ترامپ به جنگی بازمی‌گردد که پیروزی برایش ندارد | تصمیم آمریکا برای جنگ بعدی چیست؟

به گزارش خبرفوری به نقل از میدل ایست آی،  اعلام محاصره تنگه هرمز و تهدید به تعقیب نفتکش‌هایی که از آن عبور کرده‌اند، به‌طور فوری باعث می‌شود کشورهایی مانند کویت، امارات متحده عربی و عربستان سعودی نتوانند نفت خود را صادر کنند.

در همین حال، سه نفتکش متعلق به این کشورها در دوره آتش‌بس از تنگه عبور کرده‌اند. یک نفتکش غول‌پیکر که نفت خام آن در اوایل مارس از عربستان و امارات بارگیری شده بود، طبق داده‌های کشتیرانی قرار است در ۲۱ آوریل به بندر مالاکای مالزی برسد.

نفتکش دیگری به نام «Ocean Thunder» که حامل نفت عراق و اجاره‌شده توسط زیرمجموعه شرکت انرژی دولتی مالزی یعنی پتروناس است، هفته گذشته از تنگه عبور کرده است.

با این حال ترامپ دستور داده است نیروی دریایی آمریکا هر کشتی را در آب‌های بین‌المللی که به ایران «عوارض» پرداخت کرده، متوقف کند.

بیشتر بخوانید:

آیا ترامپ برای نجات ریاست‌جمهوری‌اش به‌دنبال ادامه جنگ با ایران است؟

چرا جنگ بعدی شدیدتر خواهد بود؟ | وقتی نشانه‌هایی برای از سرگیری مذاکرات وجود دارد

فرماندهی مرکزی آمریکا تلاش کرده این دستور را تعدیل کند و گفته است نیروی دریایی «مانع آزادی ناوبری برای کشتی‌هایی که از تنگه هرمز به سمت یا از بنادر غیرایرانی عبور می‌کنند نخواهد شد.» اما مشکل اینجاست که همین کشتی‌ها همان‌هایی هستند که در حال حاضر به ایران پرداخت انجام می‌دهند؛ موضوعی که به گفته کارشناسان بازار نفت، نشانه‌ای از سردرگمی کامل در این تصمیم است.

تشدیدی عجیب از سوی ترامپ

از زمان آغاز جنگ، ایران حدود ۱۰۰ کشتی را از هرمز عبور داده است. در همین حال ترامپ از سیاست کاهش تحریم‌های نفتی ایران برای کاهش فشار بر عرضه جهانی به سمت تلاش برای قطع کامل صادرات آن تغییر مسیر داده است. جنیفر کاوانا می‌گوید «بستن کامل تنگه باعث جهش قیمت نفت حتی فراتر از گذشته خواهد شد و فشار بیشتری بر آمریکا از سوی جامعه جهانی وارد می‌کند».

ولی نصر نیز گفته است: «این وضعیت برای ایران مشکلی ندارد چرا که فشار بر اقتصاد جهانی را ادامه‌دار می‌کند… و ایران می‌تواند باب‌المندب را هم ببندد و آمریکا مجبور به مواجهه با آن خواهد شد.»

کارشناسان دیگر هم معتقدند این محاصره بر این فرض استوار است که ایران نمی‌تواند آن را با زور بشکند و آمریکا در مدت کوتاهی قادر به کنترل قیمت انرژی خواهد بود؛ در حالی که هر دو فرض پرریسک هستند. در واکنش اولیه، قیمت نفت ۸ درصد افزایش یافت و نفت برنت از ۷۰ دلار به ۱۱۹ دلار رسید.

مذاکراتی که در ظاهر موفق بود

این تشدید تنش در حالی رخ داده که به گفته هر دو طرف، مذاکرات در حال پیشرفت بوده است. ترامپ گفته بود گفت‌وگوها تا حدی پیش رفته‌اند که می‌توانند مانع ادامه عملیات نظامی شوند. او در شبکه اجتماعی خود نوشت: «در بسیاری جهات، توافق‌های به‌دست‌آمده بهتر از ادامه عملیات نظامی است.» او مدعی شد ایران در آستانه پذیرش برخی محدودیت‌ها از جمله رقیق‌سازی اورانیوم ۶۰ درصدی بوده است!

نقش اسرائیل در معادله

این گزارش همچنین به نقش اسرائیل در روند مذاکرات اشاره می‌کند. برخی منابع مدعی‌اند بنیامین نتانیاهو در روند مذاکرات غیرمستقیم نقش داشته و حتی تلاش کرده روند را تحت تأثیر قرار دهد.  از نگاه برخی تحلیلگران، اسرائیل از کنار گذاشته شدن از مذاکرات خشمگین بوده و تلاش کرده روند را مختل کند. نتیجه آن شده که ترامپ از بسیاری از توافق‌های اولیه با ایران عقب‌نشینی کرده و موضعی سخت‌تر اتخاذ کرده است.

شکاف عمیق در مذاکرات

ایران با بیش از ۷۰ متخصص وارد مذاکرات شده بود، در حالی که تیم آمریکایی پس از ۲۱ ساعت گفت‌وگو از ادامه مسیر عقب‌نشینی کرد. راب مالی این روند را چنین توصیف کرد: اگر هدف فقط تکرار یک درخواست ردشده باشد، ۲۱ ساعت زیاد است؛ اما اگر هدف مذاکره واقعی باشد، بسیار کم است.

تشدید دوباره و خطر گسترش جنگ

گزارش‌ها نشان می‌دهد که ایران هشدار داده هر کشتی نظامی نزدیک تنگه هدف قرار خواهد گرفت. در همین حال ترامپ تهدید به اعمال تعرفه ۵۰ درصدی علیه چین در صورت کمک نظامی به ایران کرده است. با وجود این ادعاها، بسیاری از تحلیلگران معتقدند ایران اکنون در موقعیت قوی‌تری نسبت به آغاز جنگ قرار دارد. این کشور کنترل مؤثر بر تنگه هرمز دارد، هزاران موشک در اختیار دارد و از حمایت فزاینده چین و روسیه برخوردار است. همچنین گزارش‌ها نشان می‌دهد ایران می‌تواند درگیری را به نقاط دیگر مانند باب‌المندب گسترش دهد.

هزینه‌های یک جنگ زمینی

کارشناسان هشدار می‌دهند که هرگونه تلاش آمریکا برای تصرف تنگه هرمز نیازمند عملیات زمینی و تصرف جزایری مانند ابو موسی، لارک و خارک خواهد بود که با مقاومت شدید و خسارات سنگین همراه است.

به گفته تحلیلگران نظامی، حتی در صورت تصرف، نگه‌داشتن این مناطق بسیار دشوار خواهد بود و می‌تواند به نابودی زیرساخت‌های نفتی خلیج فارس منجر شود.

این گزارش نتیجه می‌گیرد که جنگ فعلی نه‌تنها به بن‌بست رسیده، بلکه در حال تبدیل شدن به یک بحران جهانی است؛ بحرانی که اروپا را کنار زده و چین را در موقعیت نظاره‌گر قرار داده است.

در همین حال، بحث‌ها درباره ناتوانی ذهنی یا سیاسی ترامپ برای مدیریت چنین بحران پیچیده‌ای نیز در حال افزایش است، بحرانی که اکنون از یک جنگ منطقه‌ای فراتر رفته و به تهدیدی برای ثبات جهانی تبدیل شده است.