كودكان 30 ساله در خانوادههاي سوسولپرور!
امروز خانوادههاي بسياري را در جامعه ميبينيم كه كودكاني 20، 30ساله در آنها حضور دارند. فرزنداني كه به قول معروف سوسول بار آمدهاند و از والدین خود پول توجیبی میگیرند.
شازدهپروري ممنوع!
ما والدين امروزي بچههاي خود را روي سرمان ميگذاريم. برخورد ما با فرزندمان به گونهاي است كه آنها را يك شاهزاده بار ميآوريم كه در سرزمين خود كه همان خانواده است حكومت ميكنند. بيچاره كودكان امروزي در بين پدر و مادري گير افتادهاند كه تكليفشان با خودشان هنوز مشخص نيست. پدر تربيت مادر را قبول ندارد، مادر تربيت پدر را قبول ندارد. پدر نميخواهد فرزندش لوس شود ولي مادر معترض ميشود و اجازه تربيت صحيح را به پدر نميدهد. حتي اگر پدر و مادري هم متفقالقول نخواهند كه فرزندشان لوس بار بيايد مادربزرگها مداخله كرده و با مهربانيهاي خود بچهها را لوس ميكنند. به همين تربيت ما فرزندانمان را رئيس تربيت ميكنيم.
بگذاريم فرزندانمان بزرگ شوند
والدين بايد محبت بيحد و اندازه خود نسبت به فرزندانشان را كنترل كنند. اين يك امر طبيعي است كه هيچ پدر و مادري تحمل ناراحتي فرزند خود را ندارد.
والدين بايد فرزندشان را از همان كودكي بسيار آرام با مشكلات بيرون آشنا كنند و راههاي مقابله با آن را با همان زبان كودكي به او ياد دهند. به او ياد دهند كه براي انجام هر كاري بايد قانون و مقررات آن را رعايت كند. والدين بهتر است اين تفكر را كه فرزندان ما بايد در شرايط بهتري نسبت به كودكي خود ما زندگي كنند را در ذهن خود تصحيح كنند زيرا همين تفكر است كه باعث ميشود هرچه فرزندشان بخواهد بدون چون و چرا در اختيارش قرار دهند.
والدين بهتر است با خود تمرين كنند تا اين جمله «آنها هنوز خيلي بچهاند» را به زبان نياورند. در واقع والدين با اين جمله به خود و ديگران اين نكته را القا ميكنند كه نبايد از بچهها توقعي داشت پس تمام كارهاي مربوط به فرزندشان را انجام ميدهند. در حقيقت والدين با اين رفتار به فرزند خود احساس كوچكي ميدهند، در نتيجه او باور ميكند كه ناتوان است. كودك در چنين فضايي فرصت تعيين حد و حدود شخصي خود را ندارد، نميتواند تجربه شخصي به دست بياورد. ميل به يادگيري و تحرك كودك مسدود ميشود. در نتيجه با اين شيوه تربيتي، كودكاني ترسو و مردد بار ميآيند كه بدون فراهمسازي خانگي نميتوانند از عهده كارهايشان بربيايند.
منبعع: جوان آنلاین
10