احتمال از سرگیری جنگ آمریکا با ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای
در تحلیلی در گاردین، محمد بزی بررسی می‌کند که آیا دونالد ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا حملات گسترده علیه ایران را از سر می‌گیرد؛ به نوشته او، بمباران دوباره به توافق منجر نمی‌شود و می‌تواند به آسیب گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی و نقض حقوق بین‌الملل بیانجامد.
به گزارش خبرفوری، در تحلیلی در گاردین، محمد بزی به این پرسش می‌پردازد که آیا دونالد ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا جنگ گسترده علیه ایران را از سر می‌گیرد یا نه. به نوشته او، مقام‌ها برنامه‌هایی را برای دور تازه‌ای از حملات مشترک آمریکا و اسرائیل افشا کرده‌اند که هدف آن تأسیسات زیرزمینی هسته‌ای، انبارهای موشک و زیرساخت‌های غیرنظامی ایران عنوان شده است.
انگیزه انتخاباتی و بازگشت احتمالی به جنگ
به گفته بزی، اگر ترامپ پیش از انتخابات از آغاز دوباره جنگ پرهیز کرده باشد، به این دلیل بوده که نگران شکست بزرگ‌تر جمهوری‌خواهان در شرایط خشم رأی‌دهندگان از افزایش قیمت انرژی و سایر هزینه‌ها بوده است. پس از سوم نوامبر، او کمتر چیزی برای از دست دادن خواهد داشت. با این حال، نویسنده تأکید می‌کند که حتی اگر ترامپ از زیان بیشتر حزبش جلوگیری کند، بمباران دوباره به توافقی منجر نمی‌شود که بتواند پیروزی اعلام کند و از جنگ فاجعه‌باری که هشت ماه پیش آغاز کرده عبور کند.
بزی استدلال می‌کند که ترامپ نمی‌تواند با بمباران از بحرانی که در ایران ساخته بیرون بیاید. یکی از دلایل اصلی که پنتاگون مطرح می‌کند این است که حمله «فشرده» چندروزه ایران را به امتیاز دادن در مذاکرات متوقف‌شده وادار می‌کند؛ اما به نوشته او، این همان خطایی است که آمریکا را در آغاز به جنگی بی‌معنا کشاند، زمانی که ترامپ گمان می‌کرد حاکمیت ایران پس از حمله غافلگیرکننده‌ای که رهبری ارشد آن را از میان برد، در چند روز سقوط می‌کند. بزی می‌افزاید ترامپ نشانه کمی از درس گرفتن از اشتباهاتی نشان می‌دهد که او را در این باتلاق گرفتار کرد، به‌ویژه پس از آنکه بارها به حامیانش وعده داد جنگ تازه‌ای در خاورمیانه آغاز نخواهد کرد.
نقش نتانیاهو و مذاکرات قطر
به نوشته این تحلیل‌گر، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ماه‌ها ترامپ را متقاعد کرد که به جنگی با هدف تغییر حکومت در تهران بپیوندد. او شنبه در تماسی تلفنی دوباره از ترامپ خواست بمباران را اندکی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای از سر بگیرد. بزی می‌نویسد نتانیاهو پس از آنکه ائتلاف راستگرای او در انتخابات پارلمانی هفته گذشته اسرائیل اکثریت را به دست نیاورد، برای بقای سیاسی خود خواهان جنگ دوباره با ایران است.
با این حال، ترامپ ممکن است به جای جنگ گسترده‌تر توافق با ایران را انتخاب کند. در هفته گذشته، میانجی‌گران قطری چند دور مذاکره با مقام‌های ایرانی ترتیب دادند تا از دور تازه درگیری شدید جلوگیری کنند. بر اساس گزارش‌ها، این مذاکرات به پیشرفت در توافقی موقت انجامید؛ ایران پیشنهاد کرده است اگر واشینگتن محاصره بنادر ایران را رفع کند و میلیاردها دلار از دارایی‌های مسدودشده را آزاد کند، تنگه هرمز را ظرف دو روز بازگشایی می‌کند.
پس از حمله آمریکا و اسرائیل در اواخر فوریه، تهران بخش عمده‌ای از این آبراه حیاتی را بست؛ آبراهی که روزانه بیش از یک پنجم عرضه نفت جهان از آن می‌گذشت. اما توافق موقت ژوئن برای بازگشایی تنگه هرمز فروپاشید و مذاکرات دیگری که قطر و پاکستان هدایت می‌کردند ماه‌ها متوقف ماند.
