مدل جدید حاشیه‌سازی برای دیده‌شدن؛ منت گذاری سر مردم و ایران/ کاش بروید و پشت سرتان در را هم ببندید
اگر هدف فقط دیده‌شدن است، باید گفت این روش دیگر برای مردم چندان تازگی ندارد.
ظاهراً داستان حاشیه‌های خواهران منصوریان قرار نیست تمام شود. هر بار که تصور می‌کنیم دیگر چیزی برای جنجال باقی نمانده، یک مصاحبه، یک افشاگری، یک ویدئو یا یک جمله تازه از راه می‌رسد تا دوباره نام آنها را به صدر اخبار بیاورد. حالا شهربانو منصوریان در تازه‌ترین اظهارنظرش گفته است: «هیچ‌وقت دوست نداشتم بروم، اما جنگ که تمام شود می‌خواهم به یک کشور دیگر پناهنده شوم؛ جایی که قدرم را بدانند و بگذارند مسابقه بدهم.» واقعاً قرار است تا کجا پیش برویم؟
خواهران منصوریان حق دارند از شرایط خود ناراضی باشند، حق دارند از تصمیمات ورزشی انتقاد کنند و حتی اگر روزی تصمیم گرفتند ایران را ترک کنند، انتخاب زندگی‌شان به خودشان مربوط است. اما چیزی که قابل تأمل است، ادبیات منت‌گذارانه‌ای است که گویی مردم ایران باید بابت حضور آنها در این کشور و فعالیت ورزشی‌شان پاسخگو باشند.
اما کمی انصاف بد نیست. همین ایران بود که نام منصوریان‌ها را ساخت. همین پرچم ایران بود که سال‌ها روی سکوی مسابقات همراه آنها بالا رفت. همین فدراسیون‌ها، اردوها، اعزام‌ها و امکانات ورزشی ایران بود که بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای آنها را شکل داد. و مهم‌تر از همه، همین مردم بودند که برای مدال‌ها و موفقیت‌هایشان دست زدند، تشویق‌شان کردند و از آنها قهرمان ساختند. حالا همان مردم باید بشنوند که قهرمانانشان می‌خواهند بروند «جایی که قدرشان را بدانند»؟ چه کسی بیشتر از مردم ایران برای شما دست زد؟
اگر قرار است مهاجرت کنید، بروید. اگر فکر می‌کنید در کشور دیگری فرصت بیشتری برای ورزش و زندگی حرفه‌ای دارید، هیچ‌کس نباید مانع شما شود. اما این دیگر چه مدل منت گذاشتن بر سر مردم است؟ اینکه سال‌ها از اعتبار همین نام و همین پرچم استفاده کنیم و وقتی اختلاف و محرومیت و حاشیه پیش آمد، ناگهان بگوییم «می‌روم جایی که قدرم را بدانند»؟ اتفاقاً مسئله همین‌جاست؛ ایران به شما اعتبار داد، اما اعتبار ایران را نمی‌توان ملک شخصی هیچ ورزشکاری دانست.
خواهران منصوریان در سال‌های اخیر بیش از آنکه با مدال و عملکرد ورزشی در مرکز توجه باشند، بارها با مصاحبه‌ها و حاشیه‌های رسانه‌ای خبرساز شده‌اند. ماجرای درگیری در فدراسیون ووشو، انتشار تصاویر دوربین‌های مداربسته، روایت‌های متناقض و غیرواقعی از این درگیری و پرونده‌های انضباطی، تنها بخشی از این سلسله حواشی بوده است. حالا بعد از همه این اتفاقات، دوباره همان مسیر در حال تکرار است: جنجال، دیده‌شدن، مصاحبه و دوباره جنجال. اگر هدف، دفاع از حق ورزشکار است، راهش این نیست که هر بار با یک جمله جنجالی فضای عمومی را ملتهب کنیم ولی اگر هدف فقط دیده‌شدن است، باید گفت این روش دیگر برای مردم چندان تازگی ندارد و عجیب اینکه این مسیر بدی را انتخاب کرده اند؛ منت گذاشتن بر سر مردم.
