فقط چند روز تا مشخص شدن سرنوشت بی بی باقی مانده
نقشه شوم نتانیاهو برای پیروزی در انتخابات/ آیزنکوت، در انتظار ضربه نهایی/ بی بی لحظه آخر ورق را برمی‌گرداند؟
خبرنگار: حسین صیقلانیائتلاف راستگرا و مذهبی مورد حمایت نتانیاهو حدود ۵۰ تا ۵۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را در اختیار خواهد داشت، در حالی که تعداد کرسی‌های اردوگاه مخالفان یهودی او بین ۵۱ تا ۵۶ کرسی متغیر است؛ هیچ‌کدام از دو بلوک به تنهایی به حد نصاب ۶۱ کرسی برای تشکیل دولت دست نمی‌یابند.
به گزارش خبرفوری، انتخابات کنست اسرائیل قرار است ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شود. جالب اینجاست که نظرسنجی‌های پایانی تصویری متفاوت از آنچه بنیامین نتانیاهو انتظار داشت، ترسیم می‌کنند: او همچنان سنگین‌ترین چهره سیاسی اسرائیل است، اما «بلوک سیاسی‌اش» در آستانه بن‌بست پارلمانی قرار دارد. بر اساس میانگین نظرسنجی‌های منتشرشده، ائتلاف راستگرا و مذهبی مورد حمایت نتانیاهو حدود ۵۰ تا ۵۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را در اختیار خواهد داشت، در حالی که تعداد کرسی‌های اردوگاه مخالفان یهودی او بین ۵۱ تا ۵۶ کرسی متغیر است؛ هیچ‌کدام از دو بلوک به تنهایی به حد نصاب ۶۱ کرسی برای تشکیل دولت دست نمی‌یابند. این وضعیت، نتانیاهو را با یک معادله پیچیده روبه‌رو کرده است: او نه می‌تواند به سادگی اکثریت را از دست بدهد و نه می‌تواند به سادگی آن را به دست آورد.
معادله کرسی‌ها: لیکود در جنگ با یاشار
در سطح حزبی باید گفت که حزب لیکود به رهبری نتانیاهو دیگر آن برتری قاطع گذشته را ندارد. نظرسنجی‌های اواخر اکتبر نشان می‌دهند که حزب میانه‌روی «یاشار» (به معنای «راست» یا «درست») به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد ارتش، با ۲۲ تا ۲۳ کرسی در جایگاه نخست قرار دارد، در حالی که لیکود با ۱۹ تا ۲۱ کرسی در جایگاه دوم ایستاده است. در برخی نظرسنجی‌های دیگر، تعداد کرسی‌های لیکود تا ۲۶ کرسی هم پیش‌بینی شده، اما روند کلی نشان‌دهنده فرسایش تدریجی پایگاه لیکود است. این نخستین بار در سال‌های اخیر است که یک حزب رقیب به طور مداوم از لیکود در نظرسنجی‌ها پیشی می‌گیرد.
در سمت راست طیف سیاسی، احزاب مذهبی و راست افراطی همچنان وزن قابل‌توجهی دارند. حزب شاس و یهودیت توراتی متحد (UTJ) — دو حزب اصلی حریدی (فوق‌ارتدوکس) — معمولاً هر کدام بین ۷ تا ۸ کرسی به دست می‌آورند. پیش‌بینی می‌شود حزب راست افراطی عوتسما یهودیت به رهبری ایتامار بن‌گویر و ائتلاف صهیونیسم دینی نیز هر کدام حدود ۶ تا ۸ کرسی به دست بیاورند. در مجموع، این احزاب ستون فقرات بلوک نتانیاهو را تشکیل می‌دهند، اما حتی با احتساب تمام آنها، شمار کل کرسی‌های به دست آمده به عدد طلایی ۶۱ نمی‌رسد.