بی‌اعتمادی متقابل و خطر جنگ گسترده
بزی می‌نویسد آمریکا و ایران به‌شدت به یکدیگر بی‌اعتمادند و ترامپ با نوسان میان خواست توافق و تهدیدهای مکرر به «نابودی» ایران این بی‌اعتمادی را بدتر می‌کند. او در سخنرانی سپتامبر خود در مجمع عمومی سازمان ملل پرسید:
«آیا با ایران توافقی انجام می‌شود که به آن‌ها اجازه دهد بازسازی کنند و کشوری بسیار بزرگ‌تر از آنچه پیش‌تر بودند بسازند؟ یا جمهوری اسلامی را نابود می‌کنم و این کار را سریع انجام می‌دهم... آیا آن‌ها را به جهنم می‌فرستم؟» — دونالد ترامپ
به نوشته نویسنده، رسانه‌ها معمولاً تهدیدهای ترامپ را لاف می‌دانند، اما وعده‌های او به «محو کردن» ایران به‌طور طبیعی بی‌اعتمادی میان رهبران ایران را بیشتر می‌کند. ترامپ همچنین می‌تواند شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای را بهانه انتقام از رهبران ایران قرار دهد؛ کسانی که او آن‌ها را مسئول افزایش قیمت‌ها و محبوبیت پایین خود می‌داند که در اوایل اکتبر به ۳۰ درصد رسید.
اگر جمهوری‌خواهان شکست سنگینی بخورند، به نوشته بزی، تکانشگری و میل ترامپ به انتقام می‌تواند او را بیشتر به صدور فرمان حمله گسترده‌ای متمایل کند که نه‌تنها تأسیسات هسته‌ای، بلکه زیرساخت‌های غیرنظامی ایران از جمله نیروگاه‌ها، پالایشگاه‌های نفت، پل‌ها و کارخانه‌ها را هدف بگیرد. اگر ترامپ تهدیدهای مکرر خود برای تخریب زیرساخت‌های ایران را عملی کند، این حملات می‌تواند اقتصاد ایران را بیش از پیش ویران کند و بر اساس حقوق بین‌الملل احتمالاً جنایت جنگی محسوب شود.
یک مقام آمریکایی نیز به اکسیوس گفت:
«اگر احساس شرمندگی یا کنارگذاشته‌شدن کند، کاری جسورانه انجام خواهد داد.» — یک مقام آمریکایی
بزی می‌نویسد که «تحقیر» برای ترامپ می‌تواند به این معنا باشد که دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند و اکثریت‌هایی بزرگ‌تر از انتظار، به‌ویژه در سنا، کسب کنند. ترامپ ماه گذشته در گردهمایی‌ای در فلوریدا گفت در حال بررسی «یک Epic Fury کوچک دیگر» است؛ اشاره‌ای به کارزار بمباران چند هفته‌ای آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از ۲۸ فوریه آغاز شد.
به نوشته بزی، در نخستین ساعات آن جنگ، حملات هوایی آمریکا و اسرائیل به کشته شدن ده‌ها مقام ارشد نظامی و سیاسی ایران از جمله آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر وقت، انجامید. ترامپ ابتدا به وعده پیروزی سریع دل بست و گمان می‌کرد او و نتانیاهو می‌توانند حاکمیت جمهوری اسلامی را که پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران به قدرت رسید سرنگون کنند. اما حاکمیت ایران، با وجود ترور رهبران ارشدش، برای جنگ بقا آماده بود: ایران با حملات موشکی و پهپادی به پایگاه‌های نظامی آمریکا در سراسر خاورمیانه پاسخ داد، تنگه هرمز را بست و خطوط لوله نفت و میدان‌های گاز کشورهای همسایه خلیج فارس را تخریب کرد و قیمت جهانی انرژی را بالا برد.
رهبران ایران همچنین به‌سرعت مجتبی خامنه‌ای، فرزند رهبر پیشین، را به‌عنوان رهبر جدید منصوب کردند و نفوذ تندروها را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، قدرتمندترین نیروی نظامی کشور، گسترش دادند. به نوشته بزی، جنگ ترامپ در نهایت یک خامنه‌ای را با دیگری جایگزین کرد و رهبران ایران را جسورتر ساخت تا از کنترل خود بر تنگه هرمز برای مطالبه امتیازهای تازه استفاده کنند.
مقام‌های ایرانی می‌گویند به هر کارزار نظامی تازه آمریکا که زیرساخت‌های کشور را هدف بگیرد، با حملات گسترده به پایگاه‌های آمریکا و زیرساخت‌های انرژی کشورهای همسایه خلیج فارس پاسخ خواهند داد. شنبه، مجتبی خامنه‌ای درباره پاسخ ایران هشدار داد:
«پاسخ ایران فوری خواهد بود و هیچ محدودیت جغرافیایی نخواهد داشت.» — مجتبی خامنه‌ای
این هشدار اشاره‌ای به احتمال حمله تهران به اهدافی فراتر از خاورمیانه بود.
به نوشته بزی، در روزهای آینده روشن می‌شود که ترامپ می‌تواند غرور و میل به انتقام خود را کنار بگذارد و با ایران توافق کند، یا همان اشتباه‌ها و خودبزرگ‌بینی‌ای را تکرار می‌کند که در آغاز او را به راه‌اندازی این جنگ فاجعه‌بار کشاند.
مسئولين و حاكمان ايران بايد كشور را از خطر جنگ دور كنند. ولي چرا نميخواهند ؟؟؟