فرزندکشی در بناب/ شریفی یزدی: سهم مدیریت خشم در ۱۶ هزار ساعت آموزش مدرسه؛ کمتر از ۱۶ ساعت است!/ ویدئو
در پی وقوع یک درگیری خانوادگی در یکی از محلههای شهرستان بناب، یک پسر جوان به دست پدرش جان باخت.
ظهر روز ۱۱ خرداد میان پدر و پسر یک خانواده در بناب که از قبل نیز اختلافاتی داشتند، درگیری رخ داد و پسر خانواده بر اثر اصابت ضربه جان خود را از دست داد. در خصوص این حادثه، بررسیهای تخصصی و اقدامات قضایی همچنان ادامه دارد.
در این خصوص، علیرضا شریفییزدی، جامعهشناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی، در گفتوگو با رکنا گفت: ما مجموعهای از مهارتها را تحت عنوان مهارتهای زندگی داریم. سازمان ملل متحد در سالهای ۲۰۰۸ یا ۲۰۱۰ توجه ویژهای به آموزش مهارتهای زندگی معطوف کرد. یکی از مهمترین این مهارتها، مهارت مدیریت و کنترل خشم است.
وی افزود: این مهارتها باید ابتدا در خانواده آموزش داده شوند، سپس در نظام آموزش و پرورش، دانشگاهها و در نهایت از طریق رسانهها به جامعه منتقل شوند. هدف از آموزش این مهارتها پیشگیری از بسیاری از آسیبها و فجایع اجتماعی است.
علیرضا شریفی یزدی تاکید کرد: مدیریت خشم یکی از بنیادیترین مهارتهای زندگی محسوب میشود. اگر این مهارت از دوران کودکی به شکل صحیح به فرزندان آموزش داده شود، میتواند از بسیاری از رخدادهای تلخ و فجایع اجتماعی، از جمله حوادثی مانند آنچه امروز شاهد آن هستیم، پیشگیری کند.
او همچنین افزود: البته در کنار مهارت مدیریت خشم، مهارت مهم دیگری نیز وجود دارد و آن مهارت حل مسئله است. اگر این زوج توانایی حل مسئله و مدیریت اختلافات خود را داشتند، احتمالاً مسیر دیگری را برای مواجهه با مشکلاتشان انتخاب میکردند. حتی اگر در نهایت به این نتیجه میرسیدند که ادامه زندگی مشترک امکانپذیر نیست، میتوانستند از طریق جدایی قانونی و مسالمتآمیز مسئله را حل کنند، نه اینکه کار به چنین فاجعهای ختم شود.
این جامعهشناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی افزود: از سوی دیگر، پشت هر دو مهارت مدیریت خشم و حل مسئله، یک مهارت بنیادیتر قرار دارد و آن مهارت گفتوگو و برقراری ارتباط کلامی مؤثر است. ارتباط مؤثر به افراد کمک میکند اختلافات و تعارضهای خود را پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، مدیریت و حل کنند.
او در پایان گفت: متأسفانه نظام آموزشی ما طی ۱۲ سال تحصیل، حدود ۱۶ هزار ساعت از وقت دانشآموزان را صرف آموزشهای رسمی میکند، اما سهم آموزش مهارتهای زندگی در این میان 16 ساعت هم نیست. در حالی که اگر حتی بخش کوچکی از این زمان به آموزش مهارتهایی مانند گفتوگو، حل مسئله، کنترل خشم و ارتباط مؤثر اختصاص یابد، میتوان انتظار داشت که در آینده با تعداد کمتری از چنین فجایع تلخ و دردناک مواجه باشیم.
