هوش مصنوعی یک مسئله ریاضی که ۸۰ سال لاینحل بود را حل کرد
برای نزدیک به ۸۰ سال، یکی از مسائل مشهور ریاضیات که توسط ریاضیدان برجسته مجارستانی، پاول اردوس مطرح شده بود، ذهن پژوهشگران را درگیر کرده بود.
به گزارش خبرفوری، بسیاری از ریاضیدانان برجسته در طول دههها تلاش کردند راهحلی برای این مسئله پیدا کنند، اما بدون نتیجه قطعی. اکنون یک مدل هوش مصنوعی توسعهیافته توسط اپن ایآی ادعا کرده است که توانسته به پاسخی تازه و غیرمنتظره برسد.
مسئله مورد بحث با نام «مسئله فاصله واحد» شناخته میشود. پرسش آن در ظاهر ساده است: اگر تعداد زیادی نقطه روی یک صفحه قرار داده شوند، حداکثر چند جفت نقطه میتوانند دقیقا با فاصله یک واحد از یکدیگر قرار داشته باشند؟ طی دههها، بسیاری از ریاضیدانان تصور میکردند بهترین پاسخ با الگوهایی شبیه شبکههای مربعی به دست میآید. این فرض به نوعی به دیدگاه رایج جامعه ریاضی تبدیل شده بود.
بیشتر بخوانید:
دانشمندان میگویند درست قبل از مرگ این خوابها را میبینید
چرا مردان در محل کار زنان را مورد آزار جنسی قرار میدهند؟ | علم دو توضیح ارائه میدهد
چین «جنینهای مصنوعی انسان» را به فضا میفرستد | در انتظار تولد نوزادان فضایی
اما مدل هوش مصنوعی مسیر متفاوتی را دنبال کرد. بهجای حرکت در همان مسیرهای متداول، سیستم به ترکیبی از شاخههای مختلف ریاضی روی آورد؛ از جمله مفاهیمی در نظریه اعداد جبری و هندسه گسسته. نتیجه شگفتآور بود: سیستم ساختارهای هندسی تازهای پیدا کرد که عملکرد بهتری نسبت به الگوهای قدیمی داشتند و نشان دادند فرض اولیه احتمالا کامل یا دقیق نبوده است.
آنچه این دستاورد را مهمتر میکند فقط حل یک مسئله نیست، بلکه شیوه رسیدن به پاسخ است. پژوهشگران میگویند این نخستین بار است که یک مدل هوش مصنوعی عمومی ــ نه سیستمی که صرفا برای حل مسائل ریاضی طراحی شده باشد ــ توانسته بهصورت مستقل به حل یک مسئله مهم و باز در ریاضیات برسد. ریاضیدانان مختلف نیز نتیجه را بررسی کردهاند و برخی از آنها کیفیت استدلال و نوآوری موجود در کار را ستودهاند.
با این حال، بسیاری از کارشناسان تأکید میکنند که این موضوع به معنای جایگزینی کامل ریاضیدانان انسانی نیست. هنوز انسانها نقش اساسی در ارزیابی، تفسیر و توسعه ایدهها دارند. اما این رویداد میتواند نشانهای از مرحلهای تازه باشد؛ مرحلهای که در آن هوش مصنوعی فقط ابزار محاسباتی نیست، بلکه میتواند در تولید ایدههای علمی جدید نیز مشارکت کند.
برخی پژوهشگران معتقدند اگر سیستمهای مشابه بتوانند زنجیرههای طولانی استدلال را حفظ کرده و میان حوزههای علمی مختلف ارتباط برقرار کنند، تأثیر آنها احتمالا فراتر از ریاضیات خواهد رفت و حوزههایی مانند فیزیک، زیستشناسی، پزشکی و مهندسی را نیز متحول خواهد کرد.
