کودکان بی‌پناه جنگ

واضح است آسیب روحی پس از فقدان والدین، صرفا قسمتی از رنج تحمیل شده بر این کودکان است. مسیر زندگی این کودکان در سیاهی جنگ اگر نگوییم سیاه می‌شود، حتما خاکستری می‌شود؛ چرا که این کودکان   در ساده‌انگارانه‌ترین نظر به وضعیت تحمیل شده بر آن‌ها، دچار اختلالات روانی می‌شوند.

در این راستا، داوود فتحی، روانشناس کودک و نوجوان در گفتگو با خبرفوری"اظهار داشت": تمام کودکانی در بستر جامعه دچار جنگ قرار دارند در معرض آسیب روانی قرار دارند؛ با اینحال، به هر میزانی که این کودکان به کانون بحران نزدیک باشند مانند از دست دادن والدین، آسیب بیشتری متوجه آنان است.

فتحی ادامه داد: لذا، تمام کودکان در بستر جنگ قربانی محسوب می‌شوند، زخم عمیق جنگ بر روح کودکان شامل تمام فرزندان این سرزمین می‌شود، چه کودکانی که فقط صدای بمباران و فعالیت پدافندها را می‌شنوند و چه کودکانی که دچار آسیب جسمانی شده‌اند و یا زیر آوار محبوس بوده‌اند و در نهایت چه کودکانی که والدین خود را از دست می‌دهند.

اختلالات روانی شایع و نشانه‌های آن

در راستای شناخت آسیب‌های روانی وارد شده بر این کودکان، فتحی اظهار داشت: شوک، حملات وحشت (پنیک)، افسردگی و اختلال استرس پس‌از آسیب (PTSD)، از آسیب‌های رایج وارد شده بر کودکان در این شرایط می‌باشند که نشانه‌های آن شامل کابوس دیدن، خیره شدن، بهانه‌گیری و تغییر محسوس در رفتار معمول کودک است.

با اینحال شرایط برای کودکانی که والدین خود را از دست داده‌اند و سرپرستی برای آنها وجود ندارد، متفاوت خواهد بود و برای زیستن نیاز به پذیرش در محیط‌های نهادی مانند بهزیستی، دارند.  

در این رابطه، موسوی چلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در گفتگو با خبرفوری اظهار داشت: همه کودکانی که در شرایط بحران بصورت دائم یا موقت سرپرستشان را از دست می‌دهند یا سرپرستشان به واسطه مجروحیت در بیمارستان بستری شوند، بهزیستی از روز اول رایگان آن‌ها را با هماهنگی مرجع قضایی پذیرش می‌کند و در تمام مراحل اقامت از خدمات مددکار‌ی اجتماعی و روانشناسی بهره‌مند خواهند بود.