رنگ دود چه رازی را فاش میکند؟ کدامش خطرناک است؟
رنگ برخی دودها نوع مواد منفجره را نشان می دهد و میزان خطرناک بودن آن دود را مشخص می کند.
دود سفید از بخار آب تا اکسیدهای فلزی
رایجترین دود، در اکثر موارد، این رنگ نشاندهنده خروج رطوبت از مواد سوختنی است. تقریباً تمام مواد جامد در هنگام گرم شدن اولیه، بخار آب آزاد میکنند که به صورت دودی سفید و شفاف دیده میشود و به سرعت در هوا محو میشود.
دود سیاه امضای مواد نفتی و تیانتی
وقتی اکسیژن در محیط کم باشد و مواد هیدروکربنی (مثل لاستیک، پلاستیک و بنزین) بسوزند، غول سیاه پدیدار میشود. مواد منفجرهای مانند TNT به دلیل کمبود اکسیژن در ساختار خود، پس از انفجار ابری کاملاً سیاه تولید میکنند. اگر دود سیاه به صورت ضربانی از منافذ ساختمان خارج شود، آتشنشانان میدانند که انفجار مهیب «بکدرافت» در راه است.
نارنجی و قهوهای زنگ خطر نیتراتها:
شاید ترسناکترین رنگ در دنیای جرمشناسی، نارنجی تیره یا قرمز-قهوهای باشد. این رنگ مستقیماً با گاز سمی دیاکسید نیتروژن در ارتباط است.
در حریقهای ساختمانی، دود قهوهای معمولاً به معنای سوختن تیرهای چوبی سازه و احتمال ریزش قریبالوقوع ساختمان است.
دودهای رنگی (بهویژه نارنجی و سیاه غلیظ) به شدت سمی هستند.
استنشاق دود نارنجی میتواند باعث ادم ریوی تاخیری شود؛ یعنی فرد ممکن است ساعتها پس از حادثه دچار خفگی ناگهانی شود. در صورت مشاهده این رنگها، بلافاصله شعاع ایمنی را رعایت کنید.