چه ترکیبی نتانیاهو را به ۶۱ می‌رساند؟
نتانیاهو برای رسیدن به ۶۱ کرسی، ناچار است علاوه بر احزاب اصلی بلوک خود (لیکود، شاس، UTJ، عوتسما یهودیت و صهیونیسم دینی)، حداقل یک یا دو حزب دیگر را به ائتلاف خود جلب کند. گزینه‌های او محدود و دشوارند:
الف. آویگدور لیبرمن و حزب «اسرائیل خانه ما»: لیبرمن، وزیر دفاع پیشین و رهبر حزب سکولار و راستگرای «اسرائیل خانه ما» (Yisrael Beytenu)، یک شریک سنتی اما غیرقابل‌اعتماد برای نتانیاهو بوده است. پیش‌بینی می‌شود حزب او در نظرسنجی‌ها حدود ۸ کرسی به دست آورد. لیبرمن در گذشته از ائتلاف با نتانیاهو خارج شده و بارها او را به باج‌دهی به احزاب حریدی متهم کرده است. حتی اگر لیبرمن حاضر به پیوستن به ائتلاف شود، با توجه به مواضع سکولار او، احتمال همکاری‌اش با احزاب حریدی در یک دولت واحد بسیار پایین است. البته برخی تحلیل‌ها صراحتاً تأکید کرده‌اند که «اضافه شدن آویگدور لیبرمن نیز برای دستیابی به اکثریت ۶۱ کرسی کافی نخواهد بود».
ب. احزاب عربی: دو فهرست اصلی احزاب عربی — فهرست متحد عربی (Ra'am) و جبهه دموکراتیک برای صلح و برابری (Hadash-Ta'al) — در نظرسنجی‌ها مجموعاً ۱۴ تا ۱۶ کرسی به دست می‌آورند. از نظر ریاضی، این کرسی‌ها می‌توانند معادله را به نفع هر بلوکی تغییر دهند. با این حال، همکاری نتانیاهو با احزاب عربی از نظر سیاسی تقریباً غیرممکن است. پایگاه رأی‌دهندگان راست و مذهبی نتانیاهو چنین ائتلافی را «خیانت» تلقی می‌کنند و احزاب عربی نیز حاضر به حمایت از دولتی نیستند که بن‌گویر و اسموتریچ در آن حضور دارند.
ج. احزاب کوچک جدید: فهرست مشترک «هندل-زلیخا» (به رهبری Benny Gantz و Gideon Sa'ar) ممکن است از حد نصاب ۳.۲۵ درصد عبور کند و حدود ۴ کرسی به دست آورد، اما این حزب نیز در اردوگاه مخالفان نتانیاهو قرار دارد و حضورش در ائتلاف او بعید است.
گادی آیزنکوت و «یاشار»؛ مهم‌ترین تهدید نتانیاهو
مهم‌ترین تهدید برای نتانیاهو نه از درون جریان راست، بلکه از یک چهره نسبتاً تازه‌وارد ناشی می‌شود: گادی آیزنکوت. آیزنکوت رئیس پیشین ستاد ارتش اسرائیل (۲۰۱۵–۲۰۱۹)، حزب «یاشار» را کمتر از یک سال پیش از انتخابات تأسیس کرد. او در نظرسنجی‌ها به طور مداوم از نتانیاهو پیشی می‌گیرد و به عنوان «جدی‌ترین رقیب» او شناخته می‌شود. جذابیت آیزنکوت در است است که او « خلاصه همه آن چیزی است که نتانیاهو نیست»: چهره‌ای نظامی و بی‌حاشیه، بدون پرونده فساد، با تصویری میانه‌رو و کمتر تفرقه‌انگیز. با این حال، آیزنکوت نیز با مشکل مشابهی روبه‌روست: اردوگاه او متشکل از احزابی با اختلاف‌نظرهای عمیق است (از چپ‌گرایان تا راست‌گرایان میانه‌رو و احزاب عربی) و تشکیل ائتلافی پایدار تحت رهبری او نیز بسیار دشوار خواهد بود.
