چرا برابر هله هوله مقاومت نداریم؟

علم می‌گوید شما نه به ‌دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرک‌های موجود درمحیط‌تان غذا می‌خورید.اما آیا تابه‌حال متوجه شده‌اید که وقتی این کارانجام می‌شود، بیشتربدون این که به آن فکرکنید دست‌تان مدام به سمت بسته خوراکی می‌رود تا زمانی که محتویات آن تمام شود؟

یک مقاله جدید ازدانشگاه«ایست انگلیا» می‌نویسد دلیل این موضوع را احتمالا می‌داند.این مقاله می‌گوید روند افزایشی چاقی صرفا به اراده مربوط نمی‌شود،بلکه نشانه‌ای است ازاین که محیط‌های پرازغذا وپاسخ‌های آموخته‌شده ما به محرک‌های اشتهابرانگیز،کنترل‌های طبیعی اشتهای بدن را تحت‌الشعاع قرارمی‌دهند.

یعنی ما هرچقدرسیرباشیم همیشه با غذایی که ظاهرش اشتهابرانگیزاست،تحریک می‌شود. یعنی درجهانی که درآن به‌طور مداوم تبلیغات وتصاویرغذا به ما ارائه می‌شود، این یک مشکل است: بسیاری از خوراکی‌های میان‌وعده‌ای مانند شکلات، بیسکویت وچیپس،کالری زیاد اما ارزش تغذیه‌ای کمی دارند.

سیرهستید اما مغزتان همچنان می‌گوید:«به به!»

پاسخ به این سوال که چرا نمی‌توانیم قید خوردن تنقلات را بزنیم این است؛ممکن است غذایی را تا جایی بخورید که کاملا سیرشوید، اما مغزتان همچنان وقتی تصاویرآن را می‌بینید می‌گوید:«به به!» درواقع این یک سیستم پاداش درمغزاست. این بخشی از مغزاست که نه‌تنها وقتی تصاویر غذای خوشمزه را می‌بینید، بلکه زمانی که غذای خوشمزه‌ای می‌خورید، یا به تصاویر تحریک‌کننده نگاه می‌کنید نیز فعال می‌شود.

در نتیجه این موضوع یک عادت ناخودآگاه را تقویت می‌کند، غذای خوشمزه را می‌بینید، سپس غذای خوشمزه می‌خورید،که این ممکن است کنترل‌های طبیعی اشتهای بدن را بی‌اثرکند. این یعنی نه به دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرک‌های موجود درمحیط‌تان غذا می‌خورید.

چطور در برابر خوردن هله هوله مقاومت کنیم؟

البته گاهی اوقات ما دربرابرتنقلات سعی می‌کنیم مقاومت کنیم که مربوط به کنترل‌کننده‌های رفتاری دربدن می‌شود. یکی ازاین‌ها ممکن است بخشی ازوجود شما باشدکه می‌خواهد وزن کم کند.اما یک کنترل دیگر دردرون ما وجود داردکه صرفا به محرک‌ها پاسخ می‌دهد و دراقداماتی درگیرمی‌شود که متناسب با آن محرک‌ها باشند؛ دراین مورد،مانند درازکردن دست به‌سمت بیسکویتی که درمعرض دید قراردارد.

اگر می‌خواهید ازپرخوری اجتناب کنید،محرک‌های غذایی چقدرخطرناک‌اند؛ پس دشمن خود را بشناسیدوخودتان را درمعرض این محرک‌ها قرارندهید.دراین صورت [برای پرخوری] وسوسه نخواهید شد، زیراچیزی وجود نخواهد داشت که شما را وسوسه کند.