتا سهل‌گیرانه با مقامات فرانسه منعقد کرد و با اینکه می توانست اراضی فرانسه را به اشغال خود در آورد، از این مساله چشم‌پوشی کرد. وقتی از او پرسیدند چرا دست به این کار زده است؟ پاسخ داد: نمی خواهم بیش از حد فرانسوی ها را به خشم آورم. در واقع، بیسمارک معتقد بود فتح اراضی در فرانسه به معنی تحقیر پاریس خواهد بود و تحقیر پاریس ممکن است سبب شعله ور شدن آتش جنگ در آینده شود.

سیاست بیسمارک ممکن است توسط ایران نیز دنبال شود. ایران در ماجرای بستن تنگه هرمز به خوبی نشان داد بیش از بستن‌ کامل این آبراهه دنبال مدیریت آن است. در واقع، ایران نخواست با تحقیر غرب، خشم و کینه آن را برانگیزد و ترجیح داد صرفا به تنبیه متجاوز بپردازد. به همین دلیل، فرانسه و انگلیس و آلمان، ناتو و حتی کشورهای شرق حاضر نشدند به ائتلاف آمریکا بپیوندند.

ممکن است ایران در جنگ احتمالی آتی نیز همین سیاست (سیاست بیسمارک و پاریس) را دنبال کند. در واقع، ممکن است ایران از بستن باب المندب خودداری کند تا همچنان کنترل اوضاع را در دست گرفته و از ایجاد ائتلاف غربی علیه خود خودداری کند اما این، به رفتار اسرائیل و آمریکا هم بستگی دارد. اگر واشنگتن خود را برای جنگ تمام عیار کرده باشد، احتمالا باید منتظر واکنش تمام عیار از سوی ایران و مقاومت باشد و این امر می تواند تهران را به سمت افزایش محدودیت های دریایی سوق دهد.