فارین پالیسی: ترامپ باید فقط اعتراف کند که اشتباه کرده | تقصیرات را گردن نتانیاهو بینداز و فرار کن

به گزارش خبرفوری استدلال اصلی مقاله این است که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران از ابتدا یک اشتباه بزرگ و شکست راهبردی بوده و ترامپ به جای تلاش برای نمایش آن به‌عنوان پیروزی، بهتر است صریحاً اعتراف کند که محاسبه‌اش اشتباه بوده است. والت می‌گوید تقریبا هیچ‌یک از اهداف اعلام‌شده جنگ محقق نشده‌اند: حکومت ایران سقوط نکرده، ذخایر هسته‌ای ایران از بین نرفته، برنامه موشکی و پهپادی تهران همچنان فعال است و جمهوری اسلامی نشان داده که هنوز توانایی مختل کردن تنگه هرمز و آسیب زدن به اقتصاد منطقه و جهان را دارد. به گفته او، تمام لفاظی‌ها و نمایش قدرت ترامپ و وزیر دفاعش پیت هگست اکنون بیشتر شبیه تبلیغات توخالی به نظر می‌رسد.

والت معتقد است پس از رسیدن به هرگونه توافق احتمالی، دولت ترامپ تلاش خواهد کرد این بحران را نوعی «پیروزی استراتژیک» معرفی کند، اما به باور او بیشتر ناظران چنین روایتی را باور نخواهند کرد. او می‌نویسد هرچه کاخ سفید بیشتر تلاش کند این شکست را موفقیت جلوه دهد، بیشتر غیرواقع‌بین و فرار از واقعیت به نظر خواهد رسید.

بیشتر بخوانید:

مقام موساد: انتشار عکس جنجالی رستم قاسمی کار ما بود | اولین بار چه کسی عکس را منتشر کرد؟

عکس جنجالی که پاچه‌خواری اسکات بسنت از ترامپ را فاش کرد

دست رد همسر جی‌دی‌ ونس به آقای معاون | عیسی به دین خود موسی به دین خود!

از نگاه نویسنده، جنگ نه‌تنها اهدافش را محقق نکرد، بلکه اعتبار آمریکا و شخص ترامپ را نیز تضعیف کرده است.

بخش مهمی از مقاله به این موضوع می‌پردازد که چرا سیاستمداران تقریبا هیچ‌وقت اشتباهات خود را نمی‌پذیرند، حتی زمانی که شکست آشکار است. والت می‌گوید در سیاست خارجی، رهبران معمولا حاضر نیستند اعتراف کنند تصمیماتشان اشتباه بوده، چون نگرانند مخالفان سیاسی از آن علیه‌شان استفاده کنند یا تصویر قدرتشان آسیب ببیند. او مثال‌هایی مانند بوریس جانسون که هنوز از برگزیت دفاع می‌کند یا مایک پمپئو که همچنان حمله به عراق و خروج از توافق هسته‌ای ایران را تصمیم‌های درستی می‌داند، مطرح می‌کند. در مقابل، او به موارد نادری اشاره می‌کند که رهبران آمریکایی مسئولیت اشتباهات خود را پذیرفته‌اند؛ مانند جان اف کندی پس از شکست عملیات خلیج خوک‌ها یا رونالد ریگان در ماجرای ایران ـ کنترا.

والت استدلال می‌کند که ترامپ، به دلیل شخصیت غیرمتعارف و پایگاه سیاسی بسیار وفادارش، شاید تنها رئیس‌جمهور آمریکایی باشد که حتی اگر علنا بگوید اشتباه کرده، همچنان بخش بزرگی از هوادارانش را حفظ کند. او حتی پیشنهاد می‌دهد ترامپ می‌تواند بخشی از مسئولیت را گردن بنیامین نتانیاهو و مشاوران جنگ‌طلب بیندازد و بگوید بر اساس اطلاعات و توصیه‌های اشتباه تصمیم گرفته است. نویسنده اشاره می‌کند که نتانیاهو اکنون در آمریکا و حتی داخل اسرائیل به چهره‌ای روزبه‌روز نامحبوب‌تر تبدیل شده و شاید مقصر دانستن او حتی از نظر سیاسی به سود ترامپ باشد.

مقاله همچنین توضیح می‌دهد که ترامپ می‌تواند استدلال کند مسئله ایران سال‌ها برای آمریکا حل‌نشده باقی مانده و هیچ‌یک از روسای‌جمهور قبلی نیز نتوانسته‌اند آن را حل کنند. او می‌تواند بگوید تصور می‌کرد فشار نظامی و بمباران شاید این بار حکومت ایران را وادار به عقب‌نشینی کند. اما به گفته والت، این محاسبه کاملا اشتباه از آب درآمد و دولت آمریکا قدرت و ظرفیت جمهوری اسلامی برای بقا و مقاومت را دست‌کم گرفت.

در بخش پایانی، والت می‌گوید مشکل اصلی این است که ترامپ احتمالا هرگز حاضر نخواهد شد چنین اعترافی بکند، زیرا فکر می‌کند پذیرش اشتباه تصویر «رهبر قدرتمند» او را نابود می‌کند و مخالفانش را جسورتر خواهد کرد. از نگاه نویسنده، ترامپ بیش از آنکه نگران منافع بلندمدت آمریکا باشد، نگران تصویر تاریخی و شخصی خودش است و می‌خواهد همچنان به‌عنوان یک رئیس‌جمهور موفق و قدرتمند دیده شود.