زمان ارائه کارنامه در سال «اقدام و عمل» فرا رسیده است
نشریه خط حزب‌الله در شماره این هفته خود و در بخش سخن این شماره به موضوع شعار سال اشاره کرده و نوشته است: حالا بیش از 11 ماه از آن سخنان و از آن توصیه‌ها و هشدارها گذشته است و رهبر انقلاب و مردم در انتظار نتایج عملکرد دولت و مسئولان هستند.
متن کامل این مطلب به شرح زیر است:
«وقت محدود است: چهار سال یا به نگاهی هشت سال؛ وقت محدود است، مثل برق هم می‌گذرد. من در همین اتاق یا آن اتاق با بعضی از دولت‌های قبلی که بعضی از شماها هم در آنها بودید، همین را مکرّراً تکرار کردم: روز اوّلِ دولت به فکر این باشید که این مثل برق می‌گذرد. وقتی انسان به چهار سال پشت سرش نگاه می‌کند، می‌بیند کأنّه مثل یک روز گذشت - تَمرُّ مَرَّ السَّحاب - منتها در داخل همین وقت محدود، فرصتها نامحدود است؛ یعنی هر ساعتِ شما یک فرصت برای شما است. هر حادثه‌ای که پیش می‌آید یک فرصت برای شما است. هر فکری که به ذهن شما می‌رسد، ابتکاری که به ذهنتان می‌آید، یک فرصت برای شما است. این فرصتها را از دست ندهید. 6/6/92» این عبارات را رهبر انقلاب سه سال و شش ماه قبل در دیدار با کابینه تازه شکل گرفته دولت یازدهم خطاب به رئیس‌جمهور و اعضای کابینه ایشان بیان کردند.
این جملات اما تنها توصیه ایشان به دولت آقای روحانی نبود. کما اینکه این توصیه تنها به دولت یازدهم هم نبوده و رهبر انقلاب همواره همه مسئولان قوای دولتی و تقنینی و قضایی و سایر نهادهای جمهوری اسلامی را در ادوار گذشته و حاضر به «استفاده از فرصت خدمت به مردم» توصیه کرده‌اند.
اما توصیه ایشان به دولت یادهم در سال جاری تفاوتی اساسی با همه موارد پیشین داشت. رهبر انقلاب در پیام نوروزی خود با بر شمردن چهار مسئله اصلی مردم یعنی «مهار گرانی»، «حل مشکل رکود»، «تقویت تولید داخلی» و «رفع بیکاری» سال 1395 را «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» نامگذاری کردند. ایشان در همان پیام با بیان اینکه «آنچه که لازم است ادامه پیدا کند، عبارت است از اقدام کردن و عمل کردن و روی زمین، محصول کار را به مردم نشان دادن 1/1/95 » به دولت محترم و همه مسئولان تاکید کردند: «البته توقع نداریم که این اقدام و عمل، در ظرف یک سال همه‌ی مشکلات را حل کند؛ اما مطمئنیم که اگر چنانچه اقدام و عمل به صورت برنامه‌ریزی شده و درست انجام بگیرد، ما در پایان این سال آثار و نشانه‌های آن را مشاهده خواهیم کرد. 1/1/95 »
حالا اما در فاصله یک ماه مانده به پایان سال رهبر معظم انقلاب یکبار دیگر همان مطالبات ابتدای سال را تکرار می‌کنند و این بار از گلایه‌های مردم در این زمینه سخن می‌گویند: «ما امروز دچار مشکلیم، نمی‌شود مشکلات مردم و گلایه‌های مردم را نادیده گرفت؛ مسئولین باید جدّی بگیرند. مسئله‌ی بیکاری مهم است، مسئله‌ی رکود مهم است، مسئله‌ی گرانی مهم است؛ اینها مسائلی است که وجود دارد. البتّه مسئولین تلاش می‌کنند، ما می‌بینیم امّا ظرفیّتها بیش از اینها است. 27/11/95 »
راهبرد بن بست نمایی از سوی دشمن
در کنار کم‌کاری‌ها و اهمال‌کاری‌های احتمالی و در کنار عدم تدبیرهای داخلی و ضعف‌های مسئولان باید گفت که «هدف جبهه‌ی مخالف نظام اسلامی و انقلاب اسلامی و دشمن ما این است که راه را بن‌بست نشان بدهد. خودشان هم می‌گویند ما بایستی این کارها را بکنیم، این فشارها را وارد کنیم، این محاصره را بکنیم، این تحریم را بکنیم، تا مسئولان جمهوری اسلامی در محاسبات خودشان تجدیدنظر کنند. 3/5/91 »