دوستانی که مدام از «پرچم ایران» و «عشق به وطن» می‌گویند، باید بدانند وطن فقط پرچمی نیست که هنگام پیروزی روی دوش بیندازیم. وطن همان مردمی هستند که سال‌ها برای موفقیت شما خوشحال شدند، همان مردمی که با هزار مشکل اقتصادی و اجتماعی، مدال‌های شما را دنبال کردند و برایتان هورا کشیدند. نمی‌شود هنگام پیروزی، «ایران» را شریک افتخار خود بدانیم و هنگام اختلاف، همین ایران را مقصر تمام ناکامی‌ها معرفی کنیم.
اگر واقعاً فکر می‌کنید جای دیگری بیشتر قدر شما را میداند، انتخاب با خودتان است. دنیا بزرگ است و راه‌ها باز. فقط یک سؤال ساده باقی می‌ماند: کدام کشور قرار است بیشتر از کشوری که شما را به این جایگاه رساند، برای شما اعتبار و فرصت فراهم کند؟ بروید اگر انتخابتان این است؛ اما بهتر است این رفتن تبدیل به گروکشی با نام ایران و مردم ایران نشود. قهرمان واقعی کسی است که حتی وقتی از کشورش دلخور است، برای مردمی که سال‌ها پشت سرش ایستاده‌اند، منت نمی‌گذارد.
شاید بد نباشد خواهران منصوریان یک‌بار هم بدون دوربین، بدون مصاحبه و بدون جنجال، به این فکر کنند که چرا هر اختلافی در زندگی حرفه‌ای‌شان باید نهایتاً به یک نمایش رسانه‌ای تازه تبدیل شود؟ ورزشکار را با مدال به یاد می‌آورند، نه با تعداد حاشیه‌هایی که ساخته. اینکه تمام زندگی خود رو مدیون این مملکت هستند دم از ایران دوستی میزنن مدعی هستن به خاطر پرچم تکان دادن در میادین منفور شدن اما حالا سر مردم منت گذاشته و تهدید به رفتن می کنند.
کجا می خواهید بروید بهتر از ایران؟ جایی که شما را از ناکجاآباد به این مکنت و جایگاه رساند و اینهمه به شما اعتبار بخشید. همانهایی که از صدقه سری ایران و پول همین ملت بزرگ شده اند و آلمان و اسپانیا می روند حالا سر همین مردم منت می گذارند و می گویند می رویم جایی که قدرمان را بدانند. چه کسی قدر شما را بیشتر از مردم ایران می داند؟ همه آنهایی که رفته اند الان کجا هستند؟ کاش بروید و پشت سرتان در را هم ببندید.
خواهران منصوریان نیازی به دیده شدن ندارند،چون ایران و آسیا این شیرزنان مدال آور ایران زمین را میشناسند
شیر زن!؟!
شماها ندید بدید هستید
اگه به اینجا رسیدند،تلاش کردند، زخمی شدند، شکستند، عذاب کشیدند، با دست زدن مردم به این مقام نرسیدند، اگه زیر پرچم ایران معروف شدند، حتما این پرچم از معروفیت آنان سود بردند، اگه باشگاه سرمایه گذاری کرده، قطعا سود کلان از مبارزه آنان برده، مگه صدا و سیما در اختیار آنان بود؟؟؟ مثل محمد رضا گلزار، از صدا و سیما برای پرتاب خود به قله سو استفاده می، کند و خود را آدم موفقی میداند،، خواهران منصوریان ادعای ندارند که از بالای شهر آمده اند، آره از ناکجا آباد آمده و به آن افتخار، می کنند، و در جهان شناخته شده اند، ایرانی بودن برای آنان افتخار است، اما نه حکومتی، که فقط، سر جنگ دارد به خاطر لبنان و غزه با تمام جهان
ببین اینکه مملکت حق مسکن و خودرو اکثریت ملت را خورده است حرف درستی است دیگر در قضیه تحریم و انحصار همه چیز ثابت شده است ثانیا تو این مملکت خیلی ها زحمت کشیده اند که حق شان داشتن مسکن هر کجای شهر و خودرو است ولی مولفه قدرت میگوید تا وقتی در راس قدرتی امکانات داری بعدش هیچ
عزیز من خواهران منصوریان نابغه رشته رزمی هستن اگه این ایران بود و مردم ایران بودن که ایشان رو ساختن معروف شدن پس چرا من نوعی نشدم همه که قهرمان نمیشن یقینا یه استعداد و پشتکار سخت کوشی داشتند دیگه ، از منظر شما همه باید لال باشن و هیچ کس جلو بی عدالتی رانت و پارتی بازی هیچی نگه و حقش خورده بشود اون وقت میشه ادم قشنگه
هر آنچه دارید در اوج نگه دارید و به وقت فرصت مناسب به نفع ایران رو کنید.
