تمرین ژاپن با ۱۰۰ بچه مدرسهای برای حذف برزیل | یک تصمیم عجیب ژاپنی
ژاپن در آستانه دیدار حساس با برزیل در جام جهانی ۲۰۲۶، با امید به یک شگفتی بزرگ وارد میدان میشود؛ شگفتیای که شاید ریشه آن را بتوان در یک ویدیوی قدیمی و پربازدید یوتیوب پیدا کرد.
به گزارش خبرفوری، سالها پیش، سه بازیکن تیم ملی ژاپن در یک چالش نمادین مقابل ۱۰۰ دانشآموز قرار گرفتند و با وجود برتری عددی عجیب حریف، موفق شدند با پاسکاریهای دقیق و جابهجاییهای هوشمندانه توپ را در اختیار خود نگه دارند. حالا بسیاری معتقدند همان فلسفه تاکتیکی میتواند سلاح ژاپن برای حذف برزیل باشد.
در آن ویدیو، «هوتارو یاماگوچی»، «هیروشی کیوتاکه» و «یوسوکه ایدگوچی» مقابل ۱۰۰ کودک در یک زمین استاندارد فوتبال بازی میکنند. در نگاه اول، این مسابقه بیشتر شبیه یک شوخی است، اما با کمی دقت، نکتهای مهم آشکار میشود. کودکان همگی به سمت توپ هجوم میآورند و سه بازیکن حرفهای با تغییر سریع جهت بازی، توپ را به جناح مخالف منتقل میکنند؛ جایی که همیشه یکی از آنها بدون مزاحمت صاحب توپ میشود.
بیشتر بخوانید:
رونالدو، دومین بازیکن قرن با بیشترین آفساید!
چگونه دختر سرمربی نروژ به «دلبر جام جهانی» تبدیل شد
اگرچه کودکان از نظر تاکتیکی تجربهای ندارند، اما همین اصل ساده، امروز نیز در سبک بازی تیم ملی ژاپن دیده میشود. ژاپن با سیستم ۳-۴-۳ بازی میکند و هنگام حمله، عملا پنج بازیکن را در خط جلو قرار میدهد. این آرایش باعث میشود همیشه یک بازیکن آزاد در سمت مخالف زمین یا پشت مدافعان حریف وجود داشته باشد؛ بازیکنی که با یک تغییر جهت سریع، ناگهان صاحب موقعیت گلزنی میشود.
ویژگی مهم دیگر تیم ژاپن، استفاده متفاوت از مدافعان کناری است. برخلاف بسیاری از تیمها که مدافعان کناری تنها برای ارسال از کنارهها یا حضور در تیر دوم جلو میروند، بازیکنانی مانند «ریتسو دوان» و «کیتو ناکامورا» توانایی حرکت به داخل زمین، شوتزنی و ارسال پاسهای مورب را نیز دارند. ناکامورا در دیدار برابر هلند با همین روش گلزنی کرد و نشان داد ژاپن تنها به ارسالهای مستقیم از جناحین وابسته نیست.
نمونهای از این سبک بازی در دیدار ژاپن و سوئد بهخوبی دیده شد. «دایچی کامادا» به سمت چپ زمین حرکت کرد و توپ را برای «یوکیناری سوگاوارا» ارسال کرد. هرچند این حمله به گل نرسید، اما لحظاتی بعد توپ دوباره به «آئو تاناکا» رسید و او با یک تغییر جهت سریع، بار دیگر کامادا را در سمت مخالف صاحب موقعیت کرد. این دقیقا همان الگویی است که ژاپن بارها تکرار میکند؛ یافتن بازیکن آزاد در جناح دورتر از توپ.
این سبک بازی میتواند نقطهضعف اصلی برزیل را هدف قرار دهد. ضعف کنونی سلسائو در پست مدافعان کناری است. «دانیلو» در پایان این جام ۳۵ ساله خواهد شد و دیگر سرعت و تحرک سالهای گذشته را ندارد. در سمت چپ نیز «داگلاس سانتوس» هرگز در سطح بهترین مدافعان جهان نبوده است. در مقابل، مدافعان میانی برزیل، یعنی «مارکینیوش» و «گابریل»، همچنان از قدرت بالایی برخوردارند و نبرد مستقیم با آنها کار آسانی نیست. بنابراین منطقیترین راه برای ژاپن، دور زدن این دو مدافع و حمله از فضاهای کناری خواهد بود.
سؤال مهم این است که «کارلو آنچلوتی» چگونه برای مهار این تاکتیک برنامهریزی خواهد کرد. بسیاری از تیمها برای مقابله با ژاپن، یک هافبک را به خط دفاع اضافه میکنند تا آرایش دفاعی پنج نفره تشکیل دهند؛ همان کاری که هلند با عقب کشیدن «فرنکی دییونگ» انجام داد. اما مشخص نیست آیا «کاسمیرو» چنین نقشی را برعهده خواهد گرفت یا برزیل راهحل دیگری در نظر دارد.
دیدار ژاپن و برزیل فقط یک مسابقه مرحله حذفی نیست، بلکه میتواند نقطه عطفی در تاریخ جام جهانی باشد. فوتبال جهان سالهاست در انحصار قدرتهای سنتی اروپا و آمریکای جنوبی قرار دارد، اما ژاپن همواره به عنوان تیمی با زیرساخت قوی، نظم تاکتیکی و کیفیت فنی بالا شناخته شده است. با این حال، این کشور تاکنون هرگز موفق به پیروزی در مرحله حذفی جام جهانی نشده است.
اگر ژاپن بتواند برزیل، پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی، را حذف کند، نهتنها بزرگترین موفقیت تاریخ فوتبال این کشور رقم خواهد خورد، بلکه شاید ثابت شود تاکتیک، هماهنگی و بازی گروهی میتواند حتی بزرگترین قدرتهای فوتبال جهان را نیز از پیش رو بردارد.