در صورتی‌که این جنگ اقتصادی و رسانه‌ای دشمنان در بن‌بست نمایی کشور، در صورت توجه به راهبردها و رهنمودهای رهبر انقلاب که اتفاقا تحقق‌پذیر و شدنی است می‌تواند به یک جنگ مغلوبه علیه دشمنان ملت ایران تبدیل شود. به شرطی که مسئولان وجه غالب همت و تلاش خود را برای تحقق آن بسیج کنند: «ما در بن‌بست نیستیم، ما در مسائل اقتصادی در بن‌بست قرار نداریم؛ مشکلات هست، از دو طرف، سه طرف، چهار طرف مشکلات هست امّا محلّ خروج از مشکلات هم مشخّص است. چه‌جوری میشود از این مشکلات خارج شد؟ مسئولین باید تلاش کنند. 27/11/95 »
راه روشن و مشخص است
در برابر این راهبرد بن‌بست نمایی دروغین دشمنان، نقشه راه در سال 1395 کاملا روشن و مشخص است. 10 اقدام مشخص و قابل اجرا و ارزیابی که رهبر انقلاب در سخنرانی نوروزی در حرم رضوی پیشنهاد کردند راهکار قطعی برای حل چهار مشکل اصلی مردم یعنی گرانی و بیکاری و رکود و ضعف در تولید ملی است. «می‌توانیم مصونیت بدهیم کشور را تا دیگر در مقابل تحریم به خودمان نلرزیم که ما را تحریم خواهند کرد. خب تحریم بکند؛ اگر اقتصاد مقاومتی شد، تحریم دشمن تأثیر قابل توجّهی نخواهد کرد. این میشود حرکت انقلابی و حرکت مؤمنی. آن‌وقت اگر ما این کارها را کردیم، مسئولین محترم دولتی آخر سال 95 میتوانند بیایند گزارش بدهند که ما این چند هزار کارگاه و کارخانه و مزرعه و دامداری و امثال اینها را احیاء کردیم. میتوانند بیایند اینها را بگویند؛ میتوانند به مردم گزارش بدهند، مردم هم ببینند و حس کنند. 1/1/95 »
حالا بیش از 11 ماه از آن سخنان و از آن توصیه‌ها و هشدارها گذشته است و رهبر انقلاب و مردم در انتظار نتایج عملکرد دولت و مسئولان هستند: «خب، ما [امسال را] عرض کردیم سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل؛ [سال] دارد تمام میشود؛ الان آخر بهمن است، اقدام و عمل باید نشان داده بشود. من اوّل سال هم گفتم که مسئولین کشور -چه مسئولین قوّه‌ی مجریّه و دولت، چه مسئولین قوّه‌ی قضائیّه، چه مسئولین مجلس؛ فرقی نمیکند، همه- آخر سال باید نشان بدهند که در این سال برای اقدام و عمل چه کردند؛ نگویند باید چنین بشود، باید بگویند چنین شد؛ این را باید مشخّص بکنند. 27/11/95 »
به گزارش تسنیم، این نشریه در بخش گزارش خود نیز ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا را مورد توجه قرار داده و به نقش مادران و همسران انقلابی شهدای انقلاب اسلامی اشاره کرده است.
متن کامل این مطلب نیز به شرح زیر است:
فاطمیه، روایت بانوی انقلابی
پانزدهم مهرماه امسال، جمعی از خانواده‌های شهدای مدافع حرم، میهمان رهبر انقلاب بودند. اواسط مراسم، رهبر انقلاب، خطاب به یکی از بانوان حاضر در مجلس می‌گویند: «خانم زهرای معظمی، مادر گرامی شهیدان؛ حال شما خوبه؟» مادر شروع به صحبت می‌کند؛ با لهجه‌ی شیرین شوشتری می‌گوید که یک شهید در جنگ داده، و یک شهید در جنگ سوریه، و یک اسیر که هشت سال در اسارت عراق بوده است. آقا در حق مادر دعا می‌کند که: «خداوند متعال شما را از اعوان و انصار نزدیک امام زمان(ع) قرار بدهد.»
مادر که همچون کوه استوار است، با اینکه خوشحال از این دعا است، اما چیز دیگری می‌خواهد: "دو تا فرزند دیگر هم دارم که به فدایت حاج آقا!" آقا اما می‌گویند: «نه؛ آنها را ان‌شاءالله خدا برایتان نگه دارد.» پس از او، نوبت به همسر شهید می‌رسد. رهبر انقلاب می‌گویند: «من خواندم وصیّت‌نامه‌ی این شهید را که به این همسرش می‌گوید که اگر شما نبودی، من به این راه نمی‌رفتم. شما بودی که کمک کردی من به این راه بروم.»
در آغوش همسر شهید، دختر 20روزه‌ی شهید قرار دارد. دختری که نه او هیچ‌گاه پدرش را دید و نه پدر او را. همسر شهید رو به آقا می‌کند و می‌گوید اگر ممکن است در گوش فرزندش اذان و اقامه بگویند. آقا هم رو به جمعیت مردان گفت که بچه را از مادرش بگیرند و بیاورند. نسل پنجم انقلاب، حالا در دامن رهبر انقلاب آرام گرفته است...
