شعر زیبای غلامعلی حداد عادل برای دختر شهیدش

ای نازنین که بی تو دلم غرق خون شده!

باز آ، ببین که دل ز فراق تو، چون شده

مهتاب من! بتاب به شب‌های تار من

ره، بی حضور ماه تو، بی رهنمون شده

آن سر، که همچو سرو سرافراز و سبز بود

اینک، بنفشه‌وار، زِ غم واژگون شده

صبری که بود در دل من، کاستی گرفت

دردی که بود، بی تو دمادم فزون شده

هر جا که چامه‌ای‌ست، سرود عزای توست

هر جا که جامه‌ای، ز غمت نیلگون شده

اندوه، کوه کوه، شد انبوه در دلم

شادی زِ در نیامده، از در برون شده

بگذار تا بگویم من بی تو کیستم:

مرغی کز آسمان به زمین سرنگون شده

شمعی به یاد روی تو شب‌ها گریسته

موجی ز پا فتاده، اسیر سکون شده

آزرده‌دل نشسته به کنجی غریب‌وار

فرزانه‌ای که بی تو دچار جنون شده

زهرای من! شهید به‌خون‌خفتهٔ پدر!

باز آ، ببین که بی تو دلم غرق خون شده...