آیا جفری اپستین خالق بیت کوین بود؟
در روزهای اخیر، همزمان با گسترش شایعات در شبکههای اجتماعی، نام جفری اپستین بار دیگر در کانون توجه رسانهها قرار گرفته است؛ این بار نه به دلیل پروندههای جنجالی اخلاقی و قضایی، بلکه به سبب ادعایی عجیب: اینکه او «مغز متفکر واقعی» پشت خلق بیتکوین بوده و در واقع همان فردی است که با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو شناخته میشود.
به گزارش خبرفوری، این شایعه پس از انتشار مجموعهای از ایمیلها و اسناد غیررسمی قوت گرفت؛ مدارکی که مدعی بودند اپستین در سالهای اولیه شکلگیری بیتکوین، ارتباطاتی با برخی فعالان حوزه رمزارز داشته است. اما بررسی دقیق این اسناد نشان میدهد که هیچکدام از آنها مدرک معتبری برای اثبات نقش اپستین در طراحی فنی، نگارش وایتپیپر، استخراج بلاکهای اولیه یا کنترل کلیدهای رمزنگاری مرتبط با ساتوشی ناکاموتو ارائه نمیدهند. به بیان ساده، این ادعاها فاقد پشتوانه فنی و تاریخی هستند.
بیتکوین در سال ۲۰۰۸ با انتشار وایتپیپر مشهور خود و در سال ۲۰۰۹ با راهاندازی شبکه به جهان معرفی شد. هویت ساتوشی ناکاموتو از همان ابتدا ناشناخته ماند و با وجود گمانهزنیهای متعدد، تاکنون هیچ فرد یا گروهی بهطور قطعی بهعنوان خالق آن معرفی نشده است. نام اپستین نیز در هیچیک از اسناد اولیه مرتبط با توسعه بیتکوین دیده نمیشود.
بیشتر بخوانید: تصویر عزیزه الاحمدی؛ زن دربار پادشاهی عربستان در حمام اپستین
آنچه در این میان واقعیت دارد، ورود دیرهنگام اپستین به حوزه سرمایهگذاریهای مرتبط با ارزهای دیجیتال است. اسناد نشان میدهد او از حدود سال ۲۰۱۱ به بیتکوین علاقهمند شد و چند سال بعد در شرکتهایی سرمایهگذاری کرد؛ اقداماتی که سالها پس از تولد بیتکوین انجام شدند و صرفاً در چارچوب فعالیتهای مالی او قابل ارزیابیاند، نه خلق یک فناوری انقلابی.
همچنین کمکهای مالی اپستین به نهادهای دانشگاهی مورد توجه قرار گرفته است. بخشی از این کمکها بعدها به حمایت از پروژههای تحقیقاتی مرتبط با بلاکچین انجامید، اما این حمایتها نیز هیچ ارتباطی با ایجاد اولیه بیتکوین ندارند و صرفاً به توسعه پژوهشهای بعدی محدود میشوند.
هرچند اپستین در سالهای پایانی عمر خود به حوزه کریپتو نزدیک شد و در آن سرمایهگذاری کرد، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که او خالق بیتکوین یا همان ساتوشی ناکاموتو بوده باشد. هویت واقعی خالق بیتکوین همچنان در هالهای از ابهام باقی مانده و شایعات اخیر بیش از آنکه بر پایه واقعیت باشند، بازتابی از جذابیت نظریههای توطئه در عصر شبکههای اجتماعیاند.