می‌گویند تاریخ را فاتحان می‌نویسند. شاید به این جمله بتوان "تبصره‌ای" اضافه کرد و آن اینکه اگر تاریخ را فاتحان نوشته‌اند، آن فاتحان هم اغلب مردان بوده‌اند. شاید برای همین هم نقش زنان در تحولات و رخدادهای اجتماعی و سیاسی، معمولا نادیده گرفته میشود. حال آنکه، پر بیراه نیست اگر بگوییم، نقش زنان در مواقعی حتی از مردان هم بیشتر بوده است. شاهد مدعا، تاریخ انقلاب و دفاع مقدس است: «مادر، مادر شهید، مادر دو شهید، مادر سه شهید، مادر چهار شهید؛ شوخی نیست؛ اینها به زبان آسان می‌آید. بچه‌ی انسان سرما می‌خورد، دو تا سرفه می‌کند، چقدر نگران می‌شویم؟ یک بچه‌ی انسان برود کشته بشود، دومی برود کشته بشود، سومی برود کشته بشود؛ شوخی است؟ و این مادر با همان احساسات مادرانه‌ی سالم و جوشان و پرفوران، آنچنان نقشی ایفاء کند که صد تا مادر دیگر تشویق بشوند بچه‌هاشان را بفرستند میدان جنگ. اگر این مادرها آن وقتی که جنازه‌ی بچه‌هاشان می‌آمد یا حتّی نمی‌آمد، آه و ناله می‌کردند، گله می‌کردند، یقه چاک می‌زدند، اعتراض به امام و اعتراض به جنگ می‌کردند، مطمئناً جنگ در همان سال‌های اول و در همان مراحل اول زمین‌گیر می‌شد. نقش مادران شهدا این است. 14/10/90 »
ماجرا اما فقط این نیست که مادری، از فرزند خویش می‌گذرد و برای دفاع از وطن، او را به آوردگاه رزم می‌فرستد، مسئله این است که این مادر، فهم و بصیرتی دقیق و جامع از اوضاع زمانه دارد. برای همین، در زمانه‌ای که بسیاری از مدعیان سیاست، منطق مبارزه جمهوری اسلامی در عراق و سوریه را نمی‌فهمند، «مادر مؤمن و انقلابی»، خود به فرزندش اذن یا دستور می‌دهد برای جنگ. «جمله‌ی خوبی را این برادر عزیز اینجا گفتند. گفتند خانواده‌ها می‌گفتند اگر این رزمنده را ما از خانه بیرون نفرستیم، فردا دشمن دم در خانه می‌آید، باید بجنگیم. این خیلی نکته‌ی مهمی است؛ این همان نکته‌ای است که امیرالمؤمنین فرمود هر جماعتی که در داخل خانه‌ی خودشان مورد تهاجم دشمن قرار بگیرند، غفلت کنند از این که دشمن دارد می‌آید، اینها شکست خواهند خورد. 15/6/95 »
فاطمیه، بیش و پیش از هر چیزی، روایت مادران و همسران انقلابی شهداست. روایتی که در رأس آن، برترین بانوی عالم قرار دارد و بخشی از آن، در ماجرای دفاع از امیرالمؤمنین در مدینه نمود پیدا کرد، بخشی از آن در کربلای 61 هجری، با فریاد «ما رأیت الا جمیلا»ی زینب کبری جلوه‌نمایی کرد، بخشی از آن در کربلای شلمچه و فاو و اروند، و بخشی از آن در مقتل عراق و سوریه. نیمه پنهان همه‌ی این حوادث، که قله‌های تاریخ بشریت محسوب می‌شوند، زنان و مادران شهدایند. همان‌ها که مردآفرینان روزگارند: «بارها من این را گفته‌ام؛ در زیارت خانواده‌های شهدا، اغلب اوقات مادران شهید را شجاع‌تر و مقاوم‌تر از پدران شهید یافتم. مگر محبت مادر را میشود با محبت پدر مقایسه کرد؟ روح لطیف زنانه، آن هم نسبت به جگرگوشه، این را پرورش بدهد، بزرگ کند مثل دسته‌ی گل، بعد راضی بشود که او برود میدان جنگ و به شهادت برسد؛ بعد برای اینکه جمهوری اسلامی دشمن‌شاد نشود، بر جنازه‌ی او گریه هم نکند! که بنده مکرر به این خانواده‌های شهدا گفتم گریه کنید؛ چرا گریه نمی‌کنید؟ گریه ایرادی ندارد. گریه نمی‌کردند، می‌گفتند می‌ترسیم جمهوری اسلامی دشمن‌شاد شود. زن مگو، مردآفرین روزگار. 23/2/91 »
نسل پنجم انقلاب، میراث‌دار فاطمیه، و چنین مادرانی است. و همین است که انقلاب همچنان تداوم دارد. نسلی که در دامان رهبر انقلاب بزرگ شده است.
منبع: تسنیم
15