اگر به این مدل رفتار شود ، کل مسولان کشور از بالا تاپایین باید بروند ، خودمان در را محکم محکم میبندیم نه ببینم شان ، نه بشنویم شان
اره دیگه همه میخان برن، همه حرف از رفتن میزنن،
باعث تاسفه!! یه زمانی صحبت از مهاجرت نخبگان و فرار مغز ها بود، اما الان ادمهای مختلف از اقشار مختلف، صاحبان مشاغل، هنرمندان، ورزشکاران،....میخان مهاجرت کنن و از ایران برن!! ادم یاد این ابیات شاعر می افتد که می فرماید: من اینجا بس دلم تنگ است/ و هر سازی که میبنیم بد اهنگ است/ بیا ره توشه برداریم/ قدم در راه بی برگشت بگذاریم/ ببینیم اسمان هر کجا ایا همین رنگ است؟🫣🤔🙄😞😱🤬
منظورشان مردم نیست حکومت بود نویسنده راه کج به مردم نشان نده که برا قلمت خوب نیست با دروغ امیختش کنید
خواهران منصوری در کنار مردم ایران هستند
فکر نکنم منت رو مردم ایران باشه، طرف صحبتش مسئولین بودن
محسن نامجو را برگردانید
یارب روا مدار که گدا معتبر شود .... گر معتبر شود از خدا بی خبر شود
اینها که البته خودشان جنم و عرضعه داشتند و بدون چاپلوسی و پشت چشم نازک کردن به جایی رسیدند! دیگه ببین چه جور بوده که شما ندیدی برخی چه جور تنها بابت اقازاده بودن و فلان و بهمان میان بالا و ....!!!
نویسنده کج فهم ویا سو استفاده کن از نام مردم باید توجه کند که خواهران منصوریان هیچ اسمی از مردم نبرده وطرف حرفشان مسؤلین وفدارسیون است از جانب مردم حرف نزن
نویسنده این متن باید بداند که ایران را انسانهای پر تلاش و فرهیخته ایران کردند ایران بدون فردوسی , حافظ, سعدی, رازی, و دیگر استوره ها معنایی نداشت
اگر ایران ( جان ) به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم.....
چرا با این ادبیات با قلعه نوعی و نسل به اصطلاح خودشان طلایی، صحبت نمی شود. ورزشکاران رشته های دیگر آن هم بانوان که قراردادهای ناچیزی دارند تحت فشار باشند بعد گروهی بدون رتبه و مقام شایسته صدها میلیارد دریافت کنند و بر سر مردم منت بزارن.
این مملکت فقط به درد چاپلوسان و .. میخوره.الکی منت نزارید.برای هیچ آد درستی هیچ قدمی بر نداشته.فقط بخاطر منافع میگن مردم مردم...
Big mig Like
تو ایران هم آدم خوب بوجود اومده هم آدم بد و نالایق.
خود طرف سرنوشت خودش رو ساخته تو ایران .
همی چندتا ورزشکار هم بزارن برن بعد ما به چی مون افتخار کنیم .
آدمی که شناخته شده هست رو نقد نمی کنند این رو باید الگو قرار داد .
بروید جایی که عرب نیزه انداخت
زن ایرانی کجا
اینها کجا
قذیمی ها چه خوب گفته اند که :
زن زیبا بود در این زمونه بلا خونه ای
بی بلا هرگز نمونه ای خدا
زن گل ماتم خار و گل با همه
زن نامهربون دشمن جونه
دل سرای غمه غمه عالم کمه
خونه دل دمی بی زن نمونه
خواهران منصوریان ورزشکارانی مدال آور و سرشناسند اما به خاطر شرایط زمان کودکی و نوجوانی تمایل به خود نمایی دارند و در مقابله با دشمنان دانا و دوستان نادان از درایت و تجربه لازم برخوردار نیستند .