مهم‌ترین موانع نتانیاهو برای حفظ قدرت
الف. بن‌بست ۶۱ کرسی و مصائب «ماندن در قدرت»: اگر هیچ بلوکی نتواند ۶۱ کرسی را به دست آورد، نتانیاهو ممکن است به عنوان نخست‌وزیر دولت موقت (Caretaker) در قدرت باقی بماند، اما این «بقا» با قدرت اجرایی بسیار محدود همراه خواهد بود. او اکثریت مطمئنی در پارلمان نخواهد داشت و مخالفانش می‌توانند علیه سیاست‌های او متحد شوند. سناریوی بن‌بست سیاسی و برگزاری انتخابات مجدد (همانند دوره ۲۰۱۹–۲۰۲۲ که چهار انتخابات متوالی برگزار شد) بسیار محتمل است، اما این وضعیت برای نتانیاهو نیز فرساینده است، زیرا او را در موقعیت دفاعی قرار می‌دهد.
ب. بلوای حریدی‌ها: یکی از جدی‌ترین موانع درون‌بلوکی، اختلاف بر سر قانون سربازی اجباری یهودیان فوق‌ارتدوکس یا حریدی است. رهبران احزاب حریدی (شاس و UTJ) صراحتاً اعلام کرده‌اند که «از ورود به مذاکرات ائتلافی با هر حزبی پیش از تصویب معافیت قانون سربازی اجباری در کنست خودداری می‌کنند». این شرط، نتانیاهو را در تنگنای سیاسی قرار می‌دهد: او برای جلب حمایت حریدی‌ها باید قانونی را پیش ببرد که در گذشته با مخالفت شدید بخش‌های سکولار و حتی درون لیکود روبه‌رو شده است. اگر او نتواند این شرط را برآورده کند، حتی همان ۵۰ کرسی بلوک خودش نیز تهدید می‌شود.
ج. پرونده فساد و مشروعیت حقوقی: نتانیاهو همچنان درگیر یک محاکمه طولانی‌مدت فساد است. او با اتهامات رشوه، کلاهبرداری و خیانت در امانت روبه‌روست و در صورت محکومیت، با مجازات‌های سنگین از جمله حبس روبه‌رو خواهد شد. این پرونده نه تنها مشروعیت سیاسی او را در نظر بخشی از رأی‌دهندگان تضعیف می‌کند، بلکه در صورت تغییر موازنه قدرت در کنست، مخالفان می‌توانند با تسلط بر کمیته‌های پارلمانی، کمیسیون‌های تحقیق علیه او تشکیل دهند و روندهای حقوقی علیه او را تشدید کنند. نتانیاهو در کمپین انتخاباتی خود بر موضوع امنیت و تهدید ایران و حماس تمرکز کرده تا توجه را از پرونده فساد منحرف کند، اما این استراتژی نتوانسته است شکاف ۱۰ کرسی او با آستانه ۶۱ را پر کند.
استرس و فشاری که رو رسانه‌ها هست رو بی‌بی نیست.
بعد از حملات اسرائیل و آمریکا به جمهوری اسلامی به وضوح روشن شد که برای آنان فرقی بین سعید و مسعود در انتخابات نبود. برخلاف آنان ، جمهوری اسلامی هم انتخابات های آمریکا هم اسرائیل را بیشتر از خودشان دنبال می کند و انگار پس از صد و پنجاه سال هنوز اینجا کسی متوجه نشده که هر کسی آنجا بیاید با ایران مشکل جدی دارد . در هر صورت تا آنجا که یادم هست حتی وقتی نتانیاهو قدرت را موقت از دست داده است بسرعت تشکلیل کابینه به او سپرده شده و الان هم ما ۸ ماه است با اسرائیل جنگ نداریم و درگیری های ما با خودمان یا کشتی هایی است که از حوض خودمان می گذرند. پس جدی نگیریم که دیگر در جهان کسی ما را جدی نمی گیرد
یه سره داستان ببافید
چقد پیگیرید
اینا سره داستانی نمی بافند
می‌خواهند ببینند چطور می‌شه سره را از ناسره تشخیص داد، اما کور خوانده اند👍👎
تا تکلیف جنگ با ایران مشخص نشه
نتانیاهو باقی میمونه شک نکنید