مجسمه‌های چوبی رازآلودی که انگار از دل طبیعت بیرون آمده‌اند

مجسمه‌های هنرمند انگلیسی، تاچ پولارد (Tach Pollard)، بیشتر شبیه موجوداتی زنده‌اند تا اشیایی که با دست ساخته شده باشند؛ انگار سال‌ها در دل چوب‌های کهن پنهان بوده‌اند و حالا آرام‌آرام خودشان را نشان داده‌اند.

کپی شد

کدخبر: 3209470

پولارد هنرمندی خودآموخته است و در کارش به همان اندازه که به مهارت تکیه می‌کند، به حس درونی‌اش هم اعتماد دارد. او در اوایل بیست‌سالگی شروع به کار با ریشه‌های بلوط کرد و به‌جای اینکه چوب را به شکل دلخواه خودش دربیاورد، اجازه می‌داد فرم طبیعی چوب مسیر کار را تعیین کند. به این ترتیب، سبک شخصی‌اش شکل گرفت؛ سبکی که در آن مرزی میان هنرمند و ماده وجود ندارد و این دو با هم یکی می‌شوند.

بعدها، وقتی به باکینگهام‌شر نقل‌مکان کرد و با چوب زالزالک آشنا شد، کارش حال‌وهوایی رازآلودتر پیدا کرد. زالزالک در فرهنگ عامه بریتانیا با داستان‌هایی درباره پری‌ها، آیین‌های مقدس و جادوهای قدیمی پیوند دارد. این داستان‌ها فقط الهام‌بخش آثار او نیستند، بلکه انگار در آن‌ها حضور دارند. پیکره‌هایی که او می‌سازد اغلب حالتی بینابینی دارند؛ نه کاملاً انسان‌اند و نه صرفاً یک روح، بلکه چیزی میان این دو؛ گویی از دل افسانه‌ها بیرون آمده‌اند.

این مجسمه‌ها حس سکون ندارند؛ بیشتر شبیه لحظه‌ای هستند که در میانه یک تغییر متوقف شده است؛ مثل چوبی که به داستان تبدیل می‌شود و سایه‌ای که به یک حضور واقعی بدل می‌گردد. پولارد فرایند کارش را نوعی گفت‌وگو می‌داند؛ نور به او کمک می‌کند شکل‌های پنهان را ببیند، بوی چوب در حین کار تغییر می‌کند، و چیزی که از قبل در دل چوب بوده، کم‌کم آشکار می‌شود. برای همین، آثار او بیشتر از اینکه «ساخته» شوند، «کشف» می‌شوند؛ نوعی همراهی آرام میان هنرمند و رازهایی که درون چوب نهفته است.