اعتراف رسانه عبری به شکست
ژنرالهای اسرائیلی مردد شدند؛ جنگ سوم قرار است چه چیزی را تغییر دهد؟
همزمان با افزایش تحرکات سیاسی و نظامی در اسرائیل، بحث درباره آغاز سومین جنگ با ایران در فاصله یک سال و نیم گذشته بار دیگر به یکی از موضوعات اصلی محافل سیاسی و امنیتی این رژیم تبدیل شده است. با این حال، برخلاف تصور از وجود یک اجماع در تلآویو برای حمله مجدد، اختلافنظر جدی میان مقامهای ارشد اسرائیلی درباره زمان، ضرورت و اهداف چنین جنگی وجود دارد.
به گزارش خبرفوری، وبسایت اسرائیلی واینت در تحلیلی با عنوان «بار سوم معجزه میکند؟» به این اختلافات پرداخته و هشدار داده است که اسرائیل هنوز نتوانسته درباره نتایج دو جنگ قبلی با ایران به جمعبندی روشنی برسد و اکنون در حال آمادهسازی افکار عمومی برای یک رویارویی تازه است.
دو جبهه در تلآویو؛ حمله فوری یا صبر راهبردی؟
در یک سوی این اختلاف، بنیامین نتانیاهو و شماری از مقامهای ارشد امنیتی، از جمله رئیس موساد و مشاور امنیت ملی، قرار دارند. این جریان معتقد است حمله نظامی به ایران باید در سریعترین زمان ممکن انجام شود؛ ترجیحا با مشارکت آمریکا و در صورت لزوم حتی بدون همراهی واشنگتن.
بیشتر بخوانید:
حرکت نفتکشهای ایرانی به سمت محاصره؟ | آیا ایران برای شکستن محاصره دریایی آمریکا آماده جنگ میشود؟
اعتراف غیرمنتظره پنتاگون | آمریکا با مهمات تاریخگذشته به جنگ ایران رفت
از ابر قارچی عراق تا بمب کثیف در واشنگتن؛ شباهت دو روایت جنجالی
سناریوی لیبی برای ایران | پشت پرده گزارش جنجالی نیویورکتایمز درباره سدهای ایران
در سوی دیگر، ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، قرار دارد که با وجود تأیید نگرانیها درباره وضعیت ایران، معتقد است شرایط هنوز به مرحلهای نرسیده که یک دولت موقت و فاقد پشتوانه سیاسی کافی، تصمیم به آغاز جنگ بگیرد و میلیونها اسرائیلی را روانه پناهگاهها کند.
به نوشته این رسانه، موضع زمیر در مقایسه با رویکرد نتانیاهو، مسئولانهتر به نظر میرسد؛ زیرا بر ارزیابیهای حرفهای نظامی و ملاحظات جمعی تکیه دارد. با این حال، حمایت از موضع او نباید به معنای نادیده گرفتن عملکرد گذشته فرمانده ارتش اسرائیل باشد.
ادعاهای پیروزی که با واقعیت میدان فاصله داشت
یکی از انتقادهای اصلی مطرحشده در این تحلیل، به نقش زمیر در ارائه تصویری پیروزمندانه از دو جنگ گذشته بازمیگردد. او پس از نخستین جنگ مدعی شد برنامه هستهای ایران برای سالها به عقب رانده شده است. پس از جنگ دوم نیز از نابودی صنایع تسلیحاتی، سامانههای پدافند هوایی و پرتابگرهای موشکهای زمینبهزمین ایران سخن گفت.
با این حال، فاصله میان این ادعاها و آنچه در میدان مشاهده شد، از همان ابتدا پرسشهایی را ایجاد کرد. نویسنده معتقد است پیش از ورود به جنگی تازه، باید مشخص شود ارزیابیهای قبلی ارتش تا چه اندازه با واقعیت مطابقت داشتهاند.
از نگاه این تحلیل، بخشی از حمایت رسانههای اسرائیلی از زمیر نیز نه لزوما به دلیل کارنامه نظامی او، بلکه به دلیل قرار گرفتنش در برابر نتانیاهو و اختلافات سیاسی با نخستوزیر است.
هدف اصلی جنگ چه بود؟
یکی از مهمترین پرسشهای مطرحشده در این مقاله، سرنوشت هدف سیاسی جنگهای گذشته است. به اعتقاد نویسنده، زمیر پس از عملیات «شیر غران» ظاهرا هدف سوم اسرائیل و آمریکا، یعنی سرنگونی حکومت ایران، را از دستور کار خارج کرد؛ گویی این هدف متعلق به دیگران بوده و مسئولیت او صرفا اجرای عملیات بمباران بوده است.
این در حالی است که نتانیاهو پیشتر اعلام کرده بود دستور سرنگونی حکومت ایران را به ارتش داده است. این اظهارات در مراسم فارغالتحصیلی افسران و در حضور رئیس ستاد ارتش مطرح شد؛ موضوعی که به اعتقاد نویسنده، مسئولیت زمیر برای پاسخگویی درباره سرنوشت این مأموریت را بیشتر میکند.
جنگ سوم قرار است چه چیزی را تغییر دهد؟
پرسش اساسی این است که اگر سرنگونی حکومت در کشوری با جمعیتی نزدیک به ۱۰۰ میلیون نفر بدون رهبری و مشارکت آمریکا امکانپذیر نیست و حتی با حضور واشنگتن نیز بسیار دشوارتر از تصورات اولیه بوده، تکرار حملات نظامی چه دستاورد راهبردی خواهد داشت؟
نویسنده تأکید میکند اسرائیل نمیتواند بدون پذیرش ناکامیهای احتمالی دو جنگ قبلی و بررسی ادعاهای مطرحشده درباره نتایج آنها، جامعه خود را برای جنگ سوم آماده کند.
در واقع، مسئله فقط زمان حمله بعدی نیست؛ بلکه مشخص نبودن هدف نهایی و فقدان تضمین درباره تحقق آن است. اسرائیل پیش از ورود به رویارویی تازه باید توضیح دهد که از جنگ قبلی چه آموخته و قرار است این بار به چه نتیجهای برسد.
در غیر این صورت، جامعه اسرائیل بار دیگر به سمت جنگی سوق داده خواهد شد که نه دستاوردهای گذشته آن روشن است و نه مقصد نهاییاش